Sylwester u brata

Marek miał siedemnaście lat i życie, które zdawało się być skrojone z szarego, nudnego materiału. Każdy dzień był kopią poprzedniego: szkoła, powroty do domu, godziny spędzone w pokoju na marzeniach, które sam uważał za zbyt błahe, by nazywać je ambicjami. Jednak pod maską całkowitej przeciętności – ciemnobrązowych włosów i sylwetki, której nikt nie zapamiętałby po pięciu minutach – krył się jego największy kompleks. Każda myśl o zbliżeniu budziła w nim lęk, niemal fizyczny ucisk w żołądku. Jego penis nie był prosty; posiadał wyraźne, nietypowe zakrzywienie ku górze. Przez lata wyobrażał sobie najgorszy scenariusz: że kiedyś, gdy w końcu zdejmie spodnie przed dziewczyną, ta zamiast pożądania poczuje rozbawienie i zacznie się z niego śmiać. Ta obawa sprawiała, że Marek wolał trzymać swoje pragnienia głęboko schowane pod warstwą bezpiecznej codzienności.

Jego świat był cichy, dopóki nie pukało do drzwi życie – w postaci brata, Andrzeja. Trzydziestopięcioletni, łysy i chudy Andrzej emanował taką pewnością siebie, że Marek czuł się przy nim niemal niewidzialny. Był jak skała: silny, opanowany, zawsze panujący nad sytuacją. Od najmłodszych lat był dla Marka niekwestionowanym autorytetem, wzorem męskości, której chłopak podświadomie pragnął, ale przy której czuł się wiecznie mały. Jednak to nie on sprawiał, że serce Marka biło szybciej w sposób, którego sam nie potrafił nazwać. To była ona – Elka, jego szwagierka.

Gdy tylko przekraczała próg domu, powietrze natychmiast wypełniał ciężki, kwiatowy zapach jej perfum. Miała trzydzieści sześć lat i była ucieleśnieniem miejskiej elegancji. Elka nie była szczupła; miała kobiece, ciężkie biodra i biust, który zdawał się rzucać wyzwanie grawitacji przy każdym ruchu. Jej tyłek, wyraźnie odznaczający się pod dopasowanymi materiałami sukienek, był dla Marka hipnotyzujący. Nie mógł przestać na niego patrzeć, a gdy już to robił, czuł narastający żar w kroczu.

Doskonale wyczuwała jego wzrok. Lubiła to. Celowo kusiła go, bawiąc się konwenansami domowego spokoju – przeciągając się leniwie na kanapie tak, by sukienka podwinęła się jeszcze wyżej, albo zostawiając odsłonięty brzuch, gdy przechodziła obok niego w kuchni. Czasami udawała zupełnie nieświadomą jego spojrzenia, ale w jej oczach, gdy raz na jakiś czas spotykały się z jego wzrokiem, czaiło się radosne, niemal drapieżne wyzwanie. Napięcie między nimi gęstniało z każdym wspólnym obiadem, stając się tak namacalne, że Marek miał wrażenie, iż można by je przeciąć nożem.

Pamiętał jedną noc, gdy rodzice wyszli na spacer, a Andrzej z Elką nocowali w pokoju obok. Zostawiła uchylone drzwi. Przez wąską szczelinę dostrzegł ruszające się cienie i usłyszał stłumione, rytmiczne westchnienia. To wtedy po raz pierwszy poczuł, jak bardzo chciałby być na miejscu brata.

Wigilia minęła w sielankowej atmosferze – zapach barszczu, śmiechy przy stole i wspólne biesiadowanie. Dopiero po pasterce, gdy dom opustoszał, a mróz za oknem zdawał się jeszcze mocniej szczelnie otulać ściany, Andrzej wyciągnął z ukrycia bimber.

Siedzieli w salonie. Przygaszone światło lampy rzucało długie cienie na ściany. Zapach świątecznych potraw mieszał się z ostrym, domowym aromatem alkoholu. Andrzej nalał Markowi pierwszy kieliszek, a potem drugi. Ciepło płynu powoli rozlewało się w piersi chłopaka, rozluźniając spięte ramiona i sprawiając, że świat wokół stawał się mniej groźny, a bardziej... zmysłowy. Elka siedziała naprzeciwko, opierając podbródek na dłoni. Jej spojrzenie, choć pozornie spokojne, nieustannie błądziło po twarzy Marka i powoli schodziła niżej.

Andrzej zaśmiał się nisko, widząc rozbawioną minę brata.
— I jak tam u ciebie, młody? W tych... sprawach? — zapytał mrużąc oczy znad szklanki.
— Nie mam dziewczyny, jeśli o to pytasz — odparł Marek, czując, jak na twarzy wyrasta mu rumieniec, ale tym razem nie próbował go ukryć. Alkohol dał mu dziwną, niemal euforyczną pewność siebie. — Ale chciałbym mieć.

Andrzej nalał jeszcze jeden i spojrzał na Elkę, która uśmiechnęła się tajemniczo.
— A co ty na Elkę? Podoba ci się ona? — zapytał brat bezpośrednio, jakby rzucił wyzwanie.

Marek poczuł uderzenie gorąca, które nie miało nic wspólnego z bimbrem. Spiekł raka, ale patrząc w te drapieżne oczy szwagierki, dodał sobie odwagi. Uśmiechnął się półgębkiem i rzucił prosto z mostu:
— No, jak to mówią... ruchałbym.

Zapadła krótka cisza, przerywana jedynie trzaskiem dogasających w kominku polan. Marek spodziewał się śmiechu, ale Andrzej spojrzał na niego bardzo poważnie, niemal z aprobatą.
— A chcesz? — zapytał brat.

Andrzej wiedział jedno: Elka też tego chciała. Jej fantazja o seksie z młodym, nieobliczalnym prawiczkiem chodziła jej po głowie już od dawna.  
— Chciałbym — przyznał Marek, czując, jak serce wali mu w piersiach. — Nigdy jeszcze tego nie robiłem.

Kilka dni po Wigilii życie Marka nabrało nowego tempa. Nagle jego telefon zawibrował na biurku. Na ekranie wyświetliło się imię: „Andrzej”.
— Siema, młody! — usłyszał niski, radosny głos brata tuż po tym, jak odebrał. — Co tam u ciebie? Jak się trzymasz po tych świątecznych pysznościach?
— Cześć, stary. Dobrze, dzięki. A u was? Wszystko gra? — odpowiedział Marek, starając się, by jego głos brzmiał naturalnie, choć w środku czuł dziwne podekscytowanie.
— U nas po staremu, tylko trochę spokojniej — zaśmiał się Andrzej. — Słuchaj, mam pytanie: jakie masz plany na Sylwestra? Masz już coś zaklepane, czy będziesz siedział w domu przed komputerem?
Marek zawahał się przez chwilę. Wiedział, że ta rozmowa może być kluczowa.
— Jeszcze nie wiem, raczej nic wielkiego. A co tam u was słychać? Planujecie coś większego?
— No więc tak: robimy małą domówkę — odparł Andrzej z entuzjazmem w głosie. — Będzie kilka osób, znajomi, ekipa, będzie fajnie, obiecuję. Nie możesz odpuścić, młody. Elka już nawet pytała, czy będziesz, więc nie próbuj wymyślać jakichś wymówek!

Marek poczuł, jak na jego twarzy pojawia się szeroki uśmiech. Wiedział, że Elka nie pytała o to bez powodu.
— Dobra, dobra, niech ci będzie — zaśmiał się Marek. — Wpadnę.
— I tak trzeba! — odparł Andrzej, a w jego głosie słychać było satysfakcję. — To widzimy się w Sylwestra. Trzymaj się!

Przygotowania do sylwestrowej domówki były czasem nerwowego wyczekiwania. Marek spędzał godziny przed lustrem w swoim pokoju, próbując dopasować stylizację. Wybrał ciemną koszulę, która miała podkreślać jego ramiona, choć czuł się w niej dziwnie niepewnie. Najbardziej jednak martwił się o swój „sekret”. Wielokrotnie sprawdzał w lustrze, jak prezentuje się jego członek pod materiałem spodni, zastanawiając się, czy to nietypowe wygięcie ku górze będzie dla Elki atutem, czy może powodem do śmiechu. Ta niepewność mieszała się z dziką ekscytacją – czuł, że ta impreza zmieni wszystko.

Impreza trwała w najlepsze. Dom wypełniał gwar głosów, rytmiczny bas muzyki i zapach drogich perfum mieszający się z aromatem przekąsek. Kolorowe światła ledów tańczyły na ścianach, rzucając długie, drżące cienie. Marek czuł narastającą ekscytację – nie tylko przez alkohol, ale przez gęstą atmosferę pożądania, która unosiła się w powietrzu.

W salonie było tłoczno i gorąco. Goście wyglądali tak, jakby przyszli na najbardziej zmysłową imprezę roku. Tomasz i Julia – drobna dziewczyna w prześwitującej, czarnej bluzce z delikatnej koronki, przez którą przy każdym ruchu wyraźnie odznaczały się kształty jej piersi i ciemne kontury biustonosza. Obok nich siedzieli Marta i Piotr; Marta, z krótkimi platynowymi włosami i tatuażem na obojczyku, miała na sobie dopasowaną sukienkę, która podkreślała każdy jej ruch. Choć wszyscy wiedzieli, że Marta jest dziewczyną Piotrka, atmosfera imprezy była tak luźna, że nikt nie zwracał uwagi na to, jak blisko trzymają się pary – wręcz przeciwnie, ta swoboda podsycała ogień zabawy.

Marek zostawił gdzieś zapalniczkę. Szukając jej postanowił przejść się do korytarza tam jej nie było to skierował się w stronę jednego z bocznych pokoi, który wydawał mu się zupełnie pusty i cichy. Marek pchnął lekko drzwi, spodziewając się znaleźć w środku swoja zapalniczkę ale zamiast tego w półmroku, rozświetlanym jedynie przez wąską szczelinę światła wpadającą z korytarza, zobaczył Martę. Jej platynowe włosy lśniły niemal nienaturalnie, tworząc jasną plamę na tle ciemniejszego wnętrza. Klęczała przed Tomaszem. Marek zamarł, niezdolny do wykonania ruchu, podczas gdy jego wzrok bezwstydnie spoczął na tym, co działo się między nimi.

Tomasz stał oparty o krawędź biurka, z głową odchyloną do tyłu i oczami przymkniętymi w wyrazie czystej, przyjemności. Jego kutas był potężny i ciężki, ciemniejszy od reszty ciała, a skóra na nim napięta tak mocno, że wyraźnie odznaczały się pod nią pulsujące, wypukłe żyły. Żarłoczne usta Marty niemal całkowicie pochłaniały jego mięsistość, wsuwając go głęboko do gardła przy każdym zdecydowanym ruchu jej głowy.

Marta nie była subtelna. Jej ruchy były rytmiczne i pewne siebie, wręcz drapieżne. Jedną ręką mocno zaciskała palce u nasady jego członka, tuż obok ciężkich, zwisających jader, podczas gdy drugą dłońmi operowała przy samym napletku, wyciągając go z ust i natychmiast wsuwając z powrotem. Słychać było mokre, głośne mlaśnięcia, dźwięki tak intymne i bezpośrednie, że Marek poczuł, jak żołądek wywraca mu się na drugą stronę z nagłego napływu krwi do jego krocza

Widział, jak Marta mruży oczy, a jej tatuaż na obojczyku faluje przy każdym mocniejszym siorbnięciu. Nie dbała o to, że ktoś może zajrzeć; wręcz przeciwnie – wydawało się, że czerpie satysfakcję z tej intensywnej wymiany. Tomasz co chwilę wypuszczał z płuc długie, stłumione westchnienia, a jego dłonie zaciskały się na ramionach dziewczyny, jakby próbował utrzymać równowagę w świecie, który właśnie przestawał istnieć pod wpływem jej języka.

Marek stał tam przez kilka sekund, czując, że jego własny penis pod materiałem spodni staje się niebezpiecznie twardy i pulsujący, idealnie współgrając z rytmem, który dyktowała Marta. Gdy tylko poczuł, że zaraz straci panowanie nad oddechem, gwałtownie cofnął wzrok i zamknął za sobą drzwi zostawiając za sobą te mokre, rytmiczne dźwięki, które jeszcze długo brzmiały mu w uszach.  

Impreza trwała dalej, jakby nigdy nic. W pewnym momencie muzyka nieco zwolniła, a w salonie zrobiło się bardziej intymnie. Marek poczuł na sobie czyjś wzrok i zobaczył Julię. Dziewczyna podeszła do niego z lekkim uśmiechem, a on nie mógł oderwać oczu od jej prześwitującej bluzki. Zaczęła go wciągać na parkiet. Tańczyli blisko siebie, bardzo blisko. Julia kładła dłonie na jego ramionach, wyginając ciało tak, by jej pierś dotykała jego klatki piersiowej. Marek czuł zapach jej szamponu i ciepło jej ciała. Zauważył jednak, że Elka obserwuje ich z drugiego końca pokoju. W jej spojrzeniu nie było tylko rozbawienia – była tam nutka zazdrości, jakby wiedziała, że Julia próbuje powoli podkradać jej chłopaka na wieczór.

Gdy zbliżała się północ, wszyscy wyszli na balkon, by przywitać nowy rok. Na niebie rozbłysły pierwsze fajerwerki, malując kolorowe smugi na tle ciemnego nieba. W blasku wybuchów i huku petard, wśród radosnych okrzyków „Szczęśliwego Nowego Roku!”, atmosfera stała się jeszcze gęstsza od emocji. Marek czuł, jak ktoś delikatnie przesuwa dłoń po jego plecach. To była Elka. Gdy padły życzenia, ona zbliżyła się do niego, a jej dłoń zaszła pod jego pośladek mocno go ściskając w geście radosnego powitania nowego roku. Przez chwilę ich usta spotkały się w krótkim, ale pełnym obietnicy pocałunku, który sprawił, że Marek niemal zapomniał o całym świecie.

Czas płynął nieubłaganie. Muzyka cichła, a goście powoli zaczęli się rozchodzić. Około drugiej w nocy dom ostatecznie opustoszał. Zostały tylko trzy osoby: Andrzej, Marek i Elka. W salonie panowała kojąca cisza, przerywana jedynie oddechem nocnego miasta za oknem.

Wszyscy usiedli na kanapie w przygaszonym świetle. Elka usiadła pośrodku, między Marka a Andrzeja. Marek nie mógł oderwać wzroku od jej piersi. Andrzej przerwał ciszę niskim, zachrypniętym głosem:
— Jak tam brat? Co mówiłeś w święta?

Marek zamarł. Nagle Elka położyła dłoń na jego kroczu i zaczęła powoli masować twardniejącego członka przez materiał spodni. Z niezwykłą pewnością rozpięła pasek i zsunęła suwak. Gdy jej dłoń dotknęła go bezpośrednio, Elka nagle zawahała się na ułamek sekundy. Jej palce przesunęły się wzdłuż członka i poczuły jego nietypowy kształt – wyraźne zakrzywienie skierowane ku górze.

Jej oczy rozbłysły nowym rodzajem pożądania.
— Już myślałam, że Julka mi go zwinie i w pakuje sobie do buzi — zaśmiała się cicho, patrząc mu w oczy z nutką triumfu. — Jaki ty jesteś... wyjątkowy.

Zanim zdążył odpowiedzieć, wzięła go do ust. To wygięcie sprawiało, że każdy ruch jej języka był inny, bardziej intensywny. Czucie tego specyficznego kąta uderzającego o podniebienie sprawiło, że Elka zaczęła ssać jeszcze żarłoczniej, wydając z siebie stłumione, zachłanne dźwięki. Andrzej nie patrzył na nich z zazdrością – obserwował wszystko z satysfakcją.

— I jak, kochanie? — zagadnął Andrzej, patrząc na żonę. — Młody daje radę? Podoba ci się jego fiut?

Elka oderwała usta od penisa Marka, zostawiając go mokrego i lśniącego. Spojrzała na męża, a jej oczy płonęły.
— Jest taki twardy... i to wygięcie... — wycedziła przez zęby. — Jak bananek — powiedziała chichocząc.

Widząc, że chłopak zaraz straci kontrolę, Elka nagle go wypuściła. Rozchyliła swoje piersi i włożyła kutasa pomiędzy. Dzięki zakrzywieniu ku górze, penis idealnie wpisywał się w zagłębienie jej dekoltu, dając Markowi niesamowitą kontrolę nad każdym pchnięciem.

Po chwili przerwała, zmieniła pozycję. Klęknęła przed nim, zsuwając sukienkę przez głowę. Marek poczuł jak odlatuje w nieznane – ciepło jej ust i zapach perfum były obezwładniające.
— Pokaż mi, co potrafi twój język — wydała z siebie krótkie polecenie.

Zamienili się miejscami. Teraz to ona siedziała na kanapie a on klęczał między jej nogami. Odsunął jej koronkowe majteczki, a przed jego oczami ukazała się lśniąca cipka z idealnie wygolonym czarnym trójkącikiem. Marek był spięty – to był jego pierwszy raz w tej roli, ale wiedział dokładnie, co robić: skupił się na łechtaczce, wiedząc, że to najbardziej czuła część ciała kobiety. Zaczął delikatnie, a potem coraz pewniej operować językiem wokół tego małego punktu, celebrując każdy centymetr jej ciała. Wprowadził palce do środka, czując, jak jest niesamowicie ciasna.

Elka zaczęła jęczeć, a jej oddech stał się rwany.
— Nie przestawaj... tak jest idealnie... — mruczała, zaciskając dłonie na jego udach.

Marek zauważył kątem oka, że Andrzej podszedł do niej od boku i podał jej swojego kutasa do ust. Elka nie przerywała jednak swojej pracy z Markiem; zamiast tego, z niesamowitą wprawą, zaczęła przyjmować obu jednocześnie. Z jednej strony Marek skupiał się na jej łechtaczce, a z drugiej Elka chłonęła Andrzeja, balansując między nimi w rytmie narastającego pożądania. Jej oczy były przymknięte, a z gardła wydobywały się stłumione, zachłanne dźwięki, gdy próbowała pogodzić oba bodźce.

Andrzej obserwował to widowisko z satysfakcją, czując, jak narasta w nim napięcie. Nie mógł doczekać się własnego finału. Zaczął rytmicznie i mocno uderzać członkiem o jej usta, jakby chciał ją dodatkowo pobudzić do działania.
— Jesteś dobrą suczką — wysapał patrząc na nią z góry.

W tym samym momencie wypuścił swoją porcję spermy – najpierw prosto do jej ust, a potem częściowo na jej ciężkie, rozchylone piersi, które lśniły teraz w przygaszonym świetle salonu. Elka połknęła wszystko, co mogła, wydając z siebie długi, pełen satysfakcji jęk, podczas gdy białe krople spływały po jej skórze.

Marek poczuł nagły przypływ dzikiej energii, widząc ją tak całkowicie oddaną obu mężczyznom. Chwycił ją mocno za biodra i jednym zdecydowanym ruchem wypełnił ją całkowicie. Jednak w momencie, gdy wszedł w nią po raz pierwszy nie mógł złapać rytmu. Elka była znacznie większa, jej ciało było miękkie, ciężkie i tak niesamowicie kuszące, że Marek nagle zapomniał o wszystkim, czego nauczył się z filmów czy książek. Jego ruchy były szarpane, niezdarne, a on sam czuł się przy niej jak dziecko próbujące okiełznać żywioł.

Elka poczuła jego wahanie. Zamiast jednak pozwolić na chaos, uśmiechnęła się łagodnie i położyła swoje dłonie na jego biodrach, prowadząc go.
— Spokojnie, młody... nie spiesz się — szepnęła, przyciągając go bliżej. — Nie musisz walczyć z moim ciałem. Po prostu daj się ponieść. Wsłuchaj się i płyń…

Marek próbował złapać tempo, ale wciąż czuł się niepewnie, bojąc się, że uderzy w niewłaściwy punkt lub będzie zbyt gwałtowny. Elka przejęła kontrolę nad jego biodrami, delikatnie korygując kąt nachylenia jego ciała.
— Tak... właśnie tak... — mruknęła gdy poczuła, jak jego specyficzne wygięcie trafia w jej punkt G. — Nie zmieniaj tempa... wykorzystaj to wygięcie... ono uderza dokładnie tam, gdzie chcę. Pchnij nieco mocniej w lewo... tak!

Jej instrukcje działały na niego jak narkotyk. Przestał walczyć z własną niezdarnością, a zaczął słuchać jej ciała jak muzyki. Elka prowadziła go za biodra, dyktując rytm, który sprawiał, że oboje wpadali w trans. Dzięki temu, że ona przejęła rolę przewodnika, Marek przestał bać się swojego nietypowego kształtu – teraz widział, że to właśnie on jest kluczem do jej największej rozkoszy.

— O mój Boże... — wykrzyknęła, gdy poczuła, jak jego specyficzny kąt uderza w nią z idealną precyzją przy każdym głębszym pchnięciu. — Andrzej... to wygięcie... ono trafia idealnie! Nigdy nie czułam niczego takiego! — powiedziała zaskoczonym głosem pełnym rozkoszy.  

To była iskra, która podpaliła wszystko. Dzięki specyficznemu kątowi, każdy ruch Marka był dla niej jak elektryczny prąd. Elka nie mogła przestać jęczeć, a jej orgazmy stawały się coraz bardziej gwałtowne. Marek czuł narastający wybuch i nie mógł już dłużej czekać.
— Gdzie chcesz, żebym doszedł? —powiedział nieśmiało prosto do jej ucha.

Zanim zdążył dokończyć, ona objęła go nogami, zaciskając je na jego plecach. Marek nie wytrzymał. Z gwałtownym skurczem wypuścił całą zawartość swoich jaj głęboko w jej ciało.

Po chwili w salonie zapanowała cisza, przerywana jedynie ciężkimi oddechami. Elka wstała, czując, jak biała sperma powoli wycieka jej z ciała na panele.
— Było bosko — powiedziała z uśmiechem i ruszyła pod prysznic.

Bracia siedzieli obok siebie na kanapie, patrząc za nią. Andrzej spojrzał na brata i puścił mu oko.
— Podobało się? Jak będziesz potrzebował więcej, a jeszcze nie znajdziesz swojej dziewczyny... to możesz sobie użyczyć mojej żonki od czasu do czasu.

Marek zaśmiał się głośno, czując, że jego życie właśnie nabrało zupełnie nowych barw – i zupełnie nowych kątów.
— Z takiej oferty ciężko nie skorzystać — odpowiedział.