Materiał znajduje się w poczekalni.
Prosimy o łapkę i komentarz!

Kusicielka - Część 2 : Dom na przedmieściach

Kusicielka - Część 2 : Dom na przedmieściachLeci 3 część opowiadania, którą celowo postanowiłem znowu rozbić na dwie części. Mam nadzieję, że akcja Wam się podoba. Kolejną część wrzucę, jak skończę pisać ;)

Poniedziałek rano po powrocie znad jeziora był aż do bólu zwyczajny. Obudziło mnie trzaskanie szafkami w kuchni i gwizdek czajnika. Przez uchylone drzwi pokoju wleciał zapach taniej kawy rozpuszczalnej i przypalonego tosta. Matka kręciła się po mieszkaniu w tym swoim starym, spranym szlafroku, mieszała głośno łyżeczką w kubku i marudziła pod nosem, że znowu straszą burzami, a ona dopiero co powiesiła pranie na balkonie.

Leżałem na wznak pod cienką kołdrą i gapiłem się w pęknięcie na suficie, które znam chyba od trzeciej klasy podstawówki. Na szafce obok łóżka, między poplątanym kablem od ładowarki a pustą szklanką, leżała czarna spinka Natalii. Zwykły kawałek plastiku ze sprężynką za parę złotych z drogerii. Wziąłem ją, obróciłem między kciukiem a wskazującym i wydawało mi się, że dalej czuć od niej ten ciepły zapach jej szamponu z piątku.

Na telefonie wisiało ze trzydzieści wiadomości na grupie klasowej. Ktoś wrzucił mema, Bartek pytał, czy wbijam wieczorem na orlik, a potem z piwami do niego, bo jego starych nie ma do czwartku. Przejrzałem to, nawet nie odpisałem i rzuciłem telefon na kołdrę. Czułem się tak, jakby oni wszyscy siedzieli w jakiejś innej bajce.

Cały poniedziałek i pół wtorku chodziłem jak na szpilkach. Niby zjadłem obiad, wyniosłem śmieci, pograłem z godzinę na konsoli, żeby się czymś zająć, ale w kółko mieliłem ten sam temat. Układałem sobie środę na dziesięć różnych sposobów i co godzinę zmieniałem zdanie. Raz widziałem to tak, że wchodzę na pewniaka, wyciągam spinkę jeszcze w przedpokoju, zanim zamknie drzwi, i nie bawię się w żadne podchody. Pięć minut później robiło mi się gorąco ze wstydu na samą myśl o takim zagraniu. Przecież to najlepsza przyjaciółka matki, ma czterdzieści lat, męża, dom i córkę w moim wieku. Wyskoczę z takim tekstem od progu, a ona popatrzy na mnie jak na wariata i zapyta, czy mi słońce zaszkodziło. Wtedy wracał drugi plan, wejdę normalnie, na luzie, poczekam na jej ruch i nie będę się narzucał, niech sama pokaże, o co jej chodzi.

Najgorsze były noce. W pokoju stała duchota mimo otwartego okna, a co jakiś czas za blokiem przejeżdżało auto i rzucało jasny pas światła po ścianie. Ile razy przymykałem powieki, tyle razy wracał mi piątek na tarasie, ciężar Natalii na moim udzie, smak wina i to jej niedzielne spojrzenie przy samochodzie. Parę razy niewiele brakowało, żebym po prostu załatwił sprawę samemu pod kołdrą, ale za każdym razem w ostatnim momencie odpuszczałem. Uparłem się, że wytrzymam do środy.

We wtorek przed piątą siedziałem w salonie przy stole z odpalonym laptopem. Mama stała przy zlewie i obierała ziemniaki, kiedy na blacie zawibrował jej telefon. Wytarła mokre ręce w ścierkę i odebrała głośno, jak zawsze, kiedy dzwoniła jakaś koleżanka.

- Natalka! Cześć, kochana, właśnie miałam pisać! Jak tam po powrocie, ogarnęłaś już to wszystko?

Zamarłem przy myszce. Na ekranie wisiała zapauzowana powtórka na YouTubie, ale w ogóle na nią nie patrzyłem. Cały słuch przerzuciłem na kuchnię.

- Marek znowu w trasie? No nie gadaj, dopiero co wrócił - mama zaśmiała się krótko i zerknęła w moją stronę. - Eee, z facetami to zawsze tak jest, jak trzeba coś zrobić koło domu, to ich nie ma. Czekaj, zapytam go, akurat tu siedzi. Przemek! Ciocia Natalia pyta, czy w środę po południu nie podjechałbyś do niej pomóc. Trzeba znieść kilka ciężkich kartonów ze strychu i przestawić komodę na górze, a ona sama przecież sobie kręgosłup rozwali.

Odchrząknąłem, bo zaschło mi w gardle, i zrobiłem możliwie najbardziej znudzoną minę.

- No dobra, mogę podjechać. I tak nie mam nic na środę. O której?

- Mówi, że jasne, żaden problem - powtórzyła mama do słuchawki i kiwnęła z zadowoleniem. - Koło piątej? Dobra, przypilnuję go, żeby nie zapomniał i zdążył na autobus. Tylko nie dawaj mu żadnych pieniędzy, Natalka, przestań, co ty wymyślasz! Daj mu najwyżej coś ciepłego do zjedzenia, bo ostatnio jedzie na samych kanapkach z serem. Dobra, to jesteśmy dogadane. Jak Majka zadzwoni z obozu, to ją pozdrów. Pa!

Odłożyła komórkę na blat i wróciła do ziemniaków.

- Biedna ta Natalia - rzuciła jeszcze, wrzucając obierki do kosza. - Taki wielki dom na karku i robota, a Marek wiecznie gdzieś w Polsce. Dobrze, że pomożesz. Tylko załóż w środę jakąś normalną koszulkę, a nie tę rozciągniętą z dziurą pod pachą.

- Dobra, mamo - mruknąłem i szybko wstałem od stołu, żeby nie zobaczyła, że mam czerwone uszy.

Ten telefon wywrócił mi wszystko w żołądku. Aż śmieszne to było - dwie najlepsze kumpele, gadka o obiedzie i dziurawej koszulce, a własna matka wysyła mnie do pustego domu. Ale przynajmniej dotarło do mnie, że nic sobie nad jeziorem nie uroiłem. Natalia naprawdę zadzwoniła. Rozegrała to na zimno i tak czysto, że nikt nie mógł niczego podejrzewać.

Jeszcze tego samego wieczoru wyszedłem z domu z wymówką, że idę się przejść po coś do picia. Zamiast do Żabki za rogiem, przeszedłem trzy przystanki dalej, do dużego Rossmanna przy galerii na drugim końcu osiedla, gdzie raczej nie kręci się nikt ze szkoły.

W środku waliło chłodem z klimy i leciało jakieś ciche radio. Przez pięć minut kręciłem się jak głupek między żelami pod prysznic i pastami do zębów, zerkając kątem oka na półkę z prezerwatywami. Akurat naprzeciwko stała jakaś starsza babka i czytała skład kremów do rąk, więc zrobiłem jeszcze jedno kółko przy piankach do golenia i wrzuciłem do koszyka pierwszy lepszy dezodorant, żeby nie wyglądać dziwnie.

Jak w końcu poszła, podszedłem do regału. Złapałem zwykłe niebieskie pudełko, ale zaraz odłożyłem je z powrotem. Przypomniał mi się ten jeden raz z byłą dziewczyną w zeszłym roku. Standardowa gumka cisnęła mnie u nasady jak za ciasna recepturka, zabierała pół czucia i zostawiała czerwoną pręgę. Nie miałem jakiegoś końskiego sprzętu jak z filmów, długość normalna, ale byłem wyraźnie grubszy, przez co zwykły rozmiar po prostu przeszkadzał. Popatrzyłem półkę niżej i wziąłem czarno-złote pudełko z szerszym krojem. Dorzuciłem paczkę miętowych gum i małą wodę, po czym poszedłem prosto do samoobsługowej, modląc się tylko, żeby waga nie zgłupiała i nie zawołała ekspedientki.

Pikanie skanera wydawało mi się głośniejsze niż zwykle. Zapłaciłem kartą, schowałem kartonik do kieszeni bluzy, a dezodorant i wodę do plecaka. Kiedy wyszedłem na ciepłe powietrze, czułem się trochę jak dorosły facet, a trochę jak gówniarz, który właśnie podprowadził ojcu kluczyki do auta.

W środę o szesnastej piętnaście wsiadłem w podmiejski autobus. W środku śmierdziało nagrzanym plastikiem i potem, a pootwierane okna prawie nic nie dawały. Założyłem ciemne dżinsy i czystą czarną koszulkę, odpuściłem krótkie spodenki, bo w długich wyglądałem trochę poważniej, chociaż teraz, jak materiał kleił mi się do nóg, zaczynałem tego żałować.

Wysiadłem przy sklepie spożywczym na skraju osiedla domków jednorodzinnych. Do Natalii było stąd niecałe dziesięć minut pieszo. Szedłem wzdłuż równych płotów i wysokich tui, mijając podwórka z trampolinami i szczekającymi psami. Pachniało skoszoną trawą i nagrzanym asfaltem. Im bliżej byłem jej ulicy, tym bardziej czułem w kieszeni dwa twarde przedmioty, płaską spinkę i opakowanie prezerwatyw. Przed ostatnim zakrętem przystanąłem przy zaparkowanym aucie, zerknąłem w przyciemnianą szybę, przetarłem spocone czoło i ruszyłem dalej.

W ostrym, popołudniowym słońcu jej dom wyglądał całkiem zwyczajnie. Zadbany, biały, z ciemnym dachem, różami wzdłuż podjazdu i czarnym SUV-em przed garażem. Nic z klimatu moich nocnych fantazji, zwykły, porządny dom rodziny z kasą. Dwie działki dalej wyła kosiarka.

Nacisnąłem guzik na domofonie. Brzęczyk puścił furtkę, nawet się nie odezwała przez głośnik. Przeszedłem po kostce pod drzwi.

Otworzyła, zanim zdążyłem podnieść palec do dzwonka.

I cały mój plan z ostatnich trzech dni poszedł do kosza.

Natalia stała w progu w za dużych, szarych dresach i grubej, granatowej bluzie z kapturem zapiętej pod samą szyję. Rude włosy miała ciasno ściągnięte w zwykły kok na czubku, parę kosmyków przykleiło jej się do skroni. Nie miała makijażu, na stopach zwykłe białe skarpetki. Nawet się nie uśmiechnęła. Wyglądała dokładnie tak jak w sobotę rano nad jeziorem, kiedy założyła tę swoją maskę z zimną miną i udawała, że ledwo się znamy.

- Cześć, Przemek - rzuciła równo, trochę zmęczonym tonem, i cofnęła się o krok. - Dobrze, że jesteś. Zostaw buty na wycieraczce.

- Cześć, Natalia - wydukałem, czując, jak całe gorąco w ciele momentalnie siada.

Rozwiązywałem sznurówki wolniej niż zwykle, żeby ogarnąć twarz. W korytarzu było przyjemnie chłodno, pachniało płynem do płukania i odświeżaczem powietrza. Na półce obok moich trampek stały ciężkie buty robocze Marka z zaschniętym błotem na podeszwach i kolorowe adidasy, pewnie Majki. Na wieszaku wisiała męska kurtka przeciwdeszczowa. Dalej otwierał się duży salon, na komodzie pod telewizorem stały zdjęcia w ramkach, a lodówka w kuchni była obklejona magnesami z Chorwacji i Włoch. Wszędzie było czuć ich normalne, rodzinne życie i to błyskawicznie mnie otrzeźwiło.

Natalia stała z rękami w kieszeniach bluzy, lekko zgarbiona, i w ogóle na mnie nie zerkała.

- Napijesz się czegoś przed robotą? Mam wodę, sok jabłkowy, mogę zrobić herbatę - zapytała krótko i poszła do kuchni.

- Woda wystarczy - mruknąłem, idąc za nią w skarpetkach po zimnych płytkach.

Wyjęła szklankę z szafki, nalała wody z dzbanka i postawiła ją na krawędzi wyspy. Sama została po drugiej stronie blatu, oparła się bokiem o szafki i skrzyżowała ramiona na piersiach.

- Słuchaj, nie zajmie nam to długo, może z godzinę z hakiem - zaczęła sucho, patrząc w bok na ekspres do kawy. - Na strychu stoją cztery duże kartony ze starymi papierami Marka i jakimiś częściami do auta. Trzeba je znieść do garażu, bo chcę tam w końcu ogarnąć, zanim wrócą. A potem chciałam przenieść komodę z małego pokoju do naszej sypialni. Z kartonami dasz radę sam, a mebel weźmiemy razem, okej?

Wziąłem szklankę i wypiłem pół naraz. Woda była lodowata. Stałem tam i robiło mi się po prostu głupio. Ani słowa o weekendzie. Ani jednego dłuższego spojrzenia. O spince, która uwierała mnie w prawej kieszeni dżinsów, nawet nie wspomniała.

Przeszło mi przez myśl, żeby ją teraz wyjąć. Położyć na tym czystym blacie między nami i zobaczyć reakcję. Już prawie sięgnąłem do kieszeni, ale znowu popatrzyłem na jej zaciśnięte wargi, zapięty suwak pod samą szyją i skrzyżowane ramiona. I wymiękłem. Od razu weszła mi najgorsza myśl - wróciła do domu, wytrzeźwiała, zobaczyła zdjęcia męża i córki, pomyślała o mojej matce i doszła do wniosku, że zrobiła głupotę. A teraz chce to po cichu zamknąć i potraktować mnie jak zwykłego chłopaka od noszenia gratów. Jak wyskoczę ze spinką, wyjdę na napalonego debila i narobię kwasu między rodzinami.

- Jasne, pokaż ten strych - powiedziałem krótko i odstawiłem pustą szklankę.

Następna godzina z hakiem była jedną z najbardziej żenujących w moim życiu.

Na górze Natalia spuściła drewniane, składane schody na poddasze. Jak tam wlazłem, buchnął we mnie gorący zaduch, zapach nagrzanego drewna i starego kurzu. Światło wpadało tylko przez małe okienko w dachu. Kartony były pozaklejane brązową taśmą, a z boku ktoś napisał czarnym markerem „Faktury 2018-2021”, „Garaż / kable”, „Narzędzia”. Każdy ważył chyba z trzydzieści kilo.

Znosiłem je po kolei po chybotliwych schodkach na piętro, potem głównymi schodami na parter i bocznymi drzwiami do garażu. Po drugim pudle koszulka kleiła mi się już do pleców, a przedramiona miałem szare od brudu. Przy trzecim jeszcze zaryłem kostką o jakąś blachę na strychu i skóra od razu zaszczypała.

Natalia cały czas kręciła się obok i wydawała krótkie polecenia jak majster na budowie.

- Postaw to przy regale po lewej, tam gdzie opony - rzuciła z progu garażu.
- Tylko uważaj na zakręcie na schodach, w zeszłym roku malowaliśmy ściany.
- Dobra, jeszcze ten ostatni z kąta i bierzemy komodę.

Kiedy zamknąłem klapę od strychu i przetarłem pot z czoła ręką, przeszliśmy korytarzem na górze. Minęliśmy zamknięte białe drzwi z naklejką jakiegoś zespołu rockowego i małą tabliczką „Wstęp wzbroniony”. Pokój Majki. Zrobiło mi się dziwnie ciężko na żołądku, kiedy przypomniałem sobie naszą rozmowę na pomoście w sobotę rano i jej zaproszenie na przyszły tydzień. Natalia nawet tam nie zerknęła. Otworzyła pokój gościnny naprzeciwko.

W rogu stała ciężka komoda z litego drewna. Szuflady były już wyjęte i leżały obok pod ścianą.

- Złapiesz od dołu z tamtej strony, ja wezmę przód - powiedziała krótko. - Wniesiemy ją do sypialni, pod okno po prawej.

- Ciężka jest, uważaj na plecy - mruknąłem, trochę ze złości, a trochę odruchowo.

- Dam radę, nie jestem z cukru - ucięła.

Podnieśliśmy mebel. Drewno było kurewsko ciężkie i nieporęczne, krawędzie wrzynały się w skórę. Szedłem przodem, ona cofała się korytarzem krok po kroku. W wąskim przejściu pierwszy raz tego dnia znaleźliśmy się naprawdę blisko. Mimo grubego dresu i kurzu, który miałem w nosie, wyczułem delikatny zapach jej włosów. Kiedy schyliła się przy drzwiach sypialni, żeby ominąć włącznik światła, luźne spodnie opięły jej tyłek i uda. Straciła na sekundę równowagę i oparła się plecami o futrynę, żebym mógł przesunąć róg komody.

Staliśmy tak blisko, że czułem ciepło od jej ciała. Popatrzyłem jej prosto w twarz. Policzki miała różowe od wysiłku, spod koka uciekło parę rudych pasm na szyję. Tym razem nie uciekła spojrzeniem - wytrzymała mój wzrok z jakimś napiętym wahaniem, a oddech jej na moment stanął. Zaraz jednak spuściła powieki.

- Przesuń lekko w lewo, bo zahaczymy o listwę - rzuciła półgłosem, już nie tak ostro, ale wciąż z dystansem.

Postawiliśmy komodę pod oknem, a potem doniosłem szuflady i powsuwałem je na miejsce. Kiedy się wyprostowałem i rozmasowałem spięty kark, rozejrzałem się po pokoju. Wielkie małżeńskie łóżko z ciemnoszarą narzutą, z jednej strony szafka nocna z małą lampką, damskim zegarkiem i otwartą książką, z drugiej ładowarka i okulary do czytania. Normalna sypialnia małżeństwa.

Natalia stała ze dwa metry dalej i otrzepywała kurz ze spodni. Bluza dalej zapięta pod samą szyję, chociaż w pokoju było chyba z dwadzieścia pięć stopni.

- No i gotowe. Dzięki, Przemek, uratowałeś mi kręgosłup - powiedziała i ruszyła do drzwi. - Obiecałam Ance, że nie puszczę cię głodnego, więc zaraz coś podgrzeję. Daj mi tylko dziesięć minut, jestem cała brudna po tym strychu, muszę wskoczyć pod prysznic. Umyj się na dole w łazience i usiądź w salonie. Zaraz zejdę.

Zanim cokolwiek odpowiedziałem, wyszła na korytarz, weszła do górnej łazienki i zamknęła drzwi. Zamek przekręcił się wyraźnie, a zza ściany poszedł szum wody.

Zszedłem na dół wściekły na samego siebie. W dolnej łazience odkręciłem zimny kran, zmyłem szary brud z przedramion i ochlapałem rozgrzaną twarz. Wytarłem się ręcznikiem i zerknąłem w lustro. Wyglądałem jak ostatni frajer. Czerwony, spocony, z pudełkiem gumek w kieszeni i spinką, której nawet nie miałem odwagi wyjąć.

Usiadłem na skórzanej kanapie w salonie. W domu była kompletna cisza, słychać było tylko buczenie lodówki i przytłumiony szum rur z góry. Wyciągnąłem telefon i odruchowo sprawdziłem autobusy powrotne. Najbliższy za dwadzieścia dwie minuty, następny dopiero za godzinę.

Sięgnąłem po spinkę. Obracałem ją i coraz bardziej mnie to wszystko wkurzało: i ona, że pobawiła się mną nad jeziorem, i ja sam, że dałem się wkręcić jak gówniarz. Miałem szczerą ochotę położyć ten plastik na stoliku przed kanapą, napisać jej krótkiego SMS-a, że musiałem lecieć na autobus, i wyjść po cichu, zanim jeszcze bardziej się poniżę. Wstałem nawet z kanapy i zrobiłem dwa kroki w stronę przedpokoju, patrząc na swoje buty.

Woda na górze przestała lecieć.

Zatrzymałem się. Zrobiło mi się głupio na myśl, że ucieknę bez słowa, potem matka zaczęłaby wypytywać, co się stało i czemu nie zjadłem obiadu. Wcisnąłem spinkę z powrotem do kieszeni i usiadłem na brzegu kanapy. Trudno. Zjem szybko cokolwiek mi da, zachowam twarz, podziękuję grzecznie i za pół godziny będę w domu.

Na górze minęło parę dłuższych minut. Słychać było kroki w sypialni, otwieranie szafy, potem skrzypnięcie drzwi na korytarzu.

Zaraz potem po drewnianych schodach ktoś zszedł na boso.

Podniosłem wzrok znad ekranu i po prostu mnie zatkało.

Na schodach stała Natalia, ale po tej spiętej kobiecie w wielkim dresie nie zostało śladu. Rozpuszczone, rude włosy miała jeszcze mokre, zostawiające ciemniejsze plamki na materiale przy ramionach. Zamiast grubej bluzy i szerokich spodni założyła cienką, granatową sukienkę domową z miękkiej bawełny, krótką, ledwo do połowy ud, na cieniutkich ramiączkach i z luźnym dekoltem. Od razu było widać, że nie ma pod nią stanika, ciężkie, naturalne piersi kołysały się swobodnie przy każdym stopniu, a sterczące sutki wyraźnie wypychały cienki materiał.

Kiedy przeszła obok kanapy w stronę kuchni, doleciała do mnie ciepła fala zapachu waniliowego balsamu i nagrzanej po kąpieli skóry. Nie obejrzała się nawet przez ramię, ale z jej ruchów zniknęła cała sztywność. Szła wolno, całkiem na luzie, kołysząc biodrami.

Otworzyła lodówkę, wyjęła zimną butelkę białego wina i wzięła z szafki dwa kieliszki. Korek wyszedł z krótkim pyknięciem. Nalała do obu, odstawiła butelkę na blat i dopiero wtedy odwróciła się do mnie.

Oparła się tyłkiem o krawędź wyspy i skrzyżowała nogi w kostkach. Tym razem w ogóle nie chowała wzroku. Obserwowała mnie uważnie, z kpiącym uśmiechem w kąciku ust, który tak dobrze pamiętałem z piątkowego wieczoru.

- Wyglądasz, jakbyś właśnie sprawdzał, za ile masz autobus - rzuciła półgłosem, z lekką chrypką.

Wstałem powoli z kanapy i podszedłem do wyspy.

- Szczerze? Pięć minut temu prawie wyszedłem - powiedziałem prosto z mostu. - Myślałem, że dasz mi kanapkę w folii na drogę i zamkniesz za mną furtkę.

Natalia parsknęła krótkim śmiechem i przesunęła jeden kieliszek w moją stronę. Kiedy go brałem, nie cofnęła się od razu, jej ciepłe palce zatrzymały się na wierzchu mojej dłoni.

- Wiem - spoważniała trochę. - I przepraszam za tę pierwszą godzinę. Musiałam, Przemek. Przez cały poniedziałek i wtorek łaziłam po tym domu jak wariatka i cały czas słyszałam gadanie twojej matki. Że mam czterdzieści lat, że mi odbiło na wyjeździe po winie, że nie powinnam nawet na ciebie tak patrzeć. Założyłam ten gruby dres specjalnie, żeby sprawdzić, czy umiem się jeszcze zachowywać normalnie. I czy ty nie spękasz, jak przestanę się do ciebie uśmiechać.

- I co? Umiesz? - zapytałem cicho, odstawiając nietknięty kieliszek na blat. Obszedłem róg wyspy i wszedłem na jej stronę.

Nie cofnęła się. Postawiła swój kieliszek obok mojego i zadarła brodę. Była ode mnie niższa o pół głowy, bosa na chłodnych płytkach, i w jej oczach nie było już cienia wahania.

- Nie za bardzo - wyszeptała tuż przy mnie. - Jak wnosiłeś tę komodę, cały spocony, z tą wściekłą miną, że zrobiłam z ciebie tragarza - pod prysznicem miałam już dosyć udawania. Myślałam, że oszaleję, jak nie przestanę się pilnować.

Zrobiłem ostatni krok.

Całe wkurzenie i trzy dni czekania pękły naraz. Wsunąłem palce w jej wilgotne włosy na karku i pocałowałem ją głęboko, zachłannie. Natalia rozchyliła wargi, wpuszczając mój język, sama była gorąca i łapczywa. Przycisnąłem ją biodrami do krawędzi wyspy tak twardo, że aż zastukał kieliszek obok, i poczułem, jak jej piersi spłaszczają się na mojej klatce przez cienką bawełnę. Kiedy wjechałem jej pod sukienkę i ścisnąłem goły tyłek, jęknęła mi prosto w usta, a w dżinsach zrobiło mi się ciasno aż do bólu.

Skończyła się cała gadka. Ruszyliśmy w stronę schodów, obijając się o poręcz, całując chaotycznie po drodze i nie odrywając od siebie rąk. Na górze wpadliśmy do sypialni, a ja pchnąłem drzwi nogą, aż trzasnęły o futrynę. Nie doszliśmy nawet do łóżka.

Ściągnąłem przez łeb koszulkę jednym szarpnięciem. Natalia nie czekała, sama rozpięła mi pasek, szarpnęła guzik i ściągnęła ze mnie dżinsy razem z bokserkami. Wykopałem spodnie z nóg tak, że wylądowały zwinięte na dywanie przy łóżku. Kiedy stanąłem przed nią nago, tylko wciągnęła krótko powietrze. Złapała mojego twardego kutasa u nasady i ścisnęła na próbę. Jej palce ledwo się wokół mnie stykały. Kącik ust jej drgnął, a w oczach pojawił się dziki, głodny błysk.

Nie było mowy o rozbieraniu się i kładzeniu na pościeli. Chwyciłem ją za ramiona, obróciłem plecami do siebie i popchnąłem dwa kroki w stronę okna, prosto na tę samą ciężką komodę, którą godzinę temu wnosiliśmy z gościnnego. Natalia momentalnie załapała, pochyliła się nisko, oparła dłonie płasko na drewnianym blacie, rozstawiła bose stopy na panelach i wysoko wypięła tyłek, wyginając plecy w głęboki łuk.

Podwinąłem jej granatową sukienkę aż na plecy. Pod cienką bawełną nie miała majtek.

Złapałem ją oburącz za okrągłe, gładkie pośladki i rozchyliłem je szeroko. Ten widok całkowicie odciął mi myślenie, między jej udami wszystko aż lśniło od śluzu, napuchnięte wargi lekko się rozchylały, a cipka była czerwona i całkiem mokra. Przejechałem twardą, śliską główką parę razy w górę i w dół po samej szparce, zbierając jej wilgoć, aż Natalia niecierpliwie cofnęła dupę i warknęła coś pod nosem.

Nie bawiłem się w żadne podchody. Oparłem się pewnie na nogach i wbiłem w nią dwoma ciężkimi ruchami aż po same jaja. Była kurewsko ciasna i parząco gorąca. Widziałem z góry, jak jej mokre wargi opięły szczelnie mojego grubego kutasa, jak cipka stawia krótki opór, a zaraz zasysa go do samego końca. Natalia wbiła paznokcie w krawędź komody, a z jej gardła wyrwał się głośny, zduszony jęk.

Nie dałem jej złapać oddechu. Chwyciłem ją twardo za biodra i zacząłem ją pieprzyć na stojąco.

Przy każdym cofnięciu i ostrym wbiciu z jej cipki szedł głośny, mokry chlupot. Moje biodra z hukiem obijały się o jej pośladki, a cała ciężka komoda drgała przy każdym uderzeniu. Widziałem, jak cienka sukienka zjeżdża jej z jednego ramienia, jak ciężkie cycki dyndają pod luźnym dekoltem, a ona sama coraz mocniej cofa tyłek naprzeciw moim pchnięciom, nakręcając mnie jeszcze bardziej.

- Kurwa, jaki ty jesteś gruby - wycedziła ochryple, zaciskając zęby i opierając czoło o przedramię na blacie. - Nie pierdol się ze mną, Przemek! Rżnij mnie mocniej, kurwa!!!

Odcięło mi prąd w głowie.

Złapałem garść jej wilgotnych, rudych włosów przy karku, owinąłem je wokół dłoni i szarpnąłem jej głowę do tyłu, zmuszając, żeby wygięła plecy jeszcze bardziej. Drugą ręką strzeliłem jej głośnego, twardego klapsa prosto w wypięty pośladek. Skóra zadrżała i z miejsca zrobiła się czerwona, a Natalia krzyknęła dziko, z gardła.

I wtedy zrobiła coś, co całkiem mnie dobiło. Zamiast rozstawić nogi szerzej, zsunęła nagle bose stopy bliżej siebie, mocno ścisnęła uda i kolana, a tyłek wypięła jeszcze wyżej, wyginając krzyż w głęboki łuk.

W środku zrobiło się kurewsko ciasno, jakby zacisnęła mi na kutasie gorące, mokre imadło. Jej ściśnięte pośladki i uda opięły mnie tak twardo, że przy każdym pchnięciu czułem niemal bolesne, obłędne tarcie na całej długości. Każdy centymetr jej wnętrza zaciskał się na mnie przy wycofaniu i wsysał z powrotem przy wbiciu. Rżnąłem ją jak zwierzę, szybko i głęboko, nie pilnując się już w ogóle, tak że moje jaja głośno obijały się o jej złączone, śliskie uda, a oboje tylko głośno sapaliśmy.

Przy takim ciasnym tarciu nie miałem żadnych szans. Jaja podeszły mi pod sam brzuch, a w kutasie zagotowało się bez ostrzeżenia. Chciałem go wyrwać, cofnąć biodra, cokolwiek - ale jak Natalia znowu warknęła, jeszcze mocniej ścisnęła nogi i wbiła dupę prosto na mnie, puściło mi wszystko naraz.

Wbiłem się w nią po sam koniec, ścisnąłem jej pośladki tak, że palce zapadły się w miękkie ciało, i zalałem ją w środku gorącą spermą, głęboko, strzał po strzale, aż całe nogi zaczęły mi drżeć. Kutas pulsował w jej zaciśniętej cipce, pompując w nią wszystko, co zbierało się we mnie od piątku.

Przez parę uderzeń serca wisiałem pochylony nad jej plecami, ciężko dysząc i nie słysząc nic poza szumem krwi w uszach. Dopiero jak mięśnie zaczęły mi puszczać, a kutas zmiękł, dotarło do mnie, co właśnie odwaliłem.

Otworzyłem szeroko oczy i zamarłem.

Nie założyłem gumki. Pudełko leżało nietknięte w kieszeni dżinsów na dywanie dwa metry za mną. A ja właśnie skończyłem w środku, w kobiecie, która była dla mnie ciocią.

Powoli, niezdarnie wysunąłem się z niej z cichym, mokrym mlaśnięciem. Kiedy zobaczyłem białe ślady spermy na moim opadającym kutasie i u wejścia jej rozepchanej, czerwonej muszelki, cała krew odpłynęła mi z twarzy. Na kark zwaliło mi się wszystko naraz, wpadka, skandal, matka, Marek.

- Natalia - wydukałem zdławionym tonem, cofając się o krok i patrząc raz na swoje trzęsące się ręce, raz na nią. - Ja, kurwa, przepraszam. Zupełnie zapomniałem, miałem w spodniach, ale nie wytrzymałem, to poszło tak szybko, naprawdę nie chciałem -

Natalia nie krzyknęła. Nie odskoczyła ode mnie, nie zaczęła panikować ani wyganiać mnie za drzwi.

Przez chwilę stała jeszcze pochylona nad komodą i łapała oddech, po czym wyprostowała się, pozwoliła granatowej sukience opaść z powrotem na uda i odwróciła się do mnie, opierając tyłkiem o drewniany blat. Skóra na jej szyi i dekolcie była zaróżowiona, włosy roztrzepane na ramionach, a między jej nogami wciąż siedziało to, co w nią wpompowałem. Na twarzy nie miała żadnej złości w stylu obrażonej cioci. Pojawił się tylko leniwy, kpiący półuśmiech, od którego zamiast wstydu poczułem dziwne mrowienie pod brzuchem.

- Ty mały gnojku - powiedziała cicho, przeciągając słowa na takim luzie, że aż zamarłem.

- Ja mogę zaraz lecieć do apteki, są całodobowe, kupię co trzeba, zapłacę, tylko nic nie mów - zacząłem wyrzucać z siebie na jednym wdechu, gotowy łapać za dżinsy.

Odepchnęła się od komody, zrobiła krok w moją stronę i przyłożyła mi chłodne palce do ust, żebym się zamknął. Przyglądała mi się bacznie, jakby świetnie bawiło ją to, jak się pocę i blednę, zanim zaśmiała się gardłowo.

- Uspokój się, Przemek, bo zaraz zemdlejesz - powiedziała pewnie i zsunęła palce na mój policzek. - Mam wkładkę od pięciu lat. Nic z tego nie będzie, możesz przestać planować ucieczkę z kraju.

Wypuściłem powietrze, które chyba trzymałem w płucach od minuty. Napięcie w barkach trochę mi zeszło, ale zanim zdążyłem do końca odetchnąć, chwyciła mnie za podbródek i przytrzymała, żebym nie uciekał spojrzeniem.

W jej oczach nie było już śladu po tej ostrożnej babce, która jeszcze godzinę temu bała się gadania Anki. Patrzyła na mnie jak kobieta, która dokładnie wie, czego chce, i nie zamierza sobie odmawiać.

- Ale nie myśl sobie, że ci się upiekło - dodała niższym tonem, już zupełnie bez wstydu. - Zepsułeś mój plan.

Zamrugałem, nie łapiąc, o co jej chodzi.

- Jaki plan?

- Całe popołudnie, jak łaziłeś po tym strychu, myślałam o tym, jak skończymy pierwszy raz - powiedziała wprost, zerkając w dół na mojego wciąż mokrego, opadającego kutasa. - Chciałam cię na koniec wyssać. Wziąć cię do buzi, poczuć, jak pulsujesz, i posmakować do ostatniej kropli. A ty wystrzeliłeś jak napalony dzieciak, zanim w ogóle zdążyłam się rozkręcić, i zostawiłeś mnie w połowie drogi.

Przełknąłem ślinę. Nawet nie miałem jak się bronić, byłem tak nakręcony całym tym tygodniem nad jeziorem i czekaniem na środę, że jak tylko w nią wszedłem, odcięło mi myślenie. Z pamięci wyleciały mi gumki i wszystkie wcześniejsze plany.

Natalia puściła mój podbródek i bez słowa osunęła się przede mną na kolana na dywan. Zanim zdążyłem się ruszyć, złapała mojego wciąż mokrego, mięknącego kutasa u nasady i spojrzała na mnie z dołu spod rzęs.

Nie śpieszyła się. Wysunęła język i delikatnie zaczęła mnie wylizywać - najpierw wzdłuż boków, potem dookoła wrażliwej główki, dokładnie zbierając resztki swoich soków i mojej spermy. Jej język był gorący i miękki. Kiedy na koniec wciągnęła sam czubek między wargi i krótko go zassała, po plecach przeszedł mnie dreszcz, a kutas znowu drgnął w jej dłoni.

Podniosła się z dywanu, oblizała dolną wargę z bezczelnym spokojem i jednym ruchem ściągnęła przez głowę granatową sukienkę, rzucając ją niedbale na krzesło. Została zupełnie naga. Proporcje miała idealne, jędrne, sterczące piersi z małymi sutkami i delikatnymi otoczkami.

- Masz u mnie dług, Przemek - mruknęła, odwracając się w stronę drzwi. - I nigdzie stąd dzisiaj nie wyjdziesz, dopóki go nie spłacisz. Połóż się na łóżku, muszę na dwie minuty skoczyć do łazienki i ogarnąć ten bałagan, który mi zrobiłeś.

Wyszła z sypialni, nie próbując się nawet zasłaniać. Patrzyłem za nią jak wmurowany, przy każdym kroku jej nagie pośladki kołysały się miękko, a po wewnętrznej stronie ud sączyła się gęsta, biała strużka mojej spermy. Ten widok pozbawił mnie resztek stresu, a w dole brzucha znowu zrobiło mi się gorąco.

Kiedy zamknęła za sobą drzwi łazienki, zostałem sam w pokoju. Usiadłem na brzegu wielkiego łóżka, gapiąc się na zegarek elektroniczny stojący na szafce nocnej. Wyświetlała się 19:24. Za oknem robiło się już szaro. Dopiero wtedy do głowy wróciła mi rzeczywistość.

Dwie minuty później Natalia wróciła do pokoju, pachnąc świeżym mydłem i ciepłą wodą, wciąż naga i całkowicie rozluźniona. Rzuciła mały ręcznik na krzesło i położyła się obok mnie na narzucie, patrząc z rozbawieniem na moją minę.

- Kurde - rzuciłem, wskazując brodą na zegarek. - Za pół godziny mama zacznie pisać, gdzie jestem. Miałem wracać po robocie.

Natalia westchnęła lekko, przeciągnęła się całkiem na luzie i sięgnęła na szafkę po telefon. Ekran oświetlił jej profil. Przewinęła ostatnie połączenia i kliknęła kontakt podpisany po prostu „Anka”.

- Co ty robisz? - szepnąłem nerwowo, unosząc się na łokciu.

- Przecież nie wyślę cię teraz na autobus, jak dopiero zaczęliśmy - odparła bez nerwów i przytknęła mi palec do warg, żebym siedział cicho. - Nie dysz za głośno.

Włączyła głośnomówiący, ale ściszyła go prawie do minimum i położyła komórkę na poduszce między nami. Sygnał poszedł trzy razy, zanim odezwał się dobrze znany, nieco przytłumiony ton mojej matki.

- Halo? Natalka?

Z twarzy Natalii momentalnie zniknął ten luźny, rozgrzany uśmiech i już mówiła ciepłym, codziennym tonem najlepszej przyjaciółki.

- Cześć, Aniu! Dzwonię, żebyś się nie martwiła, gdzie ci dziecko zniknęło - zaczęła gładko, jednocześnie mrugając do mnie z rozbawieniem i kładąc ciepłą dłoń płasko na moim gołym brzuchu.

- O, właśnie miałam do niego dzwonić - odezwała się mama, a w tle grał telewizor z naszego salonu. - Długo wam zeszło z tymi gratami. Zjadł chociaż coś?

- No właśnie, trochę się przeciągnęło, bo na strychu okazało się więcej roboty niż myślałam, a potem komoda nie chciała przejść przez drzwi - kłamała Natalia tak naturalnie, że przeszły mnie ciarki. Jej dłoń zjechała niżej po moim podbrzuszu, aż musiałem zacisnąć zęby. - Strasznie się chłopak namęczył, cały mokry był. Dopiero co usiadł, zaraz mu podgrzeję kolację, a za chwilę będzie już ciemno. Te podmiejskie autobusy wieczorem jeżdżą jak chcą, jeden wypadnie i na drugi czeka się godzinę. Słuchaj, niech on się u mnie prześpi w pokoju gościnnym, co? Po co ma się tłuc po nocy? Ja jutro rano i tak jadę w twoje strony na większe zakupy do galerii, to ci go podwiozę prosto pod blok koło dziesiątej.

Słyszałem własną matkę trzydzieści centymetrów od ucha, podczas gdy naga, rozpalona Natalia w ogóle się nie krępując bawiła się mną tuż obok telefonu. Złapała mojego znowu twardniejącego fiuta i zaczęła go wolno, dokładnie masować od samej nasady aż po główkę. Kiedy kciukiem przetarła sam czubek, zacisnąłem szczękę tak twardo, że aż strzeliło mi w zębach. Nie spuszczała ze mnie bezczelnego uśmiechu, a jak mama znowu zaczęła mówić, pochyliła się i na dwie długie sekundy wsunęła całą moją nabrzmiałą główkę między ciepłe, mokre wargi, zasysając ją mocno, zanim bezgłośnie się oderwała dokładnie przed własną odpowiedzią.

- Oj, Natalka, ale nie chcę ci robić kłopotu - wahała się mama, tak jak zawsze, zanim się zgodzi. - A on nie ma przecież szczoteczki ani nic na zmianę.

- Daj spokój, jaki kłopot, mam w łazience nowe zapasowe szczoteczki dla gości, a koszulkę mu przeprasuję albo dam czystą po Marku - uspokoiła ją Natalia miękkim, przekonującym tonem, wciąż pracując na moim twardym kutasie. - Przynajmniej sama nie będę siedziała w tym pustym domu jak kołek. Zostanie i tyle.

- No dobrze, jak tak mówisz, to pewnie, że lepiej, niż miałby sam wracać po ciemku - odpuściła w końcu mama z wyraźną ulgą. - Tylko niech ci tam nie siedzi pół nocy w telefonie i pomoże chociaż naczynia pozmywać! Pozdrów go ode mnie!

- Dopilnuję go, Aniu, nie martw się. Na pewno nie będzie miał czasu na telefon - powiedziała Natalia, śmiejąc się do mnie bezgłośnie. - Śpij dobrze, widzimy się jutro. Pa!

Kliknęła czerwoną słuchawkę, rzuciła ją na bok i oboje parsknęliśmy przytłumionym śmiechem.

- Jesteś niesamowita - pokręciłem głową z niedowierzaniem, dalej trochę w szoku. - Ani razu nie zadrżał ci głos.

- Praktyka, kochanie - mruknęła, puściła mnie w końcu z klepnięciem w bok i zsunęła się z łóżka. Podeszła do dużej szafy przy ścianie, wyjęła z wieszaka krótką, czarną halkę z cienkiej satyny z koronką na dekolcie, po czym wciągnęła ją przez głowę. Śliski materiał ciasno opiął jej pełne piersi i biodra, ledwo zakrywając tyłek. Dopiero na nią narzuciła cienki czarny szlafrok i zawiązała go luźno w pasie. - Zresztą powiedziałam jej prawie samą prawdę. Naprawdę się namęczyłeś i naprawdę nie będziesz miał czasu na telefon. Chodź na dół. Musisz coś zjeść, a w kuchni czeka otwarte wino. Jak mam cię tu zatrzymać na całą noc, to musisz mieć siłę.

Podniosłem z podłogi bokserki i wciągnąłem je na siebie. Moje dżinsy dalej leżały zwinięte pod ścianą, razem ze spinką i nietkniętym pudełkiem z Rossmanna, w ogóle wtedy o nich nie pamiętałem.

Następne półtorej godziny w kuchni miało zupełnie inny, luźny klimat niż wszystko wcześniej. Zniknął pośpiech z działki i to nerwowe spięcie z popołudnia. W całym domu paliła się tylko ciepła listwa LED pod szafkami i mała lampka w rogu salonu. Za dużym oknem na taras było już całkiem ciemno, a na ogrodzie świeciły dwie małe lampki solarne przy ścieżce.

Natalia naprawdę zrobiła kolację - odgrzała domową zapiekankę makaronową z kurczakiem i szpinakiem, wrzuciła do piekarnika kilka kromek bagietki z masłem czosnkowym i pokroiła pomidory z mozzarellą. Kręciła się boso w czarnym szlafroku, spod którego przy każdym sięgnięciu do górnej szafki wyłaniała się koronkowa krawędź halki na jej udach i głęboko wycięty dekolt. Siedziałem na wysokim stołku przy wyspie w samych bokserkach, sączyłem zimne, białe wino i łapałem się na tym, że czuję się w tym obcym domu zaskakująco swobodnie.

- Dziwnie tak - rzuciłem, kiedy postawiła przede mną gorący talerz i usiadła na stołku obok, a nie naprzeciwko.

- Co jest dziwne? - zapytała, nawijając makaron na widelec.

- Wszystko. Że jeszcze trzy godziny temu patrzyłaś na mnie, jakbyś chciała mnie wystawić za bramę, a teraz siedzimy tu jak - sam nie wiem.

Natalia przełknęła, wytarła kącik warg serwetką i uśmiechnęła się trochę łagodniej, bez tej wcześniejszej drapieżnej miny.

- A wiesz, co jest najbardziej dziwne dla mnie? Że jak Marek wyjeżdża na tydzień, to w tym domu wieczorem słychać tylko lodówkę. Czasem odpalam telewizor tylko po to, żeby coś gadało w tle. A jak ty tu siedzisz, to pierwszy raz od dawna nie mam ochoty niczego włączać.

Zamilkłem, bo zabrzmiało to bardzo prawdziwie. Zwykłe zmęczenie życiem, którego wcześniej u niej nie widziałem. Zawsze wydawała mi się kobietą jak z obrazka, poukładaną i pewną siebie.

- Często go nie ma? - zapytałem półgłosem.

- Przez ostatnie dwa lata częściej go nie ma, niż jest - wzruszyła lekko ramionami i dopiła wino. - A jak wraca, to jest zmęczony, siada z piwem przed meczem, gadamy o rachunkach i o ocenach Majki. Nie chcę ci tu teraz płakać w rękaw jak jakaś zdesperowana rozwódka. Po prostu tłumaczę ci, czemu w piątek na działce nie odsunęłam ręki. I czemu dzisiaj zdjęłam ten dres.

Położyłem dłoń na jej udzie, tuż poniżej śliskiego, czarnego materiału halki, tam gdzie rozchylony szlafrok odsłaniał ciepłą skórę. Nie uciekła. Przykryła ją swoją i splotła ze mną palce.

Gadaliśmy jeszcze prawie godzinę. Zeszło na zupełnie normalne tematy, pytała, co właściwie zamierzam robić po wakacjach, czy myślę o studiach w większym mieście, czy wolę zostać tutaj i poszukać jakiejś roboty. Zaskoczyło mnie, że naprawdę słuchała, bez tego typowego gadania z góry, które mają dorośli. Śmialiśmy się ze starych historii z czasów, kiedy razem z moją mamą uczyły się i wynajmowały razem pokój z grzybem na ścianie.

Ale pod tą zwykłą gadką cały czas czuć było napięcie. Co chwilę jej bosa stopa przesuwała się pod blatem po mojej łydce. Kiedy wstała, żeby dolać resztkę wina do kieliszków, podszedłem od tyłu, objąłem ją w pasie przez śliski materiał szlafroka i pocałowałem wolno w kark, tuż pod włosami. Oparła się plecami o moją klatkę, przymknęła powieki i oparła skroń na moim ramieniu.

- Najchętniej zostałbym tu do końca tygodnia - szepnąłem jej przy uchu, przyciskając ją mocniej do siebie.

- Rozochociłeś się - zaśmiała się cicho i obróciła przodem do mnie, opierając się plecami o blat. - Jeszcze się tu nasiedzisz, nie martw się. Za półtora tygodnia wraca Majka, zaraz znowu wpadniecie z Anką na obiad i wszystko wróci do normy. Ciekawe, jak wtedy wytrzymasz przy jednym stole.

Ścisnęło mnie w żołądku, jak przypomniała mi się nasza rozmowa na pomoście z Majką. Nic nie powiedziałem, ale ręce na jej biodrach na moment mi zesztywniały. Natalia tylko uśmiechnęła się kącikiem ust i krótko musnęła moje wargi.

- Ale do przyszłej soboty jeszcze kupa czasu. Noc dopiero się zaczyna, butelka jest pusta i ktoś mi jeszcze wisi jeden bardzo konkretny finał.

Odstawiła puste kieliszki do zlewu, zgasiła światło pod szafkami i pociągnęła mnie z powrotem po ciemnych schodach na górę. W sypialni zapaliła tylko małą lampkę z abażurem stojącą na szafce nocnej przy łóżku. Rzucała ciepłe, przytłumione światło prosto na szeroką narzutę.

Stanęła naprzeciwko, nie spuszczając ze mnie wzroku, i bez pośpiechu pociągnęła za końce paska od szlafroka. Cała ta nerwowa, chłopięca gorączka z popołudnia całkiem ze mnie zeszła. Został tylko ciężki głód i pewność, że tym razem wytrzymam jej tempo do samego końca.

Czarny szlafrok zsunął się z jej ramion i cicho opadł na podłogę. Została w samej krótkiej, koronkowej halce, która w ciepłym świetle lampki ciasno opinała jej piersi i biodra...

CDN...

2 komentarze

 
  • Użytkownik Slavik1975

    [komentarz oczekuje na moderacje]

    1 godz. temu

  • Użytkownik Pumciak

    Nadal piszesz w tym spokojnym tępie bardzo fajnie to się czyta tak trzymaj

    4 godz. temu