,, Tam nie może nikt zamieszkać..." cz.2
,,(…) poszli w kierunku domu (…). Istnieją domy pełne życia (…). Są też takie, które sprawiają wrażenie… opuszczonych, niemal martwych. Ten dom zdecydowanie ...
,,(…) poszli w kierunku domu (…). Istnieją domy pełne życia (…). Są też takie, które sprawiają wrażenie… opuszczonych, niemal martwych. Ten dom zdecydowanie ...
,, Dom to nie miejsce, w którym mieszkasz, ale w którym ciebie rozumieją’’. Morgenstern Christian 12 Wchodząc do piwnicy starałam się myśleć tylko o mamie. Nie ...
,, W człowieku tylko żołądek bywa i to nie czasem w pełni zadowolony” Mill Stuart John 20 Droga do naszej piwnicy upłynęła mi dość dziwnie spokojnie. Ulicą nie ...
,, Droga prosta jest najkrótsza, ale na ogół wymaga najwięcej czasu, aby dojść nią do celu” Lich Tenberg Georg 24 Przez chwilę, gdy usłyszałam imię i nazwisko babci ...
Gdy chwilę później drzwi za Julianem zamknęły się z miękkim kliknięciem, w pokoju zapadła na moment cisza, którą mącił jedynie stukot kół. Wtedy z cienia wyłoniła ...
W jej głowie pojawiło się jedno zdanie, które powtarzali wszyscy, bez względu na swój status społeczny: „Na granicy światów zawsze stoi strażnik.” A wraz z nim ...
W tej pozycji dotrwała do ranka, a kiedy tylko lampy rozświetliły mrok nocy, wstała i przemyła twarz zimną wodą. Na krześle wisiała już przygotowana suknia, a Elara nie ...
Jurek. Krótkie opowiadanie, które zamieszczam po przeczytaniu publikacji jednego z autorów na tej stronie. Co je łączy? Dziury w systemie prawnym i reakcje ludzi na krzywdę ...
Świat za nią płonął. Kolejny raz. Znów słyszała wrzaski umierających, gdy skakali z pięter prosto w paszczę pożogi. Nie patrzyła w tamtą stronę. Pod sobą miała ...
To już ostatni rozdział. Dodaję tylko, by zamknąć tu historię, której właściwie i tak nikt nie czyta. - Lojalny do końca. A przy tym głupi. Żegnaj, nędzny Strażniku ...
- "Powinnaś je zniszczyć" - szept, który rozległ się nagle przy jej uchu, był niczym wystrzał z armaty — prawie dostała zawału. - Ty! - jęknęła, cofając ...
Ruszyła korytarzem w stronę wagonu restauracyjnego. Nie miała pojęcia, która jest godzina, ale to nie miało znaczenia. W tym pociągu czas płynął inaczej, a ona czuła ...
Elara nie ruszyła się z miejsca. Patrzyła w punkt, w którym przed chwilą stała Lena, a w jej uszach wciąż brzmiał ten cichy, przepraszający głos. "Pan Julian znów ...
Zagryzła wargi, patrząc na niego wstrząśnięta. - Nie musisz mnie żałować, taki już mój los... Idź już — poprosił cicho, niemal łagodnie, zupełnie jak nie on ...
Elara zdrętwiała, bojąc się poruszyć. Zauważyła cienie pełznące po ścianach niczym setki zdradzieckich węży. - Nic ci nie zrobią, chyba że o to poprosisz — znów ...