Czytać lubię od zawsze, pisaniną zająłem się z przypadku i dla rozrywki. Krótko mówiąc, postanowiłem sprobować napisać tak, jak chciałbym przeczytać jako czytelnik. Poniewaz nieźle się przy tym bawię, piszę nadal. Aktualnie, 24 lutego 2025, ukaże się drukiem moja powieść "Wiedźma Siedmiu Bram", obecna kiedyś na Lol jako "Nowy Świat Czarownic". Publikuje ją wydawnictwo Novae Res. zapraszam do lektury.
razem:
Aqrab/Skorpion. Cz. 2
Odcinek przepojony emocjami, które emanują niemal z każdego wersu. Umiejętnie budujesz napięcie.
Przeklęty: Brann. Część 2, rozdział 6
Powiem, że bogowie dają przykład ludziom, zbyt mocno skrępowanym konwenansami cywilizacji.
Aqrab/Skorpion. Prolog/Cz.1
Bardzo, bardzo udane otwarcie nowej opowieści. Dynamika połączona z egzotyczno-historyczną scenerią. I do tego spora wiedza, dbałość o szczegóły.
Przeklęty: Brann. Część 2, rozdział 5
Kawałek szybkiej, sensacyjnej akcji. Głebokp satysfakcjonująca zakończenie odcinka.
Przeklęty: Brann. Część 2, rozdział 4
Wizyta Branna w starej siedzibie bardzo dobrze, sugestywnie opisana. Nie uwolnił się od swoich demonów, ale stawił im czoło. Porwanie Karen, posunięcie bardzo logiczne. Oczywiscie, jeżeli ktoś zechce zaryzykować starcie z jej mrocznym rycerzem. Pozdrawiam.
Polowanie (miniatura)
Tekst krótki ale naładowany emocjami. W Twoim stylu, tym razem bez żadnych, odwracających uwagę ozdovników.
Przeklęty: Brann. Część 2, rozdział 3
A ja dla odmiany pochwalę zakończenie. Wprowadziło kontrapunkt i ożywiło akcję. Przy czym, o ile reakcję Branna można było przewidzieć (ma swoje blizny), to rozmowa bogów otwiera nowe, ciekawe perspektywy.
Przeklęty: Brann. Część 2, rozdział 2
Udany odcinek, zapowiadający ciekawe rozwinięcie na kilku płaszczyznach. Co do Kaidana, to tak do końca nie wierze, że zostanie statecznym ojcem rodziny w średnim wieku.
czytam z zainteresowaniem i przyjemnością.
Przeklęty: Brann. Część 2, rozdział 1
Mocny, "militarny" początek, wzbogacony na koniec akcentem romantycznym, zapowiadającym (być może?) ciąg dalszy. Porównując z podobnymi epizodami zawartymi w cyklu Kaidana podkreślę zdecydowanie większą finezję fabuły. Przeklęci mieli "przejściowe kłopoty", nie wszystko poszło gładko, zgodnie z pierwotnym planem. Oczywiscie, poradzili sobie, a całość zyskała na dramaturgii i realiźmie.
Przeklęty: Brann. Część 1, rozdział 10
Podsumuję całość. Bardzo udane opowiadanie (czy może raczej niewielka powieść). Mamy tutaj wszystko, czego potrzebuje dobra opowieść: ciekawą scenerię, wyraziste postacie, uczucia, emocje, szybką akcję, kontrapunkty pomiędzy scenami brutalnymi oraz idyllicznie romantycznymi. Do tego odrobina humoru (Nessie) i na koniec niebanalne zakończenie. Gratuluję i tak trzymać.
Przeklęty: Brann. Część 1, rozdział 9
W pierwszej chwili odczułem wielki żał i opór wobec takiego rozwoju wypadków (i to chyba Autorce chodziło), nastepnie jednak zdałem sobie sprawę z tego, iż to co sięstało, było nieuniknione. Kruk od dawna, tzn. odkąd poznaliśmy go w poprzedniej odsłonie "Przeklętych", nosił w sobie tragiczną tajemnicę i sam siebie przeklinał, za czyn, który popełnił. Teraz wiemy już jaki... Catriona nie żyje, jak zapewniasz... Pozostawiłaś jednak pewną nadzieję, w słowach odnoszacych sie do medalionu. Nadzieję na odkupienie, przynajmniej. Pozdrawiam.
Przeklęty: Brann. Część 1, rozdział 8
Obszerny odcinek utrzymany w dwóch rożnych tonacjach. Pierwsza część to sielanka szczęścia zakochanych (doprawiona humorstycznym akcentem sceny z Nessie - unikamy dzieki temu przesłodzenia), druga to brutalna proza życia w okrutnych czasach. Ciekaw jestem, w jaki sposób rozwiążesz dylemat Catriony, czy zdołasz pogodzić zranionych i oszukanych?
Pozdrawiam
Przeklęty: Brann. Część 1, rozdział 7
Bardzo ciekawy odcinek, kolejne udane pomysły, w szczególności scena "zabawy" z nożami. Catriona ujawnia niezwykłe taleny, nie do końca jednak niespodziewane.
Przeklęty: Brann. Część 1, rozdział 6
Bardzo udana scena erotyczna, stanowiąca większą częśc tekstu. Przyprawiona odrobiną humoru, co zawsze dobrze robi. I na koniec kontrapunkt, zapowiedź nowych komplikacji. czyi wlasciwe wyważenie akcentów. Pozdrawiam..
Przeklęty: Brann. Część 1, rozdział 5
Zwróciłem uwagę na dwa dobre pomysły fabularne w tym odcinku. Pierwszy, drobny, to wymówka wymyślona przez Iana. Pyszne, a przy tym barzdo prawdopodobne.
Drugi to udział Angusa w całej intrydze. Rzuca to nieciekawe światło na charakter ojca Catriony, a zarazem otwiera liczne nowe możliwości fabularne. Gratuluję i pozdrawiam.
Sofonisba, cz. 15 (finał)
@Rev Do lektury jak najbardziej zapraszam, tym bardziej, że miło słyszeć, iż moje teksty przyczyniają sie do zwiększenia czytelnictwa.
Co nawymyślałem, hmm... wojna, miłość, czary, erotyka, nienawiść, zemsta, intrygi, bitwy toczone w polu oraz w łożnicy, zwroty akcji, itp. itd. Również pozdrawiam..
Przeklęty: Brann. Część 1, rozdział 4
Nieoczekiwany i ciekawy zwrot akcji. Gratulacje. A ranny, może umierajacy Brann stwarza nowe możliwości fabularne. Pozdrawiam.
Przeklęty: Brann. Część 1, rozdział 3
@Marigold Hej. Nie ma za co dziękować, opowiadanie broni się samo. A ja lubię opowieści historyczne z elementami romantyki. A już na pewno nie jestem żadnym autorytetem.😉
Przeklęty: Brann. Część 1, rozdział 3
Bogaty ten odcinek, zarówno w sceny militarne, jak i miłosne. Bo, oczywiscie, już się wzajemnie pokochali, tylko nie potrafią tego przyznać sami przed soba. Ale wszystko z czasem. Masz duże pole do popisu, a pióro na pewno Cię nie zawiedzie.
Sofonisba, cz. 15 (finał)
@Pani kraju gdzie Mogę tylko podziękować za odwiedziny i pochwałę.