Obyczajowe - str 30

  • 3. Po drugiej stronie. Kiedy role się odwracają

    Przez pierwszych kilka minut po wiadomości od „jego żony” Marek nie zadał żadnego pytania. Nie dlatego, że ich nie miał. Przeciwnie — pojawiały się tak szybko, że ...

  • Jak umiera przyjaciel?

    Jak umiera przyjaciel? Mój przyjaciel umarł w bólu i męczarniach. Bardzo to przeżyłam. Wszystko trwało zaledwie jedną noc i poranek, jednak w tamtym czasie wydawało się ...

  • Bardzo porządni ludzie. Wszyscy wiedzieli.

    Stefan Wolski przyjechał dwadzieścia minut za wcześnie. Elżbieta zobaczyła jego mercedesa, kiedy odsuwała firankę, żeby sprawdzić, czy przestało padać. Samochód stał ...

  • Nie odwracaj oczu. O jeden krok za blisko.

    Zosia przyjechała po pracy, tak jak obiecała. Elżbieta usłyszała samochód, kiedy kończyła obierać jabłka na szarlotkę, choć jeszcze rano postanowiła, że tym razem ...

  • "Tomorrow, inshallah." - cz.6

    -Ok, ok! Wchodzę do metra i zaraz stracę zasięg. – trzymając telefon przy uchu Madeleine przesunęła torbą po obudowie wejściowej bramki. Skan wychwycił schowaną ...

  • Z klasą

    Och, jak miło, jak błogo, życie jest piękne. Dobra, uwielbiana praca, wyśmienite towarzystwo i codzienne imprezy; pyszne przekąski, drogie trunki. Powrót limuzyną. A w ...

  • Napełnić pusty talerz

    Wigilia. Trzynaste urodziny. Siedziała przed kościołem, na murku plastikowy kubek, na dnie jakieś drobne. Nadchodziła mroźna noc, zaczął padać śnieg. Nie tak to miało ...

  • Azymut - cz. 2.

    -Nie bój się, nie zrobię ci krzywdy. -To mnie puść. -Za chwilę cię puszczę. Na razie jest to jedyny sposób, byś mnie wysłuchała. Zaraz cię uwolnię– powtórzył ...

  • "Tomorrow, inshallah." - cz.11

    Zamykające się drzwi ukróciły trzask fleszy reporterów zgromadzonych przed budynkiem sądu. Przeraźliwy pisk bramki wykrywającej metal ogłosił kolejny dzień ...

  • Zabieg.

    -Jest pani pewna? – lekarz spojrzał znad grubych oprawek okularów. –Jest pani jeszcze młoda, wszystko się może ułoż… -Tak, jestem pewna! – przerwała mu ostro. – ...

  • Wewnętrzny Świat

    Znów tu jestem, wychodzę z płynącego nurtu. W dłoni trzymam pustą jedną kartkę, a w drugiej pióro, ponownie stałem się obserwatorem. Ruszam w kierunku wioski, ciepłe ...