Materiał znajduje się w poczekalni.
Prosimy o łapkę i komentarz!

Nie ma to jak poczytać sobie.

Zaczęło się niewinnie. Albo przynajmniej tak mi się wtedy wydawało. Któregoś wieczoru, po kolejnym powrocie do pustego domu, zamiast od razu sięgać po telefon z opowiadaniami, otworzyłam stronę, na której od miesięcy czytałam erotykę. Tym razem jednak nie tylko czytałam. Zalogowałam się i wrzuciłam pierwsze, krótkie opowiadania. Swoje. Prawdziwe. O rajstopach, o szkole, o tym, jak dochodzę w toalecie. Serce waliło mi jak oszalałe, gdy klikałam „opublikuj”. Wydawało mi się, że cały świat zaraz się o tym dowie. A jednak… nic się nie stało. Tylko kilka komentarzy. Potem kolejne. I jeszcze kolejne.
Z czasem zapragnęłam pisać więcej. I wtedy pojawiła się ona. AjenaTasmorden. Jedna z tych autorek, których opowiadania czytałam po nocach, z ręką między nogami i rajstopami przesiąkniętymi sokiem. Jej styl był ostry, mocny, a jednocześnie dziwnie czuły. Kiedyś napisałam jej pod jednym tekstem, że dzięki jej historii doszłam tak mocno, że prawie zemdlałam. Odpisała. Zwyczajnie, ciepło, bez udawania.
Zaczęłyśmy pisać do siebie prywatnie. Potem dołączył jeszcze jeden autor – o pseudonimie, którego nie zdradzę ale to ona zajmowała całą moją uwagę. Oboje byli otwarci, serdeczni, zero oceniania. Rozmawialiśmy o fetyszach, o tym, co nas kręci, o tym, jak trudno znaleźć kogoś, kto naprawdę rozumie.
Pewnego wieczoru dostałam od niej wiadomość.
„Milena, słuchaj… od jakiegoś czasu noszę się z pomysłem. Chciałabym napisać coś z tobą w roli głównej. Nie dosłownie, nie po imieniu, ale… twoja energia, twoje sekrety, te rajstopy, ta szkoła, ta cicha desperacja. Czy pozwoliłabyś mi z ciebie uczynić bohaterkę? Oczywiście wszystko anonimowo. I dostaniesz tekst do akceptacji, zanim cokolwiek wrzucę.”
Siedziałam wtedy na łóżku w samym swetrze i rajstopach, telefon w dłoni, i czułam, jak rumieniec zalewa mi twarz. Pochlebiło mi to tak bardzo, że przez chwilę nie umiałam odpowiedzieć. Byłam jej fanką. Pieściłam się do jej słów nie raz i nie dwa. A teraz ona chciała… mnie. W pewnym sensie.
„Tak — odpisałam w końcu. — Chcę. Bardzo chcę.”
Minęło trochę czasu. Aż wreszcie przyszła wiadomość z załącznikiem.
„Proszę. Przeczytaj. Powiedz, czy mogę to puścić. I… jeśli przy okazji dojdziesz, daj znać. Będę szczęśliwa.”
Uśmiechnęłam się do ekranu. Wiedziałam, że dojdę. Byłam tego pewna.
Przygotowałam się jak na święto. Zamknęłam drzwi na klucz, choć w domu i tak nikogo nie było. Zasunęłam zasłony. Zapaliłam małą lampkę nocną, tę z ciepłym, żółtym światłem. Pokój pachniał moimi prześcieradłami i odrobiną waniliowego balsamu, którym wcześniej natarłam uda. Zdjęłam wszystko. Bluzkę, spódnicę, biustonosz, majtki. Stanęłam nago przed lustrem i przez chwilę po prostu na siebie patrzyłam. Blade ciało, ciemne włosy opadające na piersi, sutki już lekko stwardniałe z samego oczekiwania.
Pamiętałam jednak jedną rzecz. Ajena nienawidziła rajstop. Pisała o tym nie raz. „Nienawidzę tego uczucia” – powiedziała kiedyś. Dlatego tym razem nie sięgnęłam po żadne. Zamiast tego otworzyłam szufladę i wyjęłam jedyną parę pończoch samonośnych, jaką miałam. Kupiłam je kilka tygodni wcześniej, czysto z ciekawości, bo nigdy wcześniej nie nosiłam niczego takiego. Czarne, koronkowe u góry, z silikonowym paskiem, który miał trzymać je na udach.
Usiadłam na brzegu łóżka i powoli je zakładałam. Najpierw lewą nogę. Jedwabisty materiał wsunął się po łydce, po kolanie, aż koronka obcisnęła górę uda. Potem prawa. Wstałam. Pończochy trzymały się idealnie. Reszta ciała była całkowicie naga – piersi, brzuch, cipka, wszystko wystawione na powietrze. Czułam się dziwnie. Inaczej niż zwykle. Bardziej… odsłonięta.
Położyłam się na łóżku. Prześcieradło było chłodne pod nagimi pośladkami. Rozłożyłam nogi lekko, czując, jak silikonowe paski lekko wbijają się w skórę ud. Już byłam mokra. Od samego czekania, od samej myśli, że zaraz przeczytam, jak ktoś inny opisał moją naturę. Sok zbierał się między wargami, ciepły, śliski. Powietrze pachniało mną – tym słodkawym, intensywnym zapachem podniecenia, który zawsze pojawiał się, zanim jeszcze czegokolwiek dotknęłam.
Otworzyłam plik. Pierwsze zdania. Potem kolejne. Czytałam wolno, chłonąc każde słowo. I z każdą chwilą uśmiech stawał się szerszy, a oddech płytszy. Rozumiała. Naprawdę rozumiała. Te ciche powroty do domu, te grube rajstopy w szkolnej toalecie, tę szarą sukienkę na dyskotece, tę desperację, żeby ktoś wreszcie zauważył. Wszystko było tam. Przerobione, ubrane w fabułę, ale wciąż… moje.
Położyłam dłoń na swojej nagiej, niczym nieosłoniętej cipce. Skóra była gorąca, wargi spuchnięte, śliskie. Palce spoczęły na nich lekko, prawie nieśmiało. Jeszcze nie ruszałam. Jeszcze tylko czułam. I czytałam dalej, z sercem bijącym tak mocno, że słyszałam je w uszach.
Czytałam dalej, a dłoń spoczywała na mojej nagiej cipce jak na czymś świętym. Nie śpieszyłam się. Każde słowo Ajeny wpijało się we mnie głębiej niż jakikolwiek dotyk. Pieściłam się bezwstydnie, ale wciąż delikatnie – opuszkami, wolnymi kręgami, ledwo muskać, bo wiedziałam, że wystarczy odrobina więcej nacisku, a wszystko we mnie eksploduje za wcześnie. A ja chciałam przeczytać do końca. Chciałam poczuć każde zdanie, zanim pozwolę sobie na upadek w spełnienie.
Przekręciłam się na brzuch. Prześcieradło było już ciepłe od mojego ciała, pachniało wanilią i lekkim potem. Telefon położyłam tuż przed twarzą, na poduszce. Rękę wsunęłam między uda, a potem mocno je zacisnęłam. Palce zostały uwięzione przy cipce, ściśnięte, ciepłe, śliskie. Poruszałam nimi tylko minimalnie – małe, rytmiczne ruchy, które rozcierały soki po wargach i łechtaczce. Materiał pończoch ocierał się o zewnętrzną stronę ud przy każdym lekkim uniesieniu bioder. Słychać było ciche, mokre odgłosy, ledwo słyszalne, ale w ciszy pokoju brzmiały jak grzmot.
Ajena pisała często o analnych zabawach z taką obsesją, że aż mnie to rozbawiało. I jednocześnie… zaciekawiło. Nigdy wcześniej nie brałam tego miejsca pod uwagę. Było po prostu… tam. Nieistotne. Ale skoro ona, moja idolka, której słowa doprowadzały mnie do orgazmu nie raz, była na tym punkcie tak fanatyczna… to może warto spróbować?
Wolną rękę powoli przesunęłam w dół, po pośladku, aż palce znalazły mały, zaciśnięty otwór. Był suchy, cieplejszy niż reszta skóry. Pogładziłam go delikatnie opuszką. Dreszcz przeszedł mnie od razu – ostry, nieoczekiwany, biegnący od pupy aż po kark. Westchnęłam w poduszkę. To było… dziwne. I niesamowite. Przyjemność płynąca z miejsca, o którym nigdy nie myślałam. Zwiększyłam nacisk. Masowałam powoli, okrężnymi ruchami, czując, jak mięśnie wokół otworu delikatnie się rozluźniają.
Jednocześnie dłoń między udami pracowała już mocniej. Zaciskałam uda jeszcze ciaśniej, więżąc palce, pocierając łechtaczkę o własne kości. Cipka była całkowicie mokra, soki spływały po wewnętrznej stronie ud, klejąc się do pończoch. Pokój wypełniał intensywny, słodkawy zapach mojego podniecenia – gęsty, zwierzęcy, mieszający się z wanilią z balsamu. Oddychałam przez usta, gorąco, nierówno. Telefon świecił mi prosto w oczy, a ja czytałam dalej, pożerając każde słowo.
Byłam już tak blisko, że całe ciało drżało. Biodra same zaczęły się poruszać, pocierać o prześcieradło i o uwięzioną dłoń. Drugą ręką masowałam już na poważnie – mocniej, śmielej, czując, jak otwór trochę się otwiera pod naciskiem. I wtedy, prawie nie myśląc, wsunęłam sam opuszek palca. Tylko czubek. Płytko. Ciepło, ciasno, dziwnie pełno. Kolejny dreszcz, mocniejszy, przeszedł mnie jak prąd.
Właśnie w tej chwili czytałam fragment, w którym bohaterka Ajeny – ta, która była mną – klęczy w szkolnej toalecie, i zlizuje soki które spłynęły z moich mokrych rajstop. Słowa były tak dokładne, tak brudne, tak idealnie trafione, że…
Orgazm uderzył we mnie jak fala tsunami. Nie miałam czasu się przygotować. Ciało zesztywniało, uda ścisnęły dłoń tak mocno, że prawie bolało, a palec w pupie został uwięziony w rytmicznych, głębokich skurczach. Krzyknęłam w poduszkę – długo, głucho, bez kontroli. Fale szły jedna za drugą, potężne, niekończące się. Czułam, jak cipka pulsująco zaciska się na palcach, jak sok wylewa się obficie, mocząc prześcieradło. Tylna dziurka kurczyła się wokół opuszków, wysyłając dodatkowe, ostre iskry przyjemności. Chciałam, żeby to nigdy nie ustało. To było jak magia. Jak coś, czego nigdy wcześniej nie doświadczyłam. Całe ciało drżało, oddychałam chaotycznie, a przed oczami miałam białe plamy.
Powoli, bardzo powoli, fale zaczęły opadać. Zostałam leżeć na brzuchu, całkowicie rozluźniona, z rękami wciąż między nogami, z telefonem świecącym mi w twarz. Serce biło jak oszalałe. Pończochy były zmięte, lekko zsunięte, a skóra ud czerwona od silikonowych pasków. Cipka pulsowała jeszcze długo, wrażliwa, mokra, spełniona.
Uśmiechnęłam się do siebie, wciąż ciężko oddychając. Wiedziałam już. Nie muszę mieć zawsze rajstop. Pończochy samonośne… też są super. A może nawet lepsze.

6 komentarzy

 
  • Użytkownik Fafnir

    Mega mi się podobają takie interakcje między autorami :)

    3 tyg. temu

  • Użytkownik takisobie

    Rozwijasz się.

    3 tyg. temu

  • Użytkownik Sapphire77

    Mam nadzieję, że tym razem nikt się nie poczuje urażony, nikt i nic, nawet rajstopy. Krótkie opowiadanko napisane w podobnym stylu co poprzednie. Autorka jest drobiazgowa w deskrypcjach. Spodobało mi się szczególnie wprowadzenie dodatkowego zmysłu w ilustracji przebiegu wydarzeń, zapachu. Rzeczywiście nasze ciało w pewnych stanach wydziela nieco inne aromaty, właściwe tylko określonym sytuacjom. Bohaterka odkrywa też, niejako pod wpływem przeczytanych informacji, że są inne rejony ciała, których dotykanie może wywołać dodatkowe przyjemne wrażenia. Od dawna naukowcy, którzy zawsze chcą wiedzieć lepiej i więcej, zastanawiali się, czy jest jeden orgazm u kobiety, czy kilka. Pochwowy, analny i przez pobudzanie łechtaczki. Teraz już nie ma wątpliwości, że za orgazm odpowiada tylko ten cudowny organ, wprowadzony przez Stwórcę w jednym celu. Dawania kobiecie rozkoszy. Sama część jest mała, ale rozpościera niby motyl swoje unerwione pajęczyny nawet do trzydziestu centymetrów od łebka. Część publikowanej historii zawiera wątki kontaktów osobistych i tym razem czytane słowa są zapalnikiem do rozbudzenia sfer erogennych u bohaterki, pieszczenie tych rejonów, doprowadzających finalnie do szczytu rozkoszy.  
    Język poprawny, zarówno gramatycznie, jak i ortograficznie.  

    Ponieważ wspomniałem w pierwszym zdaniu słowo klucz, poprzednich wpisów autorki: rajstopy, to coś o tym napiszę. Nie jestem kobietą ani nie mam objawów parafilii, to jednak kiedy byłem małym chłopcem, raz założyłem część ubioru mamy, jednak nie pamiętam powodu swojego czynu. Jedna z komentujących osób napisała tezę: Pończochy są lepsze. Nie wiem, dokładnie co miała na myśli Aska 1997, mogę się tylko domyślać. Przyznam, że jeśli chodzi o strefę dostępu, w czasie wstępnych pieszczot, kiedy jeszcze kobieta ma na sobie ubranie, zupełnie się z tą tezą zgadzam. Podczas spaceru w mroźny dzień, czy wieczór, uznałbym wyższość rajstop i to wełnianych. :smile:

    3 tyg. temu

  • Użytkownik Sapphire77

    @AjenaTasmorden  :przytul:

    3 tyg. temu

  • Użytkownik AjenaTasmorden

    @Sapphire77 z prawdziwą niechęcią niestety muszę przyznać że zimno wymusza na mnie kompromisy na które niechętnie muszę przystać i zaakceptować niewygodę kosztem komforu

    3 tyg. temu

  • Użytkownik Sapphire77

    @AjenaTasmorden ok, rozumiem.  :) Tak lepiej?Fakt, powinienem zapytać czy mogę

    3 tyg. temu

  • Użytkownik AjenaTasmorden

    @Sapphire77 nie nie musiałeś😀,  choć część o budowie anatomicznej dla świadomej seksualnie kobiety powinna być już znana. Ale z drugiej strony dodatkowej wiedzy nigdy dość.😛

    3 tyg. temu

  • Użytkownik Sapphire77

    @AjenaTasmorden Teraz się pogubiłem. Jeśli możesz, wyjaśnij. Uznałem, że odpowiedź zaczynająca się słowami: Z prawdziwą niechęcią ... dotyczyło emotki przytul. Dlatego zamieniłem na zwykle naturalne słoneczko, by trochę Cie ogrzało. Uznałem, że przytulak nie jest neutralny, bo jedna strona chce przytulić, a druga nie musi tego chcieć i tak odebrałem pierwszą odpowiedź I dlatego napisałem, że powinienem zapytać. Tak na marginesie, wiesz ile jest w tej odpowiedzi NIE, policz, aż mi się zimno zrobiło. Pogubiłem się, bo nagle dodałaś zdanie o budowie kobiety. Tak w prawdzie komentarzem do wpisu Mileny było tylko jedno zdanie: Język poprawny...Reszta to spojler  I lekcja anatomi. Może niepotrzebnie, chociaż zamysłem była podzięka dla Stwórcy I podziw dla jego dzieła, jakim jest kobieta. Mężczyzna był po prostu stworzeniem, dopiero kobieta ukazała Jego artyzm.Ponieważ jestem dziwną istotą, postanowiłem NAPISAĆ krótki tekst pod tytułem: Ewa, czyli jaki jest Bóg. Może poczytasz.

    3 tyg. temu

  • Użytkownik AjenaTasmorden

    @Sapphire77 nie zrozumieliśmy się chyba po raz kolejny😀 ale przynajmniej nie wyjęliśmy noży, przynajmniej nie ja. Na moim telefonie emotki z portalu są bardzo nieczytelne i najczęściej użwam tych z aktualnego androida bardziej pod względem wizualnym niż treści które za sobą niosą. Odniosłam się tylko do twojej opinii o rajstopach i jak widzisz zgodziłam się😀. I tak jak napisałam sama też je czasem noszę😭  Ale Sandra wolała by się nabawić odmrożeń niż wsiąść je choćby do ręki. Zaintrygowałam się jednak tym jak wspomniałeś o wełnianych rajstopach, wyobraziłam sobie coś tak grube i gryzące  jak góralski sweter na nagiej pupie mojej bohaterki. Może to być pomysł na kolejną namiętną fantazje. Ale chyba wybiorę górali słowackich lub rumuńskich bo na wyjazd do Zakopanego może im nie starczyć dudków.😀😛😀.

    3 tyg. temu

  • Użytkownik AjenaTasmorden

    Oj maleńka to już nie jest opowiadanie, to wspaniały dokładny reportaż z twojego życia. Warto było czekać do wieczora aby wspólnie przesłuchać to jak pięknie ubrałaś w słowa tak szczegółowy zapis swoich doznań. Ona już śpi więc resztę napisze rano. Pa i jeszcze raz dziękuję za wszystkie te dobre słowa na mój temat😍🥰😍

    3 tyg. temu

  • Użytkownik aska1997

    Każda wie, że pończochy są lepsze od rajstop 😍. Jak czytałam Twoje poprzednie fragmenty to zastanawiałam się kiedy to odkryjesz.

    3 tyg. temu

  • Użytkownik ErykWgr

    Chyba tym razem wyszło Ci dłuższe 😉. Ale czyta się tak samo fajnie. Czytałem też opowiadanie o którym wspominasz. Naprawdę to się fajnie uzupełnienia.

    3 tyg. temu