Jak zawsze opowiadanie czytałem z zapartym tchem i ciasnotą w rozporku. Jeżeli o mnie chodzi to wolałbym najpierw przeczytać o wizycie dziwczyn u Sandry.
@Geometryczny źle zrozumialeś. Chcielem powiedzieć, że dobrze oddajesz pewne uczucia, odczucia bohaterów, szczególnie że nie byłeś w takiej sytuacji w rzeczywistości. Może niezdarnie to napisałem, ale chodziło mi tylko o to że prawdziwe przeżycia nigdy nie będą oddane słowem pisanym. Trzymając się tego, chce powiedzieć, tak jak wcześniej pisałem, że jak na pisane opowiadanie zajebiście to przedstawiłem. Byłem pewny, że piszesz to na podstawie przeżytych doświadczeń.
Pięknie opisane, prawie czuje się podniecenie żony i męża. Co prawda w rzeczywistości takie akcje dają o wiele większy wyrzut adrenaliny i endorfiny, podczas takich zakazanych zabaw, ale jesteś blisko z oddawaniem tych odczuć.
Historia Kopciuszka po warszawsku cz. 30
Jak zawsze opowiadanie czytałem z zapartym tchem i ciasnotą w rozporku.
Jeżeli o mnie chodzi to wolałbym najpierw przeczytać o wizycie dziwczyn u Sandry.
Room service cz. 7
@Geometryczny źle zrozumialeś. Chcielem powiedzieć, że dobrze oddajesz pewne uczucia, odczucia bohaterów, szczególnie że nie byłeś w takiej sytuacji w rzeczywistości. Może niezdarnie to napisałem, ale chodziło mi tylko o to że prawdziwe przeżycia nigdy nie będą oddane słowem pisanym. Trzymając się tego, chce powiedzieć, tak jak wcześniej pisałem, że jak na pisane opowiadanie zajebiście to przedstawiłem. Byłem pewny, że piszesz to na podstawie przeżytych doświadczeń.
Room service cz. 7
Pięknie opisane, prawie czuje się podniecenie żony i męża. Co prawda w rzeczywistości takie akcje dają o wiele większy wyrzut adrenaliny i endorfiny, podczas takich zakazanych zabaw, ale jesteś blisko z oddawaniem tych odczuć.
Ruda Nimfetka – Okienko w Liceum (III)
Dobrze się czyta, jest podniecająco i nienachalnie...
Swoją drogą zastanawia mnie ile w tym opowiadaniu twoich przeżyć a ile fantazji...