N.I.S. – SZANSA KAŚKI : ŚRODA cz. 2

długa przerwa

Kaśka

Ten dzwonek to początek kwadransa immunitetu dla nas, a przy odrobinie szczęścia może i dłużej. Zatem - kurcgalopkiem na stołówkę i zjeść ile się da, zanim znów zaczną się „prośby”. Właściwie moglibyśmy jeść też na korytarzu, ale w stołówce uczniowie byli mniej zajęci „prośbami”, a bardziej jedzeniem.

Kiedy jednak zaczęliśmy raczyć się kanapkami i piciem, podeszła do nas ruda Iwona ze swoją świtą.
- Zero „próśb”, jemy teraz – warknął Mirek, jeszcze zanim coś powiedziały.
- Spoko, chcemy tylko zapytać, co robiliście u juniorów.
- Mniej więcej to, co na biologii z Latterową – odpowiedziałam nie wdając się w szczegóły.
- Pod pewnym względem to było nawet gorsze – niespodziewanie dodał Miras. – Belferka kazała nam wzajemnie się podniecać, a potem udawać seks w różnych pozycjach, wyobrażacie sobie? Dobrze, że to było tylko udawanie, bo jeszcze musiałbym pokazywać wytrysk!
- To faktycznie miałeś szczęście, bo wiemy, że tego nie potrafisz – dogryzła mu Zośka, i wreszcie sobie poszły.

- Dlaczego im tak powiedziałeś??
- Bo gdyby się dowiedziały, że zajęcia były dla nas w miarę luźne, to byłyby potem jeszcze bardziej złośliwe do nas. A tak, to ucieszą się, że jest nam źle, i na razie dadzą nam spokój. Przecież znam te nasze koleżanki z klasy lepiej niż ty.
- Nie nazywaj ich tak ładnie, zdecydowana większość z nich traktuje nas jak niewolników seksualnych. Jak na razie tylko Klara, Julka, Darek i Bartek są najbardziej OK, niczego od nas nie chcieli na przerwach.

Po chwili przysiadły się do nas pary z III A i II B. Chłopaki szybko zestawili stoliki oznaczone „P.A.C.”, żebyśmy mogliśmy usiąść razem.
- Chcemy wreszcie zjeść coś w cywilizowanych warunkach, bo na korytarzu ciągle nas obmacują – wyjaśniła Basia. – Wiem, że tu też będą macać, ale później, poza tym tu przynajmniej są stoliki.
- Magda, mogę cię o coś zapytać?
- Wal, chyba nawet wiem, o co – zachichotała. – O tę moją niby przemianę?
- Dokładnie. Widziałam cię wczoraj pod prysznicami, wybacz szczerość, ale nie wyglądałaś na zmuszaną do tego, co robiłaś. A wcześniej tak się broniłaś przed rozbieraniem i przed chłopakami.

Magda wzruszyła ramionami.
- Sama nie bardzo rozumiem. Ogólnie to jest tak, że jeśli nikt mnie do niczego nie zmusza, to dobrowolnie zabawiam się z chłopakami do oporu. Pomyślałam sobie już w poniedziałek, że też chcę mieć coś z życia, może być parę orgazmów, a co? Ten wasz Michałek wczoraj zrobił mi dzień, nie powiem… Ale gdy ktoś pcha się z łapami bez mojej zgody, a te „prośby” (wypowiadając to słowo pokazała znak cudzysłowu) to przecież żadne prośby, bo nie mogę się nie zgodzić, albo łapie mnie na chama za cycki, to mam ochotę przywalić mu tak, żeby zęby zgubił!
- Jak ja to znam…
- A pewnie. Coś niecoś o tobie słyszałam – uśmiechnęła się domyślnie – nie daj się sprowokować, wytrzymaj jeszcze te dwa, trzy dni. Trzymam kciuki!
Baśka kiwnęła głową w kierunku Magdy.
- Mam tak samo. Jak pod przymusem, to daję z siebie absolutne minimum, jak dobrowolnie, to luz, jak wtedy przy schodach, ależ to była jazda, krótko i zwięźle!

Stołówka była dziś zatłoczona i coraz więcej uczniów spoglądało na zegarki, demonstracyjnie sprawdzając czy minął już pierwszy kwadrans pauzy. Wreszcie do naszych stolików podszedł chłopak w okularach wyglądający dziwnie nieśmiało.
- Ja z „rozsądną prośbą” – powiedział – ale słyszałem waszą rozmowę, więc… nie upieram się, możecie odmówić…
- A co, nie chcesz stracić ząbków? Luzik, Hubercik – zachichotała Magda. – Słuchajcie, to jest Hubert z naszej klasy, chodząca nieśmiałość, i chyba jeszcze ani razu nie miał „prośby”, mam rację? A czego chcesz?
- Ja bym chciał… pomasować Kaśki piersi, bo ma takie duże i ładne – wyjąkał – i cipkę… jeśli można…
- Hubercik, przyznaj się, dotykałeś już dziewczyny? – zapytał spokojnie Ignacy.
- No… właśnie nie…
- Kaśka, zrób dobry uczynek, żeby Hubercik zapamiętał to do końca życia.

Wzruszyłam ramionami, bo nie obchodziło mnie czy to był jego pierwszy czy dziesiąty raz, i tak nie mogłam odmówić; doceniłam natomiast, że był grzeczny i nie skakał na mnie jak ten palant w poniedziałek. Wstałam i stanęłam przez Hubertem, a on uniósł ręce i zaczął masować mi cycki. Chyba rzeczywiście robił to po raz pierwszy, bo ręce mu drżały, ale dotykał mnie delikatnie i z wyczuciem, szepcząc coś do siebie. Masował dookoła, przesuwał palcem po sutkach, odważył się nawet polizać je delikatnie. Szybko zaczęły mi twardnieć.

Basia podniosła się i stanęła za Hubertem.
- Naprawdę chcesz to zapamiętać do końca życia? – mruknęła tak, że chyba usłyszał ją tylko on i ja.
Pokiwał głową oddychając ciężko.
- No to mamy ponad minutę. Zajmuj się Kasią, a ja zajmę się tobą.
Przycisnęła się do niego od tyłu, objęła go w pasie jedną ręką i wsunęła mu drugą dłoń w spodnie. Jęknął głośno, ale nie zważała na to. Otworzył szeroko oczy i zrobił taką minę, jakby bramy raju otworzyły się przed nim. Nadal pieścił moje cycki, ale chwiał się na nogach i oddychał coraz szybciej. Popatrzyłam w dół: Baśka ruszała ręką w jego spodniach i ewidentnie waliła mu konia.

Stołówkowa atmosfera jedzenia prysła. Uczniowie zebrali się koło nas i zaczęli składać „prośby”. Irek i Ignacy wyrazili zgodę na oral, więc dziewczyny z III A uklękły przed nimi po dwie i zaczęły im obciągać. Mirek też nie uniknął macania: stał wyprostowany po drugiej stronie stolików, podczas gdy nasza Kaja z jakąś dziewczyną z II A masowały mu fiuta, jajka i dupę. Jak zwykle nie miał zadowolonej miny, po prostu czekał, aż miną te dwie nakazane minuty, ale cały czas obserwował Huberta i mnie. Machnęłam do niego, że wszystko w porządku.  „Jak dobrze, że w tym gównie trafiłam właśnie na Mirka! Cały czas jest obok mnie albo mamy przynajmniej kontakt wzrokowy. Wspiera mnie, a czasem stopuje, gdyby nie on, to chyba już wczoraj wyprowadziliby mnie w kajdankach. Ale… nie zakochuję się w nim, te bajdy o znajdowaniu sobie chłopaka czy dziewczyny w Programie to bujda na resorach.”  

Hubert dyszał coraz głośniej i wyraźnie zbliżał się do finału, kiedy podeszła do nas dyżurna nauczycielka.
- Minęły dwie minuty twojej „prośby”, musisz przerwać.
- Ale, proszę pani! – jęknął Hubert.
- Reguły to reguły.
Kaja, która przed chwilą skończyła z Mirkiem podeszła do naszej trójki, a właściwie czwórki.
- Mam „rozsądną prośbę” do Basi, proszę pani – powiedziała szybko. – Chcę popatrzeć jak kończysz Huberta, masz na to następne dwie minuty, prawda, proszę pani?
Nauczycielka postała chwilę niezdecydowana, po czym demonstracyjnie zerknęła na zegarek, mruknęła coś jakby „Cwaniaki...” i odeszła. Kaja mrugnęła do Huberta i razem patrzyłyśmy, jak dłoń Baśki porusza się coraz szybciej w jego luźnych spodniach, jak on sam coraz bardziej czerwienieje na twarzy i oddech mu się rwie, jak coraz szybciej miętosi moje cycki, aż wreszcie chyba cała stołówka usłyszała jego głośne „Aaaach!”, kiedy prawie zgiął się w pół, oparł o stolik i zaczął drżeć na całym ciele. Baśka dopiero po dłużej chwili przestała ruszać ręką i wyciągnęła ją ze spodni chłopaka.  

- Posadźmy go, bo zemdleje z wrażenia– szepnęła, więc posadziłyśmy Hubercika na podsuniętym krześle. Baśka schyliła się i na zakończenie pocałowała go namiętnie w usta. Siedział dysząc i rozglądał się z niedowierzaniem dookoła, gdy stojący najbliżej zaczęli bić brawo i wołać „Hubert, bis! Bis!”. Wreszcie Baśka wysłała go do łazienki, żeby się doprowadził do porządku, a sama nachyliła się do mnie.
- W porządku? Nie zmiażdżył ci cycków?
- Nie, jest OK, a do cipki nawet nie zdążył sięgnąć. Skąd ty bierzesz takie pomysły?!
Wzruszyła ramionami.
- To właśnie to, o czym mówiłyśmy wcześniej. Gdyby podszedł do mnie i chamsko zażądał, żebym mu zwaliła, to niewiele by dostał. Ale popatrzyłam jak delikatnie cię traktuje i… jakoś samo poszło. Sorki, muszę do łazienki umyć porządnie ręce – mrugnęła do mnie i wyszła.
Mirek podszedł do mnie. Fiut sterczał mu pionowo po „prośbach” dziewczyn.
- Chodź, idziemy na polski.

Mirek

Po drodze do wyjścia ze stołówki zauważyłem kilkoro znanych nam już juniorów z I A, którzy przypatrywali się całej zbiorowej akcji z otwartymi oczami i szeptali między sobą. Tęga dziewczyna, pomysłodawczyni akcji z orgazmem na biologii uśmiechnęła się do mnie i porozumiewawczo położyła palec na ustach. Mrugnąłem do niej. Dobrze, że przynajmniej ci juniorzy to sensowne dzieciaki.  

Zdążyliśmy dojść do schodów na górę, gdy tuż przy nich wybuchła jakaś awantura. Uczniowie zaczęli się pchać w tamtym kierunku, więc skorzystaliśmy z tego, że nas zignorowali i szybko poszliśmy na piętro. Pod drzwiami pracowni dostaliśmy „prośbę” od pary trzecioklasistów: chcieli, żebyśmy się onanizowali przy nich na korytarzu, ale odmówiliśmy.
- Takie rzeczy to tylko na lekcji w ramach ulgi. Poproście ładnie waszych uczestników, może się zgodzą.
Nawet nie sprzeczali się, odeszli od razu, ale za chwilę podeszła dziewczyna, którą wczoraj pieściłem przy jej chłopaku.
- Pamiętasz mnie, przystojniaku?
- Yyy… W każdym razie pamiętam, co ci robiłem.
- Mamy do niej „prośbę” o to samo, ale w drugą stronę. Niech twoja koleżanka popieści mojego Kubusia. Ale tylko ręką, on wsadza do buzi tylko mnie!

Kaśka

Popatrzyłam na nią ze zdziwieniem, ale pamiętałam reprymendę, którą dostał Miras, gdy nie chciał macać Aśki. Chłopak z III A nazwany Kubą podszedł od razu i bez skrępowania rozpiął i opuścił spodnie. Miał przeciętnego kutasa, już trochę sztywnego. Wzruszyłam ramionami, stanęłam przy nim, objęłam fiuta dłonią i zaczęłam masować po całej długości. Chłopak przymknął oczy i zrobił błogą minę, a dziewczyna stanęła za nim, zaczęła szeptać mu coś do ucha i masować go po brzuchu i klatce piersiowej. Ruszałam dłonią ściskając mocniej raz trzon, raz bliżej żołędzi, kutas zaczął szybko twardnieć, potem jej dłonie zaczęły coraz częściej zahaczać o jego jaja, a na koniec drugiej minuty, kiedy ja już mocno waliłam mu konia, ona uklękła z boku i zaczęła ssać mu jądra.
- Dwie minuty minęły, koniec masowania – usłyszałam głos dyżurnego nauczyciela, którym okazał się nasz fizyk Rolski.

Odsunęłam się posłusznie, a dziewczyna… najnormalniej w świecie zaczęła obciągać swojemu chłopakowi! Na korytarzu, przy widzach z naszych klas i do tego przy Rolskim! Belfer wyraźnie nie wiedział co zrobić, chyba powinien był zabronić im tego, ale z drugiej strony był wyraźnie napalony od samego patrzenia i chciał więcej. Stał więc z głupią miną przez kilkanaście sekund i patrzył, jak chłopak dociska jej głowę i rucha ją w usta, a potem… Kuba jęknął jak wcześniej Hubert na stołówce i zaczął pompować spermę w usta swojej dziewczyny. Biała strużka spłynęła jej z kącika z ust, ale połknęła niemal cały ładunek. Potem on zapiął dżinsy, a ona ciągle klęcząc uśmiechnęła się do niego, pokazała mu otwarte usta i nieoczekiwanie… wyciągnęła dłoń i przejechała nią kilkakrotnie po wybrzuszonych w kroczu spodniach Rolskiego! Tego już była za wiele dla fizyka.
- Yyy… Tak nie wolno! Poza tym „prośby” już zakończone, zaraz będzie gong, uczniowie, proszę do klas!
Sam pośpiesznie odwrócił się na pięcie i odszedł. Dziewczyna zachichotała, wstała i mrugnęła do nas.
- Poszedł sobie zwalić w łazience dla nauczycieli. Czego to się nie robi dla piątki z fizyki, no nie? Dziękujemy wam, jesteście świetni, może umówimy się kiedyś na jakiś trójkącik lub coś więcej?
- My… przemyślimy to – wyjąkałam.

Odeszli, a Mirek popatrzył na mnie z uśmieszkiem.
- No, no… Chyba masz jakieś ukryte talenty, o których wcześniej nie wiedzieliśmy, na przykład do spełniania fantazji erotycznych u innych.
- Fantazje? Martw się lepiej o naszą rzeczywistość! Czy w ogóle można odstawiać takie numery na korytarzu, jak oni? Tobie nie wolno się tu spuścić, a temu Kubie wolno? I obmacywać nauczyciela?
- Jak widać, są równi i równiejsi, nawet w orgazmach.

Rozległ się gong, do sali zaczęła wchodzić nasza klasa. Darek i Bartek podeszli do nas:
- Straciliśmy coś?
- Tak, Rolski o mało co nie spuścił się w spodnie od samego patrzenia na szybki numerek trzecioklasistów – mruknęłam cicho. – A co się działo tam przy schodach na dole? Jakaś awantura z uczestnikami?
- Awantura owszem, ale wszyscy byli ubrani – uśmiechnął się Darek – Nasz Dawidek, niech mu piłka ciężką będzie, omal nie pobił się z Rafałem, a poszło o Martynę.
- Co to za Rafał?
- To jego największy wróg, chodzi do II A i ostentacyjnie kibicuje innemu klubowi, wrogiemu klubowi Dawida. Nasz kibol rzucił się na ich kibola z pięściami, bo tamten rzekomo obmacywał jego dziewczynę.
- A obmacywał?
- Nie widziałem.
Bartek pokręcił głową.
- Rafał zarzekał się, że nie, i nawet Martynka mówi, że nie, i tylko przypadkiem otarł się o nią w tłoku na schodach. Belfrzy ich rozdzielili. A szkoda, bo Rafał jest większy i nakładłby mu po ryju. Dzwonek, włazimy.

język polski

Rowicka sprawdziła obecność i zaczęła lekcję od zapytania nas o ulgę. Po przygodach w drugiej połowie długiej przerwy oboje byliśmy napaleni, ale odmówiliśmy.
- Wolska, Brzozowski, wykazujecie postawę aspołeczną. Musicie uświadomić sobie, że wasza aktywność seksualna na początku lekcji ma również duże znaczenie edukacyjne dla waszych kolegów i koleżanek.
- Myślę, proszę pani, że nie nauczą się od nas niczego, czego już sami nie potrafią – odpowiedziałam grzecznie.
- A jednak, gdybyście na przykład ulżyli sobie wzajemnie…
- Z pewnością, ale w tej chwili nie potrzebujemy ulgi. Jeżeli będziemy potrzebowali, nie omieszkamy skorzystać.
  
Wychowawczyni westchnęła ciężko i kazała Mirkowi zapisać na tablicy temat lekcji: „Polska literatura erotyczna”. Nastawiłam się więc na głośne czytanie nago wierszy Leśmiana i Przerwy-Tetmajera, ewentualnie fragmentów „Zmór” i „Raz w roku w Skiroławkach”. A tu… Rowicka kazała nam dwojgu przez całą lekcję czytać na głosy tzw. „XIII Księgę Pana Tadeusza”. Dla utrudnienia ja czytałam części o Tadeuszu, Mirek o Zosi, a belferka złośliwie krytykowała i poprawiała nas co chwila, ku radości klasy.
  
- Miras, ile masz tych kutasów? – wykrzyknęła Aśka, kiedy przeczytałam wers „Jął się żywo rozbierać. Zdjął pas z kutasami”. – Może są bardziej sprawne, nie zawodzą jak ty na biologii?
Zanim Rowicka zdążyła się włączyć, Mirek odpowiedział spokojnie:
- Słowo „kutas” w staropolszczyźnie oznaczało kiedyś również wiszącą ozdobę, przy pasie czy kotarze. Aśka, dlaczego wszystko ci się z chujami kojarzy?
Gruba zaniemówiła, za to reszta klasy miała z niej niezłą polewkę.

Mirek

Zgodnie z planem następną lekcję, historię, też mieliśmy w tej klasie. Najchętniej po dzwonku usiadłbym tutaj w kąciku pod stolikiem, ale musiałem wraz z Kaśką wyjść na korytarz i spełniać tam „rozsądne prośby”.
- Zdaje się, że właśnie nagrabiłeś sobie jeszcze bardziej u Aśki tymi „kutasami”? – mruknęła do mnie w drzwiach.
- Nic nie poradzę, ona zaczęła.

Znaleźliśmy się na korytarzu z dwiema innymi parami uczestników i wszyscy od razy zaczęliśmy dostawać „prośby”.  „Cholera, a ja się wkurzałem w poniedziałek na pierwszych przerwach tylko o to, że musiałem pozować różnym dziewczynom, udawać atletę albo wyginać się jak model. A teraz obmacują mnie dwie czy trzy jednocześnie, kutas sterczy mi jak latarnia morska, ja nie mogę się spuścić, a jednocześnie powinienem patrzeć czy ktoś nie robi czegoś złego Kaśce. Swoją drogą – dobrze, że właśnie na nią trafiłem w Programie, jest świetną koleżanką, ale i tak się w niej nie zakocham, bo już inna mnie zaklepała, szkoda tylko, że o tym nie wie…”  Inne pary przechodziły przez to samo, więc w pewnym momencie trzy dziewczyny z Programu były obmacywane, każda przez trzech chłopaków, a każdy z nas przez dwie czy trzy dziewczyny. Nie było z nami tylko pary seniorów, pewnie byli piętro wyżej. Patrzyłem jak jeden z trzecioklasistów klęczy przed Kaśką i obcałowuje jej cipkę i uda, a dwaj inni masują jej piersi i tyłek. Machnąłem do niej, ale dała znak, że wszystko OK. Potem proszący zmienili się, znowu trzech i znowu w podobnej konfiguracji. A potem znowu. Zerknąłem w bok na Magdę i Baśkę, ale one poszły ostrzej, wyraziły zgody na palcówki. Stały oparte o parapety, Magda przodem do okna, a Baśka tyłem, a chłopaki kłębili się dookoła nich; zawsze jeden miał palce w cipie, a jeden lub dwaj inni dobierali się do nich ze wszystkich stron.

Widziałem, że Kaśka oddycha coraz szybciej, sam też już dyszałem i wtedy, gdy dziewczyny podziękowały i odeszły… stanął przede mną chłopak z IV A, który wcześniej na stołówce masował fiuta Irkowi. Od razu mimowolnie zacisnęły mi się pięści. Chyba to zauważył, bo uniósł uspokajająco ręce, zanim powiedział, że ma „rozsądną prośbę” do mnie.
- Zależy jaką.
- I tak musisz ją spełnić – pisnęła z boku Zośka.
- To ja zadecyduję, tępa dzido. Czego chcesz?
Chłopak popatrzył chwilę na Zośkę, potem znów na mnie.
- Tylko żebyś pozował dla mnie, przód i tył.
Nie chciał mnie dotykać, a tylko oglądać, więc nie wszczynałem awantury, bo i tak pewnie widział mnie nagiego już wcześniej. Najpierw stanąłem w pozycji otwartej ze sterczącym fiutem, potem na jego znak odwróciłem się do ściany i wypiąłem. Oglądał mnie od stóp do głów,wreszcie powiedział głośno „Dziękuję” i odszedł. Odetchnąłem z ulgą. Zdziwił mnie tylko rozzłoszczony wyraz gęby Zośki.
  
Po gongu widzowie rozproszyli się w kierunku klas, a Kaśka wciąż ciężko oddychając podeszła do mnie.
- Wszystko OK? Wyraziłaś zgodę na oral?
- Tak, dla świętego spokoju, bo pierwszy strasznie palił się, żeby mi wsadzić palce do cipy, a może i w tyłek.
- A wiesz, że drugi, który cię lizał to właśnie Rafał, ten wróg Dawida?
- Tak? Ale to i tak nie ma znaczenia. A co ty miałeś z tym seniorem? Zdziwiłam się, bo raczej nie przychodzą na nasze piętro, pofatygował się specjalnie do ciebie?
- Faktycznie dziwne. Ale chciał tylko pozowania, więc odpuściłem awanturę.  

historia

Historyczka, Nowakowa była jedną z dwóch nowych nauczycielek, miała może ze trzydzieści lat i figurę klepsydry. Zaczęła lekcję schematycznie: sprawdziła obecność i wywołała nasz duet na środek.
- Zgodnie z zasadami Programu Akceptacji Ciała macie prawo do ulgi, które możecie wykorzystać sami albo z czyjąś pomocą. Macie na to pięć minut. Korzystacie jednocześnie czy pomagacie sobie nawzajem, na przykład w pozycji „sześć na dziewięć”?
- Nie skorzystam z ulgi.
- Ja też nie.
Obeszła nas dookoła jak jakieś szczególnie ciekawe obiekty historyczne.
- Stańcie oboje w pozycji otwartej, ręce za głowami i rozkrok. Ale wyraźnie widzę, że potrzebujecie tej ulgi, zwłaszcza ty, Brzozowski. Jak potem skupisz się na lekcji?
- Skupię się, proszę pani.
- No nie wiem, nie wiem… Mamy dziś nietypowy i ciekawy temat lekcji: historię erotyczną świata.
- Dam radę, proszę pani.

Stanęła za mną i niespodziewanie poczułem jej palce przesuwające się po moich plecach, od karku w dół, powoli, wzdłuż kręgosłupa, do kości ogonowej, i nie zatrzymały się tam, przesuwały się po pośladkach, po lewym, po prawym, dojechały do krocza. Schyliła się lekko i poczułem jej dotyk w kroczu, dotknęła od tyłu moich jaj, potem cofnęła palce, poczułem jak wsuwają się w szparę między pośladkami.  „No żesz taka mać, co ona odwala? Mieliśmy z nią już lekcje w zeszłym tygodniu i wyglądała wtedy na normalną! To taki Rolski w spódnicy?!”
- Nie zgadzam się na penetrację – powiedziałem na wszelki wypadek.
- Ale ja nie proponuję ci penetracji tylko ulgę, do której masz prawo – nie przerywała masowania okolic mojego odbytu.
- Ale jak to, proszę pani – Kaśka nie wytrzymała – przecież nauczyciele nie mogą dotykać uczniów.
- Dla ścisłości: wolno im dotykać uczestników Programu w celach naukowych. Ale jego reguły mówią też, że uczestnik może dostać ulgę od każdej osoby biorącej udział w lekcji, nie tylko od innego ucznia czy uczennicy. Udział nauczyciela nie jest więc wykluczony, macie to w broszurach.

Kaśka

Teraz z kolei Nowakowa przesunęła palcami po moich plecach. Poczułam jej paznokcie przesuwające się coraz niżej, aż do pośladków, wędrujące po nich i wsuwające się pomiędzy nie… Potem dotyk od tyłu na mojej cipie, i znów masaż okolic odbytu.  „Cholera, co ona sobie myśli? Że mnie namówi na seks analny? Takiego wała!”
- Nie zgadzam się na penetrację!
- Wolska, ty też nie skorzystasz z ulgi?
- Nie, proszę pani, nie czuję takiej potrzeby.
- Ale twoje sutki mówią coś innego – uśmiechnęła się. Zacisnęłam wargi i nic nie odpowiedziałam.
- No dobrze, skoro nie zgłaszacie takiej potrzeby… Zresztą wasze pierwsze pięć minut lekcji już minęło. Brzozowski, zapisz na tablicy temat dzisiejszej lekcji: „Podstawy erotycznej historii świata”. Zostańcie na środku, będziecie „pomocami dydaktycznymi”.

Erotyczna historia świata w ujęciu Nowakowej to była wyłącznie historia pornografii i prostytucji; pominęła zupełnie zmiany w obyczajowości na przestrzeni wieków, różnice w stosunku do aborcji czy rozwodów. Na jej polecenia musieliśmy przyjmować pozy z obrazów różnych obiektów wyświetlanych przez nią na ekranie: pornograficzne ryciny cesarzy rzymskich, erotyczne obrazy chińskie, ilustracje do „Kamasutry”, nagie postaci na starożytnych wazach greckich. Potem przeszła do ciekawostek o prostytucji w czasach starożytnych i w średniowiecznych miastach Europy. Następna była historia burdeli w Ameryce i Europie, zwłaszcza w epoce wiktoriańskiej i przykłady różnej pornografii z XX wieku, którą też musieliśmy naśladować. Przy tej tematyce szczególnie zainteresował ją fakt, że nie miałam ogolonej cipki.
- Zwróćcie uwagę, że dopiero pod koniec XX wieku aktorki filmów i fotografii pornograficznych zaczęły powszechnie golić swoje okolice intymne. Wolska, stań przodem do klasy w pozycji otwartej i biodra do przodu, jesteś dobrym przykładem takiego wyglądu. Dlaczego nie golisz cipy? – wyskoczyła z chamskim pytaniem, jak wczoraj Latterowa z kwestią mojej cnoty.
- Bo potem trzeba golić już regularnie, inaczej swędzi mnie kiedy odrasta.
- A jeżeli twój chłopak będzie tego od ciebie oczekiwał?
- Nie mam chłopaka, proszę pani, więc będę się martwić dopiero jeśli się taki znajdzie.
- Z twoim negatywnym podejściem do spraw nagości i seksu czarno to widzę...

Może dla słuchaczy w ławkach ta lekcja była ciekawa, ale my byliśmy traktowani tak samo jak na matematyce czy biologii – bez cienia szacunku. Zauważyłam też, stojąc z boku i dalej od ławek, że podczas omawiania tematów pornografii dłoń belferki wędrowała pod biurko w okolice jej krocza. Po dzwonku na przerwę przed wyjściem z klasy obrzuciła jeszcze naszą dwójkę długim spojrzeniem. Ciekawe, czy tylko ja zauważyłam, że jej sutki nieomal przebiły materiał bluzki? Odetchnęliśmy, kiedy wyszła i ruszyliśmy na chemię.

Mirek

Po wyjściu z klasy na korytarz usłyszałem głos Klary:
- Miras, mam „rozsądną prośbę” do ciebie.
- Ty?!
Kaśka idąca obok mnie też się zatrzymała i wytrzeszczyła oczy.
- A co, nie wolno mi? Ale „prośba” jest nietypowa: żebyś odpowiedział mi szczerze na pytania.
- Jakie?
- Dlaczego nie chcesz ulgi? Nawet wtedy kiedy widać, że potrzebujesz? – nieoczekiwanie musnęła palcem mojego fiuta, aż podskoczyłem.
- Szczerze? Po prostu wstydzę się onanizować przed wami. Podobno Program ma uwalniać uczestników od wstydu i zachęcać do otwartości, ale ja się na to nie piszę.
- Nawet gdyby to nauczycielka miała ci pomóc? Nawet taka cycasta i dupiasta jak Nowakowa?
- Nawet. A jeśli ty trafisz do Programu to poprosisz Rolskiego o ulgę?
- O fuuuj!
- No widzisz. Ja nie fantazjuję o seksie z nauczycielkami, kiedy walę sobie konia.
- A… o kim fantazjujesz? – włączyła się Julka stojąca z boku.
- Yyy… To moja sprawa. Może chodźmy już w kierunku chemii?

Kaśka

Nie doszliśmy daleko, bo stanęła nam na drodze grupka juniorów, samych chłopaków, których nie znaliśmy; widocznie byli z klasy I B i siedzieli cały czas na parterze.  
- Sorki, ale nie możecie składać nam „próśb”.
- Oni tylko patrzą, „rozsądna prośba” jest ode mnie – podszedł do nas senior, którego wcześniej widziałam na stołówce. – Chcę cię tylko wymacać.
- Dobrze, ale delikatnie.

Chłopak bez zwłoki podszedł i położył mi ręce na piersiach. Zaczął je masować i uciskać, kciukami przesuwał po sutkach, potem stanął za mną i nadal macał mi cycki i cipkę, dodatkowo robiąc głupie miny do juniorów. Nie wytrzymałam:
- Ty to robisz dla siebie czy dla nich?
- A jaka to różnica, i tak musisz się zgodzić. Przysługa dla braciszka, nie dotykają cię, to chociaż sobie popatrzą. I jak, braciak, podoba się? – rzucił w kierunku juniorów.
- Jasne! Ekstra cyce! Poliżesz jej pizdę? Niech się suczka odwróci i pokaże dupę! – posypały się komentarze od chłopaków.
Mirek do tej pory stał spokojnie, chociaż było widać, że się wścieka, ale po tej „suczce” podszedł i bez pardonu pacnął buca w tył głowy.
- Nie wolno obrażać uczestników Programu, jasne?!
- A bo co mi zrobisz?
- A bo za rok ty będziesz w Programie, a my nadal będziemy w tej szkole. Reszty się domyśl, gnoju.
Chłopak przeprosił mnie i nie odezwał się już więcej, obyło się bez interwencji dyżurnej nauczycielki.

chemia

Pracownia chemiczna nie była daleko, ale i tak dotarliśmy do niej dopiero równo z dzwonkiem, bo jednak ugrzęźliśmy w „rozsądnych prośbach”. Do sali weszliśmy więc jak zwykle podnieceni i dodatkowo zdenerwowani incydentem z pierwszakami; usiedliśmy z przodu przy stołach ze specjalnymi metalowymi blatami. Chcieliśmy zająć miejsca jak tydzień temu, ale wolne krzesła były tylko przy pierwszym stole, dokładnie naprzeciwko biurka.  „No tak, specjalnie zostawili je dla nas, wielkie dzięki...”

Nauczyciel chemii, Wróblewski, starszy pan z wąsami popatrzył na naszą nagą dwójkę i uniósł brwi, po czym mruknął „A, tak…”, wygrzebał z notesu jakąś karteczkę i trzymając ją dwoma palcami odczytał z niej klauzulę o uldze takim tonem, jakby czytał jakiś dziwny i niezrozumiały tekst:
- „Zgodnie z regułami Programu Akceptacji Ciała jego uczestnicy na początku każdej lekcji mają prawo do ulgi, które mogą wykorzystać sami albo z pomocą innej osoby uczestniczącej w zajęciach. Mają na to pięć minut” – zerknął na nas. – Czy korzystacie z ulgi?
- Nie.
- Ja też nie.
- W takim razie odstawcie to krzesło, bo tylko tu przeszkadza – wskazał na krzesło mające służyć uczestnikom jako miejsce masturbacji.

Mirek szybko odstawił je w sam kąt pracowni. Chemik sprawdził obecność, po czym stwierdził:
- Dzisiaj pracujemy praktycznie, na okazach różnych substancji chemicznych, więc będę korzystał z pomocy uczestników Programu.
- Będziemy ich nagich podgrzewać na palnikach? Czy maczać w kwasach? – jak zwykle ktoś miał świetne pomysły.
- Wy dwoje, załóżcie cienkie fartuchy ochronne, wiszą tam na wieszaku.
Klasa zaczęła szeptać. Zośka pierwsza zaprotestowała głośno:
- Proszę pana, ale oni mają być nago przez cały czas!
Wróblewski nie podnosząc wzroku znad tableta powiedział spokojnie:
- Zofia, podejdź do drzwi. Wisi tam „Regulamin BHP pracowni chemicznej”. Przeczytaj głośno punkty 1. i 2.
Tup, tup, tup...
- No więc… „1. Podczas zajęć, zwłaszcza przy posługiwaniu się materiałami chemicznymi, należy bezwzględnie przestrzegać zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. 2. Nauczyciel odpowiada za bezpieczeństwo uczniów i decyduje o konieczności stosowania poszczególnych środków bezpieczeństwa”.
- Dziękuję. Kwestionujesz moje uprawnienia i polecenia?
- Nie, proszę pana.
- To wracaj na miejsce. Ktoś jeszcze ma uwagi? Albo inne ciekawe pomysły grożące komuś śmiercią lub kalectwem?
Odpowiedzią była wściekła cisza.

Mirek

Wróblewski podał nam kartki z jakimiś wypisanymi nazwami.
- Macie tu listę próbek, wyjmijcie odpowiednie pojemniki z szaf i rozstawcie na stołach, po jednym na każdy. Macie to robić ostrożnie i niczego nie upuścić. Pomińcie Darka Kamińskiego, dla niego mam arkusze maturalne z chemii do zrobienia. Nie krzyw się, Darek, na Noble z chemii i biologii trzeba sobie zapracować, nie znajdziesz ich w czipsach.
- Wiem, wykupiłem kiedyś wszystkie czipsy ze sklepu, ale znalazłem tylko kilka praw jazdy – odpowiedział Darek z poważną miną, za to wszyscy inni się roześmieli. A więc jednak miał poczucie humoru!

Zgodnie z instrukcjami wyciągaliśmy słoiki i pudełka z szaf i rozstawialiśmy na stołach. Potem uczniowie opisywali ich wygląd i cechy i porównywali z opisami w podręczniku; usiedliśmy i robiliśmy to samo. W połowie lekcji na polecenie nauczyciela zebraliśmy okazy i rozdaliśmy następne. Przez prawie godzinę napawaliśmy się legalną możnością ukrycia nagości. Prawie godzina bez świecenia gołymi dupami to był luksus; uspokoiłem się, erekcja odeszła, nic mi nie odstawało. Sutki Kaśki wyraźnie odznaczały się pod fartuchem, widocznie materiał je drażnił, ale to już musiała wytrzymać. Prawie wszyscy pozostali wściekle wodzili za nami wzrokiem, kiedy chodziliśmy po sali, ale nikt już nie pisnął słowa. A Darek ślęczący nad arkuszami dyskretnie pokazał mi kciuka.

Kaśka

Sala szybko opustoszała po dzwonku, uporządkowaliśmy okazy i podeszliśmy do biurka nauczyciela.
- Bardzo dziękujemy panu za umożliwienie nam nieparadowania nago na lekcji – powiedziałam.
- Nie ma za co, to wynika z Regulaminu BHP – odpowiedział spokojnie. – Bezpieczeństwo przede wszystkim, także przed Programem. Tak będzie również na następnych lekcjach. No, zbierajcie się, dziękuję za pomoc.
- A my za fartuchy. Nie pasuje panu nagość na lekcji, prawda?
- Oczywiście, że nie. Jest dekoncentrująca, a brak koncentracji w pracowni chemicznej może się skończyć bardzo źle.
- A cały Program w szkole?
Profesor popatrzył na mnie znad okularów.
- Moja droga, co do Programu, to powiem tylko, że mój stosunek do niego jest moją osobistą i całkowicie prywatną sprawą, co zwalnia mnie od wszelkich dalszych komentarzy, przypisów, suplementów i gloss. Rozumiemy się?
- Tak jest, panie kapitanie!
- O, wyłapałaś cytat, brawo… Odwieście fartuchy na miejsce i życzę miłego popołudnia.

po lekcjach

Zeszliśmy do holu głównego, gdzie nasze pudła czekały na nas jako ostatnie; nie było tam już nikogo z wyjątkiem ochrony. Ubraliśmy się i szybko wyszliśmy za bramę, ten pośpiech zaczął już wchodzić nam w krew. Jak zwykle w milczeniu aż do ronda, jak zwykle na „naszą” ławkę.

- Jak tam, partnerze?
- Nie wiem czy lepiej niż wczoraj, i nie wiem czy gorzej niż jutro. W każdym razie już lubię Wróblewskiego i Simmlerową.
- Ja też. I do tego rozładowałeś się na biologii, Kalińska też chyba jest OK, szkoda, że nas nie uczy. Kod szczerość: powiedz mi coś, bo tego nie rozumiem… Widziałam twoje mięśnie, zwłaszcza grzbietowe, kiedy pozowałeś na plastyce. Takie mięśnie, a taki słaby w sportach?
Wzruszył ramionami.
- Jestem dobry tylko w pływaniu. Ale wychodzę z basenu i już jestem kiepski w bieganiu czy w grach zespołowych, też nie wiem dlaczego, bo koordynację ruchową powinienem mieć dobrą.
- Może przydałaby ci się konsultacja u psychologa sportu?
- Po tym tygodniu przyda mi się jakikolwiek psycholog, a może i psychiatra. A propos sportu, jutro mamy wf z seniorami – przypomniał mi.
- O żesz ty… Dobra, jakoś przeżyję. To co, idziesz sobie teraz zwalić?
- No cóż, dzień jak co dzień, więc pewnie tak – uśmiechnąłem się smutno. – Chociaż właściwie dzisiaj już inny: ulżyłem sobie na biologii, i to z twoją nieocenioną pomocą. A ty? Prysznic czy coś więcej?
- Chyba coś więcej. Wiesz, ta przerwa po polskim, kiedy przez całą pauzę macali mnie i lizali…
- Nadal nie chcesz ulgi na lekcji? Mogłaś na historii.
- Wiem, że mogłam, ale… Mam ten sam problem co ty: wstyd. O ile to problem. Gdyby któryś chłopak na przerwie dogodził mi językiem tak, żeby nie było tego widać, to co innego, ale ja, widzisz… Jestem dość głośna, kiedy dochodzę i ci dookoła zorientowaliby się, i zapadłabym się ze wstydu pod ziemię. A po drugie: niby w materiałach o Programie nie ma mowy o karach za orgazmy poza salą lekcyjną, ale nie chcę ryzykować, bo mamy dyra debila i fanatyka programu, nie wiem czy nie wymyśliłby jakiejś kary specjalnie dla mnie. Przepisy są mętne i dziurawe jak sito, a ja muszę przejść przez Program bez kłopotów, wiesz przecież.
- No wiem. To do jutra, partnerko, dziękuję ci.
- To ja tobie dziękuję. Do jutra.


c.d.n.

komentarze i recenzje jak zwykle mile widziane