Co wydarzyło się w hostelu HolySun

*Zbieżność nazw, miejsc, osób i nazwisk jest przypadkowa *



Pogoda tego lata nie rozpieszczała. To kolejna zimna - jak na tę porę roku - i deszczowa noc, typowa butelkowa pogoda. "Wartę" w hostelu pełnił wówczas Krzychu. Przyjazny człowiek, nigdy nikomu nie wchodził w drogę. Przynajmniej za takiego chciał uchodzić, nieudolnie. Był strasznie wścibski, ale starał się być w tym dyskretny, wiadomo, z jakim efektem. Współpracownicy często żartowali, że ciężko stwierdzić, co jest większe - jego ciekawość życia innych, czy on sam. W rzeczy samej - facet lubił dobrze zjeść. Był on właściwie nie tylko strażnikiem, ale również recepcjonistą i konserwatorem w jednym.
- A niech to diabli! Kogo to do licha niesie tak późną nocą? - wymamrotał pod nosem stróż nocny. Siedząc przed ekranem, na kamerze zewnętrznej zauważył na parkingu czarnego Mercedesa. Poirytował się nieplanowanym przybyciem gościa, wszak właśnie w socjalnym zapiszczała mikrofala. To znak, że mielone były już podgrzane. Na samą myśl o nich dostał ślinotoku. Niestety, musiały zaczekać.
Minęło 5 minut, a kierowca wciąż nie wysiadał. Dlaczego? Grubasek zaczął się denerwować. "Na jednej nodze" skoczył po podgrzane jedzenie i ponownie usiadł przed komputerem. W końcu akcja zaczęła się rozkręcać. Gość hostelowy opuścił pojazd. Człowiek jakich wiele, nie było w nim nic szczególnego. Nic nie budziło jakichkolwiek podejrzeń. Aż do pewnego momentu. Kierował się do wejścia. Krzychu poprawił tłuste pośladki na krześle, przetarł tłuszcz kapiący po brodzie i głupio się wyszczerzył.
-Dobry wieczór, witamy w hostelu HolySun.  
-Mieczysław Paprotko. Pokój jednoosobowy, poproszę, na jedną noc. Możliwie w najdalszej części korytarza, nie planuję jeszcze spać, a nie chciałbym przeszkadzać innym.  
-205. Ostatnie drzwi po lewej, tam będzie Panu wygodnie.  
Jak się później okazało, nie o wygodę chodziło. Krzysiek doskonale wiedział, że to jeden z pokojów, w których miał wymienić zamek na bardziej prywatny, nie taki z otworem na klucz. Jednak po pierwsze był leniwy, a po drugie chęć podglądania gości była od niego silniejsza.  
Tajemniczy gość poszedł po bagaże, a tłuscioch mógł wrócić do tego, co lubił najbardziej - jedzenia. Po paru minutach mimowolnie spojrzał w kamery. Samochód stał tam, gdzie zostawił go właściciel, ale wszystkie drzwi i bagażnik były otwarte. A kierowca? Sprzątał pojazd. Wyrzucał śmieci, przecierał szmatami tylne fotele.
- Co do licha? - zapytał sam siebie, plując jedzeniem dookoła. Jest 1:37 w nocy, a tu takie cyrki. Włosy zjeżyły mu się na karku. Żeby tego było mało, hostel już na wstępie budził grozę, był po prostu stary, a tu dodatkowo scena jak z filmu grozy. - Co on tam pucuje? Niestety, z uwagi na kiepski budżet jakość materiału z kamer była co najmniej średnia, ciężko było więc zidentyfikować, jaka konkretnie substancja znalazła się na brudnej już od tarcia szmacie.



cdn.