Bardzo mi się spodobała, ta krótka rozmowa między Wiktorem i Tami o zastępowaniu matki, pięknie z tego wybrnąłeś, niczego sobie, była też przytulanka dla Vesty, ale WAP rosy takie sobie . Czekam na te zapowiadane rozplątanie "zamotanych rzeczy" i prawie się modlę, żeby główni bohaterowie przeżyli to Twoje rozplątywanie Jak będziesz kończył zrób to "i żyli długo i szczęśliwie", bez jakiejś dramy na koniec, taka prośba od wiernego czytelnika
"musisz z radością wracać do domu, musisz tęsknić za osobą którą kochasz cały czas, miłość to wiara, to spełnianie wspólnych marzeń, pragnień, to śmiech kiedy on się śmieje, to cierpienie gdy on cierpi, płacz kiedy on płacze" i kiedy doświadczysz tego i jeszcze ze wzajemnością, ... nazwałem to lata temu skazą, bo jeśli z jakiegoś powodu tracisz to, to zostaje tak ogromna tęsknota, że nie ma miejsca już na nic innego, co nie dorównuje temu co było, żyjesz w oczekiwaniu, że może jeszcze raz ktoś taki stanie na drodze ... Czekam na ciąg dalszy, pozdrawiam
Ciekawa ta Twoja historia, jako treść jedna z fajniejszych, prezentowanych na LOL ..., tylko forma pozostawia wiele do życzenia, aczkolwiek widać postęp w stosunku do pierwszych publikacji. Jako, że jestem fanem Twojej historii, mam pewną propozycję, odezwę się na priv.
Fajnie, że wróciłeś do pisania, ja mam tylko jeden problem, po takim czasie, nie pamiętam co te panie wyprawiały w poprzednich częściach, w głowie mi został tylko motyw Michała i ogólne wrażenie, że dobrze się to czytało . Co do czytania nic się nie zmieniło . Jak Ci się kiedyś uda skończyć, czytający będą mieli sporo frajdy. W nowym roku wszystkiego dobrego i czasu na pisanie.
Dwa serca, dwa smutki (VIII) "Mijamy się..."
Bardzo mi się spodobała, ta krótka rozmowa między Wiktorem i Tami o zastępowaniu matki, pięknie z tego wybrnąłeś, niczego sobie, była też przytulanka dla Vesty, ale WAP rosy takie sobie
. Czekam na te zapowiadane rozplątanie "zamotanych rzeczy" i prawie się modlę, żeby główni bohaterowie przeżyli to Twoje rozplątywanie 
Jak będziesz kończył zrób to "i żyli długo i szczęśliwie", bez jakiejś dramy na koniec, taka prośba od wiernego czytelnika 
Moje przekleństwo -12-Bolesna nauka pokory,
"musisz z radością wracać do domu, musisz tęsknić za osobą którą kochasz cały czas, miłość to wiara, to spełnianie wspólnych marzeń, pragnień, to śmiech kiedy on się śmieje, to cierpienie gdy on cierpi, płacz kiedy on płacze"
i kiedy doświadczysz tego i jeszcze ze wzajemnością, ... nazwałem to lata temu skazą, bo jeśli z jakiegoś powodu tracisz to, to zostaje tak ogromna tęsknota, że nie ma miejsca już na nic innego, co nie dorównuje temu co było, żyjesz w oczekiwaniu, że może jeszcze raz ktoś taki stanie na drodze ...
Czekam na ciąg dalszy, pozdrawiam
Moje przekleństwo-11- Podróże kształcą.
Ciekawa ta Twoja historia, jako treść jedna z fajniejszych, prezentowanych na LOL ..., tylko forma pozostawia wiele do życzenia, aczkolwiek widać postęp w stosunku do pierwszych publikacji. Jako, że jestem fanem Twojej historii, mam pewną propozycję, odezwę się na priv.
symfonia zmyslów
Ta odsłona Twojej twórczości, podoba mi się najbardziej z tu prezentowanych, tylko "kutasa" wspomniana przez Historyczkę wybija z rytmu
fresk zniewolenia
Tag horror by się tu jeszcze przydał
Przypadek Michała cz.XXXVI
Fajnie, że wróciłeś do pisania, ja mam tylko jeden problem, po takim czasie, nie pamiętam co te panie wyprawiały w poprzednich częściach, w głowie mi został tylko motyw Michała i ogólne wrażenie, że dobrze się to czytało
. Co do czytania nic się nie zmieniło 
. Jak Ci się kiedyś uda skończyć, czytający będą mieli sporo frajdy. W nowym roku wszystkiego dobrego i czasu na pisanie.