Rób ze mną rób

Rób ze mną rób

Rób ze mną wszystko, rób
Do samego końca, aż po grób!
Zjadaj po kawałku moje ciało
Żeby, już nigdy nie było mi mało.

Zjedz też te chwile ulotne
Co dają szczęście tylko przelotnie
I zatrać się ze mną na stałe
Tam w zaświatach – na miłości skale.

Nie wypuszczaj mnie, już z rąk
Tylko schowaj w butonierkę swą
Będę ci tam różą pachniała
Purpurowa, gorąca i nabrzmiała.

Będziesz mnie od dołu wąchał
Całował i czule chrząkał
Wszystko zrobię, nie zostanę w tyle
Bo tam, już na zawsze serce bije.


Barbara Wrzesińska

Margerita

opublikowała opowiadanie w kategorii poezja, użyła 120 słów i 575 znaków, zaktualizowała 12 sty o 18:40.

2 komentarze

 
  • Iga21

    Twoja poezja jest wyjątkowa.
    Ją lubie :D  
    Dwuznaczności jest takie oczodajne ale jednocześnie pięknie dobrane słowa :)
    Chce więcej takich wierszyków :)

  • Margerita

    @Iga21 To nie jest moja tylko mojej mamy mamie jest miło, że tak piszecie, jest wniebowzięta! I serdecznie Was pozdrawia!

  • Iga21

    @Margerita Dziękujemy :)

  • agnes1709

    @Margerita Dzięki, wzajemnie.

  • agnes1709

    "Purpurowa, gorąca i nabrzmiała" - żebyś Ty wiedziała, z czym mi się to kojarzy...:D

  • Margerita

    @agnes1709 domyślam się

  • Iga21

    @agnes1709 pewnie z tym samym co i mi :D

  • agnes1709

    @Iga21 Łobuzica  :rotfl:

  • agnes1709

    @Iga21 Mmam ładny rym, ale już nie będę świrować :D

  • Iga21

    @agnes1709 pewnie o tym samym rymie pomyślałam :)
    Masz rację. Trzeba opanować tego świra :D