Moja wyczekana przerwa.

Zima była ostra tego roku. Śnieg leżał grubą warstwą na boisku, a powietrze gryzło w policzki już od rana. W szkole było ciepło, prawie duszno od kaloryferów, które nigdy nie potrafiły się wyłączyć. Tego dnia nie miałam w-f, więc mogłam ubrać się tak, jak lubię najbardziej. Brązowy sztruksowy spódniczka do kolan – zwykła, szkolna, nic szczególnego. Gruby sweter w odcieniu beżu, który zakrywał biodra. A pod spodem… tylko grube, nieprzezroczyste, brązowe rajstopy. Bez majteczek. Nikt o tym nie wiedział. Koleżanki zakładały legginsy albo jeansy, ja prawie zawsze wybierałam spódnicę i rajstopy. Czułam się przez to bardziej… wolna. I bardziej niebezpieczna.
Siedziałam w ławce na lekcji przed dużą przerwą i nie mogłam skupić się na niczym innym. Nauczyciel coś pisał na tablicy, kreda skrzypiała, a ja patrzyłam na chłopaków. Na ich uda w spodniach, na to, jak siedzieli rozwaleni, na zarysy, które czasem widać było przez materiał. W mojej głowie te kutasy były zawsze ogromne, grube, ciężkie. Wyobrażałam sobie, jak by smakowały, jak by pachniały, jak by rozciągały moje wargi. Z każdym mijaącym minutą robiło mi się coraz goręcej między nogami. Grube rajstopy zaczynały się kleić. Czułam, jak sok powoli wsiąka w materiał, jak robi się wilgotno i ciepłe. Serce waliło mi mocniej. Bałam się, że ktoś zauważy, jak bardzo się rumienię.
Gdy zadzwonił dzwonek, prawie wyskoczyłam z ławki. Korytarz wypełnił się hałasem – śmiechem, trzaskaniem szafek, stukotem butów. Ja pobiegłam prosto do toalety dla dziewcząt. Była stara, z zielonymi kafelkami na ścianach, które zawsze pachniały mieszanką środków czystości, mydła i czegoś metalicznego. Zamknęłam się w ostatniej kabinie, tej przy ścianie. Zamek zatrzasnął się z suchym kliknięciem. Na chwilę stanęłam, opierając czoło o zimne drzwi, i odetchnęłam głęboko. Powietrze pachniało wilgocią i tanim odświeżaczem.
Podciągnęłam spódnicę do pasa. Usiadłam na chłodnej, białej muszli, rozkładając nogi szerzej. Grube brązowe rajstopy napięły się na udach. Były ciepłe od mojego ciała, a w kroku już wyraźnie wilgotne. Położyłam dłoń na wierzchu materiału i po prostu przycisnęłam. Nawet ten pierwszy, delikatny nacisk sprawił, że westchnęłam cicho. Przez grubą tkaninę czułam zarys warg, ich miękkość, ich gorąco. Zacisnęłam powoli palce, rozcierając wilgoć, która już zdążyła przesiąknąć. Materiał był szorstki, nie tak gładki jak cienkie rajstopy. Ocierał, drapał delikatnie, podrażniał. Przesuwałam opuszkami w górę i w dół, powoli, jakby odkrywałam coś po raz pierwszy. Czułam, jak łechtaczka twardnieje pod tą warstwą, jak pulsuje, domagając się więcej. W głowie ciągle kręciły mi się obrazy kutasów  chłopaków z klasy – grube, żyłkowane, mokre od śliny. Wydawało mi się, że słyszę ich oddech.
Przyspieszyłam. Teraz już nie tylko muskałam – wciskałam całą dłoń mocniej, rozcierając soki po grubej tkaninie. Rajstopy robiły się coraz bardziej mokre, ciemniały w tym miejscu, kleiły się do skóry. Słychać było ciche, mokre dźwięki, gdy przesuwałam palcami. Serce biło mi w uszach. Za drzwiami kabiny ktoś wszedł do toalety – usłyszałam kroki, potem głos koleżanki, która coś mówiła do drugiej. Musiałam być cicho. Zacisnęłam zęby, oddychając przez nos. Dłoń pracowała coraz szybciej. Palce krążyły wokół łechtaczki, uciskały, pocierały, czasem wsuwały się głębiej, rozciągając gruby materiał i wciskając go we mnie. Biodra same zaczęły się poruszać, lekko unosić, dociskać do ręki. Byłam już cała spocona pod swetrem. Zapach mojej cipki mieszał się z zapachem toalety – słodkawy, intensywny, zwierzęcy.
W końcu nie wytrzymałam. Zacisnęłam mocno uda na swojej dłoni, więżąc ją między nogami. Palce wciąż się poruszały, ale teraz wszystko było ciaśniejsze, mocniejsze, bardziej desperackie. Orgazm nadszedł nagle, jak fala, która długo narastała i wreszcie runęła. Ciało zesztywniało. Uda drżały, brzuch kurczył się w rytmicznych skurczach. Musiałam przygryźć wargę, żeby nie jęknąć. Fale przechodziły jedna za drugą – gorące, mokre, prawie bolesne od intensywności. Czułam, jak sok wylewa się jeszcze bardziej, jak materiał rajstop robi się zupełnie przesiąknięty. Tętno waliło mi w skroniach, w uszach szumiało. Za drzwiami ktoś odkręcił kran, woda pluskała. Ja siedziałam nieruchomo, tylko dłoń jeszcze lekko drgała między zaciśniętymi udami, aż ostatnia fala opadła.
Odetchnęłam głęboko, spełniona, lekko oszołomiona. Powoli rozluźniłam nogi. Wstałam, jeszcze trochę chwiejnie. Spódnica zsunęła się z powrotem na miejsce. Rajstopy w kroku były ciemne, mokre, klejące. Czułam to przy każdym kroku. Otworzyłam drzwi kabiny, umyłam ręce szybko i wyszłam na korytarz akurat w momencie, gdy zadzwonił dzwonek na kolejną lekcję. Nikt niczego nie zauważył. Nikt nie wiedział, że właśnie doszłam w szkolnej toalecie, siedząc na muszli w samych grubych, brązowych rajstopach.
I właśnie dlatego robiłam to jeszcze czasem. Bo nikt nie wiedział.

Tak, wiem, że nadal jest krótkie, może z czasem napiszę coś dłuższego, na razie nie czuję się na siłach.