@Hart Zdaje sobie sprawę że tekst trzeba dopieścić, pusciłem go szybko, po wstępnej obróbce, bo czekaliście tak długo. Do końca tej serii (ostatniej wyjdzie czymże ten projekt był/jest, choć już teraz są jakieś podstawy by poczynic pierwsze domyślenia. Wątek Klaudii, będzie, nie porzuciłem go, choć Vesta nieco zagmatwała. Pomysły mile widziane, poprosze na priv. Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za komentarz.
@Maciek12 Trzy rozpoczęte opowiadania (ta seria, Wsi spokojna i Lubieżnicy), na dodatek wena klękła na chwilę. Proszę o zrozumienie. Ta seria jest najbardziej wymagająca. Zagłębić się muszę w realia, przeanalizować dane taktyczno-techniczne, mało tego w chronologię, przelecieć biuletyny z tamtych lat i dostępne materiały by nie wyszła S-F. Spory margines błędu, a Czytelnicy coraz bardziej wnikliwi. Prosto jest napisać opowiadanie o miłostce Jasia do Kasi, nie wrzucając ram czasowych. Powiem szczerze - bajka. Jak się w technikaliach opisu stosunku nie pogubisz, to bułka z masłem. Wrzucenie opowiadania w konkretne ramy czasowe, to już wyzwanie. Najpierw "Lubieżnicy", potem "Wsi spokojna" a na końcu 2s2s, tak sobie postanowiłem, przy czym ostanie dwie pozycje mogą ulec zmianie. Uwierz, robię wszystko co mogę, ale i na prywatę musze mieć czas. Pozdrawiam i dziękuje za komentarz.
@Ask Jak zawsze w punkt, jak zawsze wyczepująco i konstruktywnie. Projekt Barma - zauważ że określono Barma GE i Barma POL, nie powiem o co do końca chodzi, ale możesz już coś skumać. Vesta tylko ochraniała ludzi z Barmy, nie była w ich team-ie. Wspomniano że umundurowani byli w gruzińskie uniformy, to już daje kolejną podpowiedź. Rosyjskie struktury, taktykę, wyposażenie i uzbrojenie - no cóż siedziałem zawodowo w tym temacie kilka lat, ze względu na charakter służby. Byłem rozpoznawczym na tym kierunku. Figle Vesta/Wiktor - no może trochę pojechałem za grubo, ale dałem mu ponad 24 godziny na poprawę stanu zdrowia, a podobno w sepsie te 24 godziny są kluczowe (inni twierdzą że 48). Co do opisów, no nie mogę, tak rzucić lakonicznie że zatopili się w miłosnym uścisku, bo mnie pozostali Czytelnicy rozszarpią. Muszę wypośrodkować, a nie jest to łatwe. Na 3 część Wsi spokojna nieco poczekasz. Przemogłem się i kończę III część Lubieżników (ostatnią), ale chyba będzie niezadowolony bo co się w niej wydarzy, łatwo przewidzieć. Każda część to około/ponad 30 stron w Wordzie Arialem 12, suma 25 epizodów= 750 stron. Bardzo, ale to bardzo dziekuję za konstruktywny i wielce pomocny dla mnie komentarz i pozdrawiam serdecznie.
@Pumciak Nie mi oceniać czy najlepszy, fakt jest długi (chyba najdłuższy z tej serii). Trochę to trwało, by go napisać, bo chwilowo wena w tym temacie siadła, ale udało się w końcu. Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za komentarz.
@Ask Zaczynając od końca: Przysiadam dzisiaj do Klaudii, coś pewnie nadrobię. Za konstruktywną krytykę i cenne uwagi dziękuję, jesteś moim super recenzentem i bardzo Cię cenie. Krosno wybrane przypadkowo, równie dobrze mogła być Zielona Góra. Metody działania i usidlania przez kler pięknie pokazują Sekielscy oraz książka "Sama", Katarzyny Nowak i uwierz mi , moje opisy to soft, co w tej pozycji można przeczytać. Mną wstrząsnęła i był to bodziec do tej serii. Kolejne odcinki, będę jeszcze ostrzejsze, ale potem... Ania jest inteligentna na swój wiek, ale zahukana, z wbitą do głowy hierarchią na wsi, gdzie klecha jest pierwszy po Bogu i to swoisty łącznik z nim. W kolejnych odcinkach to trochę rozszerze. Tomasz -przebiegly w stosunku do nastolatki. Wychowywany przez matkę z wbitym do łba przeświadczeniem o nieomylności proboszcza, który jest dla niego substytutem ojca. Silny do słabszych, słaby wobec rownoletnich, poddany silniejszym. Góruje nad Anią inteligencją mając nadzieję że szantażem wymusi, to czego boi się u dorosłych kobiet. Dlatego w stosunku do kleru jest potulny i sprawia wrażenie półgłówka. Pozdrawiam i dziękuję za komentarz.
@Hart Cieszy mnie, że nie zawiodłem, ale z tym mistrzem intrygi, to przesadzasz. Zgadza się, przed bohaterką jeszcze wiele... złego, bo chyba nikt na miłosierdzie sukienkowych nie liczy. Serdecznie dziękuję za komentarz i pozdrawiam ciepło.
@Pumciak Gdybym mógł się z wszystkimi swoimi Czytelnikami spotkać, to byłoby spełnienie jednego z moich marzeń Mieszanie to moja specjalność. Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za komentarz.
Dwa serca, dwa smutki (X) "A może to miłość...?"
@Hart
Zdaje sobie sprawę że tekst trzeba dopieścić, pusciłem go szybko, po wstępnej obróbce, bo czekaliście tak długo. Do końca tej serii (ostatniej wyjdzie czymże ten projekt był/jest, choć już teraz są jakieś podstawy by poczynic pierwsze domyślenia.
Wątek Klaudii, będzie, nie porzuciłem go, choć Vesta nieco zagmatwała.
Pomysły mile widziane, poprosze na priv.
Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za komentarz.
Dwa serca, dwa smutki (X) "A może to miłość...?"
@Monia2406
Przesadasz . Jest dobre, ale najeżone błędami. Taki średniak Żadna rewelacja.
Pozdrawiam i dziękuję za komentarz.
Dwa serca, dwa smutki (X) "A może to miłość...?"
@Maciek12
Trzy rozpoczęte opowiadania (ta seria, Wsi spokojna i Lubieżnicy), na dodatek wena klękła na chwilę. Proszę o zrozumienie.
Ta seria jest najbardziej wymagająca. Zagłębić się muszę w realia, przeanalizować dane taktyczno-techniczne, mało tego w chronologię, przelecieć biuletyny z tamtych lat i dostępne materiały by nie wyszła S-F. Spory margines błędu, a Czytelnicy coraz bardziej wnikliwi. Prosto jest napisać opowiadanie o miłostce Jasia do Kasi, nie wrzucając ram czasowych. Powiem szczerze - bajka. Jak się w technikaliach opisu stosunku nie pogubisz, to bułka z masłem. Wrzucenie opowiadania w konkretne ramy czasowe, to już wyzwanie.
Najpierw "Lubieżnicy", potem "Wsi spokojna" a na końcu 2s2s, tak sobie postanowiłem, przy czym ostanie dwie pozycje mogą ulec zmianie.
Uwierz, robię wszystko co mogę, ale i na prywatę musze mieć czas.
Pozdrawiam i dziękuje za komentarz.
Dwa serca, dwa smutki (X) "A może to miłość...?"
@Ask
Jak zawsze w punkt, jak zawsze wyczepująco i konstruktywnie.
Projekt Barma - zauważ że określono Barma GE i Barma POL, nie powiem o co do końca chodzi, ale możesz już coś skumać.
Vesta tylko ochraniała ludzi z Barmy, nie była w ich team-ie. Wspomniano że umundurowani byli w gruzińskie uniformy, to już daje kolejną podpowiedź.
Rosyjskie struktury, taktykę, wyposażenie i uzbrojenie - no cóż siedziałem zawodowo w tym temacie kilka lat, ze względu na charakter służby. Byłem rozpoznawczym na tym kierunku.
Figle Vesta/Wiktor - no może trochę pojechałem za grubo, ale dałem mu ponad 24 godziny na poprawę stanu zdrowia, a podobno w sepsie te 24 godziny są kluczowe (inni twierdzą że 48). Co do opisów, no nie mogę, tak rzucić lakonicznie że zatopili się w miłosnym uścisku, bo mnie pozostali Czytelnicy rozszarpią. Muszę wypośrodkować, a nie jest to łatwe.
Na 3 część Wsi spokojna nieco poczekasz. Przemogłem się i kończę III część Lubieżników (ostatnią), ale chyba będzie niezadowolony bo co się w niej wydarzy, łatwo przewidzieć.
Każda część to około/ponad 30 stron w Wordzie Arialem 12, suma 25 epizodów= 750
stron.
Bardzo, ale to bardzo dziekuję za konstruktywny i wielce pomocny dla mnie komentarz i pozdrawiam serdecznie.
Dwa serca, dwa smutki (X) "A może to miłość...?"
@Pumciak
Nie mi oceniać czy najlepszy, fakt jest długi (chyba najdłuższy z tej serii). Trochę to trwało, by go napisać, bo chwilowo wena w tym temacie siadła, ale udało się w końcu.
Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za komentarz.
Dwa serca, dwa smutki (X) "A może to miłość...?"
@Gazda
Żywię taką nadzieję, że utrzymam poziom, ale coraz trudniej wymyślić coś ekstra.
Dziękuję za komentarz i pozdrawiam serdecznie.
Dwa serca, dwa smutki (X) "A może to miłość...?"
@Wombat
Na wszystko przyjdzie czas i pora. Spokojnie.
Pozdrawiam i dziękuję za komentarz.
Śniadanie
Harcie.
Czy nie czas na prozę. W poezji się sprawdzasz. Podejmiesz ryzyko?
Podpowiedziami i korektą w razie czego służę
Pozdrawiam
Dwa serca, dwa smutki (IX) "Po nitce, do kłębka"
@Pumciak Kolejna część w Poczekalni.
Dwa serca, dwa smutki (IX) "Po nitce, do kłębka"
@Maciek12 Kolejna część w Poczekalni.
Dwa serca, dwa smutki (IX) "Po nitce, do kłębka"
@Hart Kolejna część w Poczekalni.
Dwa serca, dwa smutki (IX) "Po nitce, do kłębka"
@Monia2406 Kolejna część w Poczekalni.
Dwa serca, dwa smutki (IX) "Po nitce, do kłębka"
@andkor Kolejna część w Poczekalni.
Dwa serca, dwa smutki (IX) "Po nitce, do kłębka"
@Czytelnik3 Kolejna część w Poczekalni.
Dwa serca, dwa smutki (IX) "Po nitce, do kłębka"
@Gazda Kolejna część w Poczekalni.
Dwa serca, dwa smutki (IX) "Po nitce, do kłębka"
@Ask Kolejna część w Poczekalni.
Dwa serca, dwa smutki (IX) "Po nitce, do kłębka"
@Wombat
Kolejna część w Poczekalni.
Wsi spokojna... (II) "Klechy"
@Ask
Zaczynając od końca:
Przysiadam dzisiaj do Klaudii, coś pewnie nadrobię.
Za konstruktywną krytykę i cenne uwagi dziękuję, jesteś moim super recenzentem i bardzo Cię cenie.
Krosno wybrane przypadkowo, równie dobrze mogła być Zielona Góra.
Metody działania i usidlania przez kler pięknie pokazują Sekielscy oraz książka "Sama", Katarzyny Nowak i uwierz mi , moje opisy to soft, co w tej pozycji można przeczytać. Mną wstrząsnęła i był to bodziec do tej serii.
Kolejne odcinki, będę jeszcze ostrzejsze, ale potem...
Ania jest inteligentna na swój wiek, ale zahukana, z wbitą do głowy hierarchią na wsi, gdzie klecha jest pierwszy po Bogu i to swoisty łącznik z nim. W kolejnych odcinkach to trochę rozszerze.
Tomasz -przebiegly w stosunku do nastolatki. Wychowywany przez matkę z wbitym do łba przeświadczeniem o nieomylności proboszcza, który jest dla niego substytutem ojca. Silny do słabszych, słaby wobec rownoletnich, poddany silniejszym. Góruje nad Anią inteligencją mając nadzieję że szantażem wymusi, to czego boi się u dorosłych kobiet. Dlatego w stosunku do kleru jest potulny i sprawia wrażenie półgłówka.
Pozdrawiam i dziękuję za komentarz.
Wsi spokojna... (II) "Klechy"
@Hart
Cieszy mnie, że nie zawiodłem, ale z tym mistrzem intrygi, to przesadzasz. Zgadza się, przed bohaterką jeszcze wiele... złego, bo chyba nikt na miłosierdzie sukienkowych nie liczy.
Serdecznie dziękuję za komentarz i pozdrawiam ciepło.
Wsi spokojna... (II) "Klechy"
@Pumciak
Gdybym mógł się z wszystkimi swoimi Czytelnikami spotkać, to byłoby spełnienie jednego z moich marzeń
Mieszanie to moja specjalność.
Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za komentarz.