Pięknie rozwinęłaś tę historię.. Podoba mi się, że między dziewczynami jest coraz więcej czułości, swobody i prawdziwego przywiązania. Ale przyznam, że ta niemal idealna harmonia trochę mnie niepokoi... Czy naprawdę żadna z nich nie poczuje się kiedyś mniej ważna, pominięta albo zazdrosna o bliskość pozostałych dwóch? Zwłaszcza Klara, która od początku marzyła o miłości tylko dla siebie. Bardzo polubiłem te bohaterki i chyba właśnie dlatego chciałbym zobaczyć, jak poradzą sobie nie tylko z namiętnością, ale też z trudniejszymi emocjami.
No i doczekaliśmy się spotkania całej trójki! Przyznam, że najbardziej ciekawiła mnie reakcja Klary. Jest w niej tyle ciepła, delikatności i zaufania, że trudno jej nie polubić. Pięknie pokazujesz, jak różne mogą być uczucia i jak łatwo pogubić się między miłością a fascynacją. Choć wszystko potoczyło się zaskakująco naturalnie, zastanawiam się, czy zazdrość jeszcze o sobie nie przypomni. Bardzo jestem ciekaw, co będzie dalej!
Coraz bardziej wciąga mnie ta historia. Z jednej strony tyle ciepła i szczerego uczucia ze strony Klary, a z drugiej ten niesamowity magnetyzm Marty, któremu bohaterka nie potrafi się oprzeć. Przyznam, że trochę mi żal Klary, bo chyba naprawdę oddała jej całe serce. Mam przeczucie, że ktoś tu zostanie mocno zraniony… Aż jestem ciekaw, jak się to wszystko potoczy.
Bardzo przyjemnie się czytało! 😊 Najbardziej urzekła mnie relacja z Klarą — pełna czułości, niepewności i uczuć, które długo pozostawały niewypowiedziane. Pięknie pokazałaś, jak przyjaźń może niespodziewanie przerodzić się w coś więcej. Jest tu nie tylko namiętność, ale też spory potencjał na poruszającą historię o miłości i trudnych wyborach. Z przyjemnością przeczytam dalszy ciąg! ❤️ Iskierko, warto troszkę dopracować język, dialogi i podział na akapity, bo obecna forma miejscami może niektórym odbierać przyjemność czytania.
@abigail I chyba właśnie ta Twoja waniliowo-paprykowa mieszanka sprawia, że tak dobrze się Ciebie czyta 😊 Bo można pisać odważnie, zmysłowo, a jednocześnie z klasą i wrażliwością. Erotyka nie musi odbierać bliskości piękna, przeciwnie — potrafi je jeszcze mocniej podkreślić. I mam wrażenie, że Ty doskonale to rozumiesz.
Lubię Twoje opowiadania nie tylko za pikanterię, ale przede wszystkim za to, ile w nich ludzkiej natury. Bo chyba każdy z nas ma w sobie takie drugie „ja”, którego czasem boi się nawet przed sobą przyznać. A Twoje nocne motyle? Jest w nich coś pięknego, ale i odrobinę smutnego. Jak w życiu, kiedy serce i pragnienia nie zawsze słuchają rozsądku. Pisz po swojemu, bo oprócz odwagi masz w sobie coś znacznie cenniejszego — wrażliwość. I chyba właśnie za nią lubię Cię najbardziej.
@Sapphire77 serdecznie dziękuję za tak piękny komentarz i głęboką analizę. Pokazujesz, że znasz życie. Znasz naturę ludzką i różnicę między kobietą a mężczyzną. Dziękuję!
Komplikacje
@iskra957 wiem wiem.. bo jesteś w tym wyjątkowa
Trzy Rogi Trójkąta
Pięknie rozwinęłaś tę historię.. Podoba mi się, że między dziewczynami jest coraz więcej czułości, swobody i prawdziwego przywiązania. Ale przyznam, że ta niemal idealna harmonia trochę mnie niepokoi... Czy naprawdę żadna z nich nie poczuje się kiedyś mniej ważna, pominięta albo zazdrosna o bliskość pozostałych dwóch? Zwłaszcza Klara, która od początku marzyła o miłości tylko dla siebie. Bardzo polubiłem te bohaterki i chyba właśnie dlatego chciałbym zobaczyć, jak poradzą sobie nie tylko z namiętnością, ale też z trudniejszymi emocjami.
Nowa Perspektywa
No i doczekaliśmy się spotkania całej trójki! Przyznam, że najbardziej ciekawiła mnie reakcja Klary. Jest w niej tyle ciepła, delikatności i zaufania, że trudno jej nie polubić. Pięknie pokazujesz, jak różne mogą być uczucia i jak łatwo pogubić się między miłością a fascynacją. Choć wszystko potoczyło się zaskakująco naturalnie, zastanawiam się, czy zazdrość jeszcze o sobie nie przypomni. Bardzo jestem ciekaw, co będzie dalej!
W Rozkroku
Coraz bardziej wciąga mnie ta historia. Z jednej strony tyle ciepła i szczerego uczucia ze strony Klary, a z drugiej ten niesamowity magnetyzm Marty, któremu bohaterka nie potrafi się oprzeć. Przyznam, że trochę mi żal Klary, bo chyba naprawdę oddała jej całe serce. Mam przeczucie, że ktoś tu zostanie mocno zraniony… Aż jestem ciekaw, jak się to wszystko potoczy.
Komplikacje
Bardzo przyjemnie się czytało! 😊 Najbardziej urzekła mnie relacja z Klarą — pełna czułości, niepewności i uczuć, które długo pozostawały niewypowiedziane. Pięknie pokazałaś, jak przyjaźń może niespodziewanie przerodzić się w coś więcej. Jest tu nie tylko namiętność, ale też spory potencjał na poruszającą historię o miłości i trudnych wyborach. Z przyjemnością przeczytam dalszy ciąg! ❤️ Iskierko, warto troszkę dopracować język, dialogi i podział na akapity, bo obecna forma miejscami może niektórym odbierać przyjemność czytania.
10. Cała prawda. Kiedy kończą się kłamstwa
@Marigold dziękuję za tak piękny i bogaty komentarz. I to od uznanej, wyjątkowej autorki.
10. Cała prawda. Kiedy kończą się kłamstwa
@JP a co do Remigiusza, to myślę że zatrudnił masę ludzi, którzy za niego chylkuja.. ale kto to wie… pierwsze książki miał genialne
10. Cała prawda. Kiedy kończą się kłamstwa
@JP dziękuję za miły komentarz. Cieszę się że się podobało
Pożądanie patrzenia i bycia oglądaną
@abigail się erotyka jest piękna i pobudzająca zmysły i wyobraźnię..
Pożądanie patrzenia i bycia oglądaną
@abigail każdy ma inne potrzeby i wrażliwość.. inaczej rozumiemy często erotykę,.
Pożądanie patrzenia i bycia oglądaną
@abigail pewnie.. a Ty..?
Pożądanie patrzenia i bycia oglądaną
@abigail I chyba właśnie ta Twoja waniliowo-paprykowa mieszanka sprawia, że tak dobrze się Ciebie czyta 😊 Bo można pisać odważnie, zmysłowo, a jednocześnie z klasą i wrażliwością. Erotyka nie musi odbierać bliskości piękna, przeciwnie — potrafi je jeszcze mocniej podkreślić. I mam wrażenie, że Ty doskonale to rozumiesz.
Pożądanie patrzenia i bycia oglądaną
Pomijam że tematyka którą lubię..
podglądanie..
Pożądanie patrzenia i bycia oglądaną
Lubię Twoje opowiadania nie tylko za pikanterię, ale przede wszystkim za to, ile w nich ludzkiej natury. Bo chyba każdy z nas ma w sobie takie drugie „ja”, którego czasem boi się nawet przed sobą przyznać. A Twoje nocne motyle? Jest w nich coś pięknego, ale i odrobinę smutnego. Jak w życiu, kiedy serce i pragnienia nie zawsze słuchają rozsądku. Pisz po swojemu, bo oprócz odwagi masz w sobie coś znacznie cenniejszego — wrażliwość. I chyba właśnie za nią lubię Cię najbardziej.
10. Cała prawda. Kiedy kończą się kłamstwa
@Sapphire77 co by było gdybyś wybrał inaczej.. życie to codzienne wybory
10. Cała prawda. Kiedy kończą się kłamstwa
@Sapphire77 serdecznie dziękuję za tak piękny komentarz i głęboką analizę. Pokazujesz, że znasz życie. Znasz naturę ludzką i różnicę między kobietą a mężczyzną. Dziękuję!
10. Cała prawda. Kiedy kończą się kłamstwa
@Pumciak myślę że tak, ale może ktoś też to wymyślił..w końcu to tylko gra małżeńska
9. Osiemnaście lat za późno. To jeszcze nie jest najgorsze.
@JorgDeJoong dziękuję
7. Tamta część mnie, nie chodziło o niego
@JorgDeJoong dzięki!
9. Osiemnaście lat za późno. To jeszcze nie jest najgorsze.
@Pumciak dziekuje, jeszcze koryguję bo są drobne nieścisłości. Ale wielkie dzięki za miłe słowa!