Ah, to przemijanie, kruchość życia i chwile, które często zdarzają się tylko raz, nasze wspomnienia... Wiesz, zauważyłam, że Twoje teksty są tak niebanalne, że muszę wrócić i przeczytać ponownie, by zrozumieć głębię przekazu. To bardzo dobrze. Refleksje są potrzebne, a i szare komórki działają
Ha! Moja kobieca intuicja mnie nie zawiodła. Wiedziałam, że niezłe ziółko z tej Aleksandry. Dobrze, że Tomaszowi nic nie jest. Gdzie jest Nemo, znaczy... Szymon? Cwaniaczek schował się i nie ma zamiaru wychodzić z kryjówki. Dobrze, że Ola i Aleksander za kratkami. Bardzo emocjonalna część
"Twarze blade, popielate i pomarszczone jak krepina, jak mumie już bez znaczenia. Stoją w kolejce po przemijanie."- już sam początek mnie zachwycił Zadałaś wiele ciekawych pytań. Tekst jest taki czarno-biały. Zawiera "kolorowe motyle", ale i "ostatnie drzwi". Bardzo mi się podoba Łapeczka
Podoba mi się użycie czasu teraźniejszego, który buduje napięcie i dogłębnie ukazuje emocje. Ciekawe, co dalej z Elizą. Nie jest jej łatwo. Artur działa mi na nerwy. Jest cwaniaczkiem. Bardzo dobra część
Końcówka bardzo mnie zaskoczyła. Coraz bardziej podoba mi się postać Antoniego. Imponuje mi, ma w sobie coś takiego, co przyciąga uwagę. Jednak moją ulubioną postacią jest nadal Tomasz. Aleksandrze nie ufam, szczególnie po tym, co stało się na końcu... Biedny Tomasz, oby nic mu się nie stało.
Witaj Ogólnie to nie czytam tego typu opowiadań i jestem tu z ciekawości. Stwierdzam, że jesteś jedną z tych autorek, które cały czas zaskakują i nigdy mi się nie nudzą Łapa za ładne napisanie, jak najbardziej
Zielonookie Monstrum
Ah, to przemijanie, kruchość życia i chwile, które często zdarzają się tylko raz, nasze wspomnienia...
Wiesz, zauważyłam, że Twoje teksty są tak niebanalne, że muszę wrócić i przeczytać ponownie, by zrozumieć głębię przekazu. To bardzo dobrze. Refleksje są potrzebne, a i szare komórki działają
Ciemne strony barmana cz.14
@kaszmir Ooo, z "pseudokryminałem" i "niezbyt dobre" się nie zgadzam! Zdecydowanie jedno z ciekawszych opowiadań, jakie czytałam
Ciemne strony barmana cz.14
Ha! Moja kobieca intuicja mnie nie zawiodła. Wiedziałam, że niezłe ziółko z tej Aleksandry. Dobrze, że Tomaszowi nic nie jest. Gdzie jest Nemo, znaczy... Szymon?
Cwaniaczek schował się i nie ma zamiaru wychodzić z kryjówki. Dobrze, że Ola i Aleksander za kratkami. Bardzo emocjonalna część 
Moje podróże... Zalipie malowana wieś
Zacne ono
Hanahaki ~ 7
@Somebody W takim razie trzymam kciuki za wenę
Świat słodko-migdałowy
"Twarze blade, popielate i pomarszczone jak krepina, jak mumie już bez znaczenia. Stoją w kolejce po przemijanie."- już sam początek mnie zachwycił
Zadałaś wiele ciekawych pytań. Tekst jest taki czarno-biały. Zawiera "kolorowe motyle", ale i "ostatnie drzwi". Bardzo mi się podoba 
Łapeczka 
Hanahaki ~ 7
Podoba mi się użycie czasu teraźniejszego, który buduje napięcie i dogłębnie ukazuje emocje. Ciekawe, co dalej z Elizą. Nie jest jej łatwo. Artur działa mi na nerwy. Jest cwaniaczkiem. Bardzo dobra część
Macierzanka i kadzidło
Witaj
Wow... Niesamowicie wciągający tekst, pełen ciekawych opisów. Miałam ciarki na całym ciele. Pięknie napisane, jak zawsze
Miłego dnia
Drabble - Do widzenia
Wróciłam
Będę wracać. Wspaniały tekst. Trafił do moich ulubionych 
Totalnie się zakochałam.
Ciemne strony barmana cz.13
Końcówka bardzo mnie zaskoczyła. Coraz bardziej podoba mi się postać Antoniego. Imponuje mi, ma w sobie coś takiego, co przyciąga uwagę. Jednak moją ulubioną postacią jest nadal Tomasz. Aleksandrze nie ufam, szczególnie po tym, co stało się na końcu... Biedny Tomasz, oby nic mu się nie stało.
Bardzo dobra część
Dla M.
Bardzo głęboki tekst, prosto z serca. Jak śmierć jest nam bliska... Tęsknota, ból, strach. Bardzo dobre
Wczorajsze powidoki
Piękny tekst opisujący to, co człowiek widział, jak cieszył się chwilą, będąc z przyjaciółmi. Wspaniałe opisy. Wszystko przemija... Carpe diem
Rok temu.
O, wow. Bardzo ciekawy tekst. Te wspomnienia czasem nie dają nam żyć, niestety... Łapa w górę.
Z pamiętnika młodej lekarki erotomanki [1]
@kaszmir
Z pamiętnika młodej lekarki erotomanki [1]
Witaj
Łapa za ładne napisanie, jak najbardziej 
Ogólnie to nie czytam tego typu opowiadań i jestem tu z ciekawości. Stwierdzam, że jesteś jedną z tych autorek, które cały czas zaskakują i nigdy mi się nie nudzą
CZEŚĆ CHWAŁA BOHATEROM!
Pamiętamy.
Ciemne strony barmana cz.12
@kaszmir Jest on faktycznie pokaźnej długości w porównaniu do poprzedników, ale czytało się tak dobrze i lekko, że nawet nie odczułam długości
Ciemne strony barmana cz.12
Witaj
Ponownie mnie zaskoczyłaś. Świetna część. Szkoda dziennikarki. Dużo niewyjaśninych tajemnic, które wprost uwielbiam.
"Kobietą, o której zawsze marzyłem. Pierwsza to moja matka, której nigdy nie widziałem"- piękne zdanie...
Miłego wieczoru
Miniaturka - Pretensja.
Wow, wspaniałe. Końcówka bardzo zaskakująca. Tak wiele emocji w krótkim tekście. Brawo
Zamknięte skrzynie prędzej czy później się otworzą
@kaszmir Nie masz za co przepraszać
Moje klimaty 