Po tym, co przeszły wcześniej, wydawało się, że Marta i Weronika nauczyły się już żyć ze swoją tajemnicą. A jednak Gdańsk przyniósł coś nowego — tę niemal szaloną odwagę i poczucie wolności, jakby świat wokół przestał istnieć. Pięknie oddałaś ich radość i bliskość, ale zastanawiam się, czy właśnie ta coraz większa beztroska nie stanie się kiedyś zagrożeniem dla ich sekretu. Bo ile można igrać z losem, zanim ktoś zacznie coś podejrzewać? Jestem ciekaw, dokąd jeszcze poprowadzisz tę historię - co będzie dalej...
Marigold, pięknie rozegrałaś ten rozdział! Najbardziej poruszające jest chyba poświęcenie Catriony. W jednej chwili z buntowniczki stała się kobietą gotową oddać własne szczęście, by ocalić najbliższych. A Brann? Potężny, niepokonany Kruk, który potrafi podporządkować sobie setki wojowników, nagle okazuje się bezbronny wobec podstępu. No i te sceny pełne emocji.. pocałunki.. Od razu czuje się klimat i to wszystko co jest pomiędzy postaciami...
Historia czternastoletniego Branna naprawdę ściska za gardło. Trudno nie współczuć chłopcu, którego życie nauczyło, że przetrwać można tylko siłą. A teraz Catriona budzi w nim coś, nad czym najwyraźniej nie potrafi zapanować. Świetnie budujesz napięcie, Marigold..
No proszę, takiego obrotu spraw się nie spodziewałem! Najpierw spodobała mi się postawa Zosi, która mimo zauroczenia potrafiła postawić granicę w imię miłości. A potem Milena zaskoczyła chyba wszystkich! Widać, że nawet przy najlepszych intencjach uczucia potrafią wymknąć się spod kontroli. Bardzo wciągająca część.
Zaczyna się ciekawie.. Zaczynam zazdrościć przygód Twoim bohaterkom chociaż sam nie doświadczyłem jeszcze jak kobieta potrafi zaspokoić kobietę.. tylko w Twoich opowiadaniach.. Ale cytując komentarze: mega..
Ta część poruszyła mnie chyba bardziej niż poprzednie. Tym razem to nie namiętność, ale strach przed utratą ukochanej osoby i marzenia o wspólnej przyszłości grają główną rolę. Szczególnie spodobała mi się rozmowa Justyny z tatą, taka zwyczajna, a jednocześnie pełna ciepła i życiowej mądrości. Cieszę się, że dziewczyny odnalazły do siebie drogę, choć zastanawiam się, czy Weronika naprawdę przekonała się do macierzyństwa, czy bardziej boi się stracić Justynę. Piękny, ale trudny dylemat.
Moje ulubione zdanie: "chciałam cię zaskoczyć, skarbie. I wiesz co? Muszę przyznać... to było bardzo zaskakujące. Ciekawi mnie, czy ten pozorny spokój się utrzyma, czy dopiero przyjdą prawdziwe turbulencje.
Zakazane Pragnienia V: Morze Wolności
Po tym, co przeszły wcześniej, wydawało się, że Marta i Weronika nauczyły się już żyć ze swoją tajemnicą. A jednak Gdańsk przyniósł coś nowego — tę niemal szaloną odwagę i poczucie wolności, jakby świat wokół przestał istnieć. Pięknie oddałaś ich radość i bliskość, ale zastanawiam się, czy właśnie ta coraz większa beztroska nie stanie się kiedyś zagrożeniem dla ich sekretu. Bo ile można igrać z losem, zanim ktoś zacznie coś podejrzewać? Jestem ciekaw, dokąd jeszcze poprowadzisz tę historię - co będzie dalej...
Przeklęty: Brann. Część 1, rozdział 4
Marigold, pięknie rozegrałaś ten rozdział! Najbardziej poruszające jest chyba poświęcenie Catriony. W jednej chwili z buntowniczki stała się kobietą gotową oddać własne szczęście, by ocalić najbliższych. A Brann? Potężny, niepokonany Kruk, który potrafi podporządkować sobie setki wojowników, nagle okazuje się bezbronny wobec podstępu. No i te sceny pełne emocji.. pocałunki.. Od razu czuje się klimat i to wszystko co jest pomiędzy postaciami...
Przeklęty: Brann. Część 1, rozdział 3
Historia czternastoletniego Branna naprawdę ściska za gardło. Trudno nie współczuć chłopcu, którego życie nauczyło, że przetrwać można tylko siłą. A teraz Catriona budzi w nim coś, nad czym najwyraźniej nie potrafi zapanować. Świetnie budujesz napięcie, Marigold..
Wilma. Ależ do mnie podobna!
@JorgDeJoong w czym podobna? proporcjach budowy ciała
?
Co poczuła?
@Historyczka nie pomyślałem.. oczywiscie masz rację.. gałęzie potrafią mieć dziwne kształty i grubość..
Co poczuła?
dobrze że to ona nie on..
Smak Kobiecości #90
@iskra957 to trafiłem z koronkami..
Smak Kobiecości #90
@iskra957 a co się Tobie najbardziej podoba w tym zdjęciu..?
Ulubiony widok faceta🙂
@Historyczka niezmienni w pragnieniach.. a la donna e mobile..
Tam Gdzie Zostawiam Kurz III: Brakujący Element
No proszę, takiego obrotu spraw się nie spodziewałem! Najpierw spodobała mi się postawa Zosi, która mimo zauroczenia potrafiła postawić granicę w imię miłości. A potem Milena zaskoczyła chyba wszystkich! Widać, że nawet przy najlepszych intencjach uczucia potrafią wymknąć się spod kontroli. Bardzo wciągająca część.
Mama Mojej Przyjaciółki IV: Turbulencje
@iskra957 pełen profesjonalizm proszę Pani Autorki
Wszystko czego mi nie powiedziałeś. Osiem niedziel.
@Sapphire77 a ja dziękuję zarówno za lekturę jak i piękny komentarz. Próbuję poruszać w czytelnikach dawno nie brzmiące struny.
Uwiedziona przez nianię
Zaczyna się ciekawie.. Zaczynam zazdrościć przygód Twoim bohaterkom
chociaż sam nie doświadczyłem jeszcze jak kobieta potrafi zaspokoić kobietę.. tylko w Twoich opowiadaniach.. Ale cytując komentarze: mega..
Ślicznotki 434
oryginalna uroda.. ładne
Mama Mojej Przyjaciółki V: Kryzys
Ta część poruszyła mnie chyba bardziej niż poprzednie. Tym razem to nie namiętność, ale strach przed utratą ukochanej osoby i marzenia o wspólnej przyszłości grają główną rolę. Szczególnie spodobała mi się rozmowa Justyny z tatą, taka zwyczajna, a jednocześnie pełna ciepła i życiowej mądrości. Cieszę się, że dziewczyny odnalazły do siebie drogę, choć zastanawiam się, czy Weronika naprawdę przekonała się do macierzyństwa, czy bardziej boi się stracić Justynę. Piękny, ale trudny dylemat.
Mama Mojej Przyjaciółki IV: Turbulencje
Moje ulubione zdanie: "chciałam cię zaskoczyć, skarbie. I wiesz co? Muszę przyznać... to było bardzo zaskakujące. Ciekawi mnie, czy ten pozorny spokój się utrzyma, czy dopiero przyjdą prawdziwe turbulencje.
Wszystko czego mi nie powiedziałeś. Osiem niedziel.
@Marigold dziękuję że poświęciłaś czas by przeczytać to opowiadanie.. starałem się by problemy wciągnęły czytelników
Szybki Podryw
@iskra957 zaniżyłem ilość.. wybacz
Szybki Podryw
Ciekawa historia, ale zdecydowanie ciekawsze będzie kolejne 9 części, które Ty napiszesz kontynuacji..
Nowa Perspektywa
@iskra957 zawsze zaskakujesz