Squirting. Sikanie ze szczęścia

Squirting. Sikanie ze szczęściaTym razem coś z prasy stricte naukowej.  
Abstrakt artykułu w Journal of Sexual Medicine 2015;12:661–666.
Tłumaczenie amatorskie. Tekst oryginalny pod spodem.



Wstęp
Niektóre kobiety zgłaszają wyraźne wytryski pewnej ilości cieczy, do których dochodzi podczas stymulacji seksualnej, zjawisko określane też jako “squirting.” Do dziś, zarówno natura jak też podłoże squirtingu pozostają kontrowersyjne. W tym badaniu, nie tylko zanalizowaliśmy biochemiczny skład wydzielanej cieczy, lecz także przeprowadziliśmy badania pod kątem zbierania się dowolnych płynów płciowych, które mogłoby wynikać wskutek pobudzenia seksualnego i mogłoby wyjaśnić te znaczne emisje płynów.

Metody
Siedem kobiet, nie wykazujących żadnych nieprawidłowości ginekologicznych, które zgłaszały powracające i znaczne emisje płynów podczas stymulacji seksualnej, zostały poddane prowokowanemu wzbudzeniu seksualnemu. Ultradźwiękowe scany okolic biodrowych zostały wykonane po dobrowolnej urynacji (US1) oraz podczas stymulacji seksualnej bezpośrednio przed (US2) i po (US3) squirtingu. Stężenia moczniku, kreatyniny, kwasu moczowego i swoistego antygenu sterczowego (PSA) zostały określone w próbkach moczu pobranych sprzed stymulacją seksualną (BSU) i po squirtingu (ASU) oraz w próbkach płynu squirtingowego (S).

Wyniki
U wszystkich uczestniczek badania, US1 potwierdziło dokładne opróżnienie pęcherza moczowego. Po zmiennym czasie wzbudzenia seksualnego US2 (bezpośrednio przed wystąpieniem squirtingu) wykazało znaczne napełnienie pęcherza a US3 (bezpośrednio po squirtingu) wykazało, że pęcherz uległ ponownemu opróżnieniu. Analizy biochemiczne BSU, S i ASU wykazały podobne stężenia mocznika, kreatyniny i kwasu moczowego u wszystkich uczestniczek. Jednak, podczas gdy PSA nie był znaleziony w BSU u sześciu z siedmiu uczestniczek, ten antygen był obecny w S i ASU u pięciu z siedmiu uczestniczek.

Wnioski
Zaprezentowane obecnie wyniki ultradźwiękowego monitorowania pęcherza i analizy biochemiczne wykazują, że squirting stanowi zasadniczo mimowolną emisję moczu podczas aktywności seksualnej, chociaż także często ma miejsce marginalny wkład wydzieliny gruczołów przedsionkowych do emitowanych płynów.  

Abstract
Introduction
During sexual stimulation, some women report the discharge of a noticeable amount of fluid from the urethra, a phenomenon also called “squirting.” To date, both the nature and the origin of squirting remain controversial. In this investigation, we not only analyzed the biochemical nature of the emitted fluid, but also explored the presence of any pelvic liquid collection that could result from sexual arousal and explain a massive fluid emission.

Methods
Seven women, without gynecologic abnormalities and who reported recurrent and massive fluid emission during sexual stimulation, underwent provoked sexual arousal. Pelvic ultrasound scans were performed after voluntary urination (US1), and during sexual stimulation just before (US2) and after (US3) squirting. Urea, creatinine, uric acid, and prostatic-specific antigen (PSA) concentrations were assessed in urinary samples before sexual stimulation (BSU) and after squirting (ASU), and squirting sample itself (S).

Results
In all participants, US1 confirmed thorough bladder emptiness. After a variable time of sexual excitation, US2 (just before squirting) showed noticeable bladder filling, and US3 (just after squirting) demonstrated that the bladder had been emptied again. Biochemical analysis of BSU, S, and ASU showed comparable urea, creatinine, and uric acid concentrations in all participants. Yet, whereas PSA was not detected in BSU in six out of seven participants, this antigen was present in S and ASU in five out of seven participants.

Conclusions
The present data based on ultrasonographic bladder monitoring and biochemical analyses indicate that squirting is essentially the involuntary emission of urine during sexual activity, although a marginal contribution of prostatic secretions to the emitted fluid often exists.  

Salama S, Boitrelle F, Gauquelin A, Malagrida L, Thiounn N, and Desvaux P.  
Nature and origin of “squirting” in female sexuality.  
J. Sex. Med. 2015;12:661–666.

źródło: onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/jsm.12799/abstract

MrHyde

znalazł niusa na onlinelibrary.wiley.com.

1 komentarz

 
  • nienasycona

    Czyli to jednak siki...bleeeeeeeeeeeeee

  • MrHyde

    @nienasycona naukowo potwierdzone :D

  • ddt

    @nienasycona dopóki nie spróbujesz, to nie wiesz, a wynik może być zaskakujący

  • nienasycona

    @ddt, nie posiadłam tej zdolności, ale słyszałam opinie zachwyconych facetów. Choć od kobiety, która tego doświadczyła, wiem, że takiego orgazmu nie da się porównać do niczego. Ja jednak się cieszę, że nie obsikuję lubego :P

  • Lexaa

    @nienasycona O problem, po wszystkim pod prysznic. Co trzeba to do pralki i tyle.