Prezenty

Opowiadania tag #dramat (145) - str 4

  • Mroczny Las

    Kolejny poranek, gęsta mgła, wszyscy jeszcze spali; wszyscy oprócz jednej osoby. Damian właśnie zmierzał w stronę lasu, który w tej porannej mgle wyglądał mrocznie, jak ...

  • Kiedy byliśmy bogami

    Lato nicości, 2019 O ciotce Eleonorze, Leonii, wiedzieliśmy niewiele. Była zawsze sztywna i wykrochmalona, jak jej imię, wciśnięta w rozkloszowane sukienki, z wysokim retro ...

  • Odium // Grześ

    Przecieram oczy i z rozczarowaniem diagnozuję u siebie ból głowy. Automatycznie sięgam po leki i chociaż lekarz zalecił inaczej - od razu biorę dwie pastylki. Nie czekam ...

  • Dół na pustyni

    Na zewnątrz było szaro i cicho i... Bardzo pusto. Nie było drzew, nie było roślin, ani zwierząt. Ludzi też zostało już bardzo niewielu. Jedyne co pozostało to smutek i ...

  • Odium // Grześ 2009

    Tamtej nocy nie było inaczej niż zwykle. Około drugiej mój telefon zaczął wibrować i poruszać się po szafce nocnej. Od upadku uratowałem go praktycznie w ostatniej ...

  • Mój chleb powszedni cz.1

    Zaczynam odczuwać to wszystkimi zmysłami. Boże tylko nie to... To znowu ta niekorzystna dla mnie wyprawa do sklepu odzieżowego. To jedna z tych nieprzyjemnych rzeczy dla ...

  • Odium // Nathaniel

    Nie wychylam się. Kajetan i Grześ rozmawiają, ja siedzę między nimi, ale się nie wychylam, nie chcę im przeszkadzać. Nie odzywam się, bo nie mam do powiedzenia nic ...

  • Oblicze łez - Część 38 ostatnia

    Od samego rana czułam dotyk słońca na skórze, zapowiadał się upalny sierpniowy dzień. Najpierw skierowałam się do salonu urody, który dawniej omijałam szerokim łukiem ...

  • Odium // Nathaniel 2011

    Usłyszałem kiedyś, że lęk nie wynika nigdy z suchego faktu, a z indywidualnej jego interpretacji. Faktem było to, że powiedzieliśmy sobie zbyt dużo, ale gdybym wtedy nie ...

  • Oblicze łez - Część 37

    Po szpitalnym korytarzu kręcili się ludzie, potrącając co chwilę zarówno mnie jak i Fabiana, chociaż nie sposób było przeoczyć jego białej laski. Postanowiłam ...

  • Oblicze łez - Część 36

    Przez gęste chmury na chwilę przebiło się słońce, rzucając zimne promienie w stronę budynku szpitala. W każdej chwili odganiałam czarne myśli, chociaż doskonale ...

  • Odium // Grześ

    Stoję przed drzwiami, nie mając pewności, czy ktokolwiek mi otworzy. Nie łudzę się, że Nathan to zrobi. Musiałby w tym celu wstać w łóżka, pokonać czternaście ...