Wierszyk dla przyjaciela - 4842

Mówię do Ciebie, więc wstań jak należy,
Ja dobrze wiem kim jestem, nie potrzeba mi pancerzy.
Jesteś słaby, bo atakujesz pięścią,
ja jestem mocny, bo bronię się inteligencją.
Zadziwiam Cie?Nie!To jednak odwrotnie,
to Ty wybierasz sobie kumpli po tym jakie noszą bluzy, spodnie.
Domyślam się, że tak Ci jest wygodnie, ale spójrzmy prawdzie w oczy, . . Nie zaprzeczasz?Rozumiem, nie będziesz się droczył.
Ty prawdę ukrywasz, przemycasz, rozmieniasz,
Jak {cała reszta. . chłopie, życia nie doceniasz!
Hmm. mówisz STOP. ?Teraz coś o mnie?. OK tak na tip-top gdybym się bał opinii o sobie, pewnie któregoś dnia za karę leżałbym w grobie.
Jednak mówię co myślę, w bawełnę nie owijam,
bo jestem prawdziwy, zawsze o tym będę Ci przypominał.
A tak na koniec dodam, nie bój się prawdy,
to Twoja przygoda, spróbuj być jawny.